Quarry Birds

டெல்லி – ஒரு பயணக்கட்டுரை

2012-01-15T15:30:00.005+04:00

இந்த வலைப்பூவில் அனேகமாக ஒரு பயணக்கட்டுரையை எழுதவில்லை என நினைக்கிறேன். எனவே போன வாரம் டெல்லி சென்று வந்ததை ஒரு கட்டுரையாக தரலாம் என நினைத்து கணிணியில் கை வைத்தேன்.

எங்கள் நிறுவனத்தின் ஏற்றுமதியில் அமெரிக்காவிற்கு அடுத்து ஆஸ்திரேலியா உள்ளது. அங்குள்ள ஒரு முன்னனி வாடிக்கையாளர் டெல்லியில் ஒரு கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்து அழைப்பும் விடுத்தார். இது ETHICAL SOURCING PROGRAM என்பதால் நிறுவனத்தில் அந்த பொறுப்பினை கவனித்து வரும் எனக்கு இந்த வேலை வந்து சேர்ந்தது. ஏற்கனவே டெல்லிக்கு ஒரு முறை 5 வருடத்திற்கு முன்பு பயணித்து இருந்தாலும் இம்முறை நான் சற்று பயந்ததற்கு காரணம் அங்கு நிலவும் கடும் குளிர். 5 டிகிரி சீதோஷ்ணத்தில் நான் எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் இருந்தது கிடையாது. இந்திராகாந்தி விமான நிலையத்தினை அடைந்ததும் விமானி வெளியே குளிர் அதிகம் என்பதால் அதற்குண்டான ஏற்பாட்டுடன் இறங்கவும் என அறிவித்தார். கதவை திறந்ததும் முகத்தில் அறைந்தது குளிர். மார்கழி பனியில் இங்கு நடுங்கியது எல்லாம் அந்த குளிருக்கு முன்னால் நிற்க முடியாது. விமான நிலையத்திற்கு வெளியில் வந்ததும் சூடாக இட்லி விற்றுக்கொண்டிருந்த இடத்தில் சென்று இரண்டு இட்லிகளும் சூடாக சாம்பாரும் வாங்கி காலை உணவை முடித்தேன். இரண்டு இட்லிக்கு 100 ரூபாய் பில். முதல் அதிர்ச்சி.

எங்களை அழைத்து செல்ல வேண்டிய டிரைவர் வேறு டெர்மினலுக்கு சென்று விட்டபடியால் நடந்த குழப்பத்தில் ஒரு மணி நேரம் குளிரில் நடுங்கும் தண்டனை. ஓட்டுனருக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது. எனக்கு இந்தி தெரியாது. ஒரு வழியாக ஓட்டல் அறைக்கு சென்று உடை மாற்றி மதிய உணவிற்கு கீழே வந்தோம். ஒரு மீல்ஸ் 100 ரூபாய். அதில் இரண்டு புல்கா ரொட்டிகளும் ஒரு கப் ஜீரக சாதமும் ஒரு அப்பளமும் கொடுத்தார்கள். ரொட்டிக்கு தொட்டுக்கொள்ள பனீர் கிரேவி.. அதுவு சூடாக. ருசியும் நன்றாக இருந்தது.

எங்கள் நிறுவனத்திற்கு டெல்லிக்கருகில் நொய்டாவில் ஒரு தொழிற்சாலை உள்ளது. அதன் மேலாளர் வந்து என்னை கரூர் ஆலையில் மேலாளர் என்கிற முறையில் மரியாதை நிமித்த சந்திப்பை முடித்துக்கொண்டு கூட்டம் நடைபெறும் குர்கானை நோக்கி பயணிக்க ஆரம்பித்தோம். மதிய நேர பயணம் எனினும் 9 டிகிரிதான் வெளியில். மூடுபனி என்னும் வார்த்தைக்குண்டான அர்த்தத்தினை உணரும் தருணம் அது. வழியில் எங்கும் பிரம்மாண்ட கட்டிடங்களை தாண்டி ஒரு சோதனை சாவடியில் வண்டி நின்றது. சுமார் 16 கவுண்ட்டர்கள் கொண்ட அந்த சாவடியில் மேலும் கீழுமாக 600 வண்டிகளுக்கும் மேலாக காத்திருப்பில் இருந்தது. ஒரு மணி நேர காத்திருப்பிற்கு பிறகு அந்த சாவடியை கடந்து குர்கானை அடைந்தோம். செக்டர் 15ல் உள்ள பிரம்மாண்ட ஓட்டலின் மாடியில் கூட்டம். மொத்தம் 30 பேர் கூட இல்லை. நடத்த வந்தவர்கள் ஒரு 10 நபர்கள். அதில் ஒருவர் ஹாங்காங்கை சேர்ந்தவர். இருவர் ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்தும் மீதமுள்ளவர்கள் இந்திய அலுவலகத்தினை சேர்ந்தவர்களும் இருந்தார்கள். இரண்டரை மணி நேர கூட்டம். இனிதே முடிந்தது. குழந்தை தொழிலாளர்கள் கூடாது. மிகை நேர பணிக்கு இரட்டிப்பு சம்பளம். பாலின ரீதியில் துன்புறுத்த கூடாது. அவர்களுக்குண்டான பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். இதுவே கூட்டத்தின் சாராம்சம்.

குர்கான்

கூட்டம் முடிந்து அறைக்கு திரும்பும் சமயம் 6 மணிக்கே கும்மிருட்டாகி விட்டது. இரவு உணவும் ரொட்டிகள் தான். அந்த உணவகத்தில் உள்ள தொலைக்காட்சி பெட்டியில் சோனி ம்யூசிக் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. அதில் ஒய் திஸ் கொலவெறி பாட்டிற்கு அங்குள்ளவர்கள் வாயை பிளந்து கொண்டு பாராட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். கருமம்.. அந்த பாட்டில் என்னதான் உள்ளது என தெரியவில்லை.

காலை 6 மணிக்கு விமானம் என்பதால் சீக்கிரம் உறங்கப்போனேன். அறையில் அங்குள்ள தொலைக்காட்சியில் சன் டிவி தெரிந்தது. ஒன்பதரை மணி வரை பார்த்துவிட்டு உறங்கிவிட்டேன். 4 மணிக்கு எழுந்து கடும் குளிரில் சுடு நீர் வர தாமதமாகும் என நிர்வாகம் சொல்லி விட்டதால் குளிர் நீரில் தயாரானேன். நடுங்க நடுங்க விமான நிலையம் சென்றேன். அங்கு ஹீட்டர் போட்டு இருந்ததால் இதமாக இருந்தது. இண்டிகோ விமானத்தில்தான் பயணம். ஏறி உட்கார்ந்ததும் உறக்கம் வந்து விட்டது. விழிக்கையில் சென்னை வந்துவிட்டது. நம் ஊரில் காலடி எடுத்து வைத்ததும் தான் உடம்பு சராசரிக்கு வந்தது. எங்கள் நிறுவனத்தில் தலைமை அலுவலகம் சென்னை என்பதால் எங்கள் டிரைவர் சென்னை அலுவலகத்தில் கொண்டு வந்து விட்டுவிட்டார். அங்குள்ள கெஸ்ட் ஹவுசில் தங்கி உடை மாற்றி கம்பெனி முதலாளியை பார்த்துவிட்டு ஊருக்கு கிளம்பினேன்.

ஆனால் குறிப்பிடவேண்டிய ஒரு விசயம் என்னவெனில் கடும் குளிரில் இருந்த எனக்கு ஒரு தும்மல் கூட அங்கு வரவில்லை. உணவும் வயிற்றிற்கு தொந்தரவு தரவில்லை. ஆனால் நம்ம ஊரில் மினரல் வாட்டர் குடித்தும் கூட தொண்டையில் தொந்தரவு தெரிய ஆரம்பித்து விட்டது.

பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்

2012-01-08T09:58:00.003+04:00

இந்த வலைப்பூவிற்கு வருகை தந்தருளும் அனைவருக்கும் மற்றும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் முதலில் என் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள். இந்த பொங்கல் என்பது சூரியப்பொங்கல் என்று நாம் குறிப்பிடுகிறோம். வட இந்தியர்கள் மகர சங்கராந்தி என சொல்லுகிறார்கள். சூரியன் மகர ராசிக்கு பெயர்வது அதாவது சங்கமமாவது மகர சங்கராந்தி ஆகும். மொத்தத்தில் இந்துக்கள் அனைவருக்கும், இந்தியர்கள் அனைவருக்கும் இனிப்பான பண்டிகை இது.

நான் சிறுவனாக இருந்த பொழுது பொங்கல் என்றதும் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே கடைக்கு சென்று பொங்கல் வாழ்த்து அட்டைகள் வாங்கி உறவினர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் அனுப்பி வைப்பேன். நம்மில் அனேகருக்கும் அந்த பழக்கம் இருந்து வந்தது. காலப்போக்கில் இந்த பழக்கம் காலாவதியாகிவிட்டது. செல்போன் வந்ததும் இந்த பழக்கம் அழிந்து விட்டது. அதேபோல பொங்கலுக்கு ஒரு பத்து நாட்களுக்கும் முன்பாகவே கரும்புகள் சுவைக்கத்தொடங்கிவிடுவோம். இன்று... பொங்கல் அன்று கரும்பு தின்பது கூட அனைவருக்கும் களைப்பை தருகிறது. வெளி நாடு வாழ் நண்பர்களுக்கு ஆசை இருப்பினும் கரும்பு கிடைப்பதில்லை.

அட்டை வாழ்த்திற்கு மாற்றாக மின்னஞ்சல் வாழ்த்து வந்தது. கரும்புக்கு மாற்றாக கொஞ்சம் சர்க்கரையை வாயில் போட்டுக்கொள்ளவேண்டியதுதான். மாட்டுப்பொங்கல் கொண்டாட மாடே இல்லாத நிலையில் இந்த பொங்கல் அடுத்த தலைமுறைக்கு எட்டாது. உழவு என்பது அடுத்த தலைமுறை செய்யத்தயங்கும் தொழிலாக மாறி வருவதால் இந்த பொங்கலுக்கும் ஆபத்து இருக்கிறது. இன்றைய சூழ் நிலையில் பொங்கல் விடுமுறையில் ஒரே ஒரு கரும்பை கடித்து கேஸ் அடுப்பில் சமைத்த பொங்கலில் ஒரு ஸ்பூன் சாப்பிட்டுவிட்டு தொலைக்காட்சியில் ஒரு சினிமா பார்த்துவிட்டால் பொங்கல் ஓவர்.

இந்த நிலை மாறவேண்டும். அடுத்த தலைமுறைக்கு பண்டிகைகளும் அதன் வழக்கங்களும் சேரவேண்டும் என்பது என் அவா. ஆசை நிறைவேறுமா?? காலம்தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் - 2012

2011-12-29T15:47:00.002+04:00

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய உளம் கனிந்த புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள். இந்த 2012 ம் ஆண்டில் அனைவரும் அனைத்து நன்மைகளும் கிடைக்கப்பெற்று சுபீட்சமாய் வாழ ஆண்டவனை வேண்டிக்கொள்கிறேன்.

நம்மால் இயன்ற வரை பிறர்க்கு நனமைகள் செய்வோம். முடியாது போனால் துன்பம் செய்யாது இருப்போம்.

4ம் ஆண்டில் நடை பயில்கிறது

2011-12-24T17:04:00.002+04:00

இந்த வலைப்பூ நாளையுடன் நான்காம் ஆண்டில் அடி எடுத்து வைக்கிறது. 149 பதிவுகளை தாங்கி குறுகிய நண்பர்களின் பின்னூட்டத்துடன் வெற்றி நடை பயில்கிறது.

இந்த வலைப்பூவை பார்த்தவர்கள், பின்னூட்டம் இட்டவர்கள், தொடர்ந்து படித்து வருபவர்கள், நண்பர்களுக்கு பரிந்துரைத்தவர்கள் மற்றும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் எனது இனிய கிறிஸ்துமஸ் நல்வாழ்த்துக்கள். எல்லாம் வல்ல இயேசுபிரான் அனைவருக்கும் அமைதியையும் நன்மையையும் அளிப்பாராக... வாழ்க வளமுடன்..!!

முல்லைப் பெரியாறு – என்னதான் தீர்வு?

2011-12-23T15:55:00.001+04:00

கடந்த சில நாட்களாக நிறைய ஆணிகள் இருந்ததால் வலைப்பக்கம் வரமுடியவில்லை. ஆதலால் இந்த வலைப்பூவை பார்த்துவிட்டு ஏமாற்றத்துடன் சென்றவர்கள் மன்னிக்கவும்.

விஷயத்திற்கு வருவோம். இன்று கரூர் முழுவதும் உள்ள அனைத்து வணிக நிறுவனங்களும் (டாஸ்மாக், மருந்தகங்கள், மருத்துவமனைகள் நீங்கலாக) அழைப்பு விடுத்து ஒட்டு மொத்தமாக கடையடைப்பு நடத்தி தங்களது ஒன்றுபட்ட கருத்தினை முல்லை பெரியாறு விவகாரத்தில் காண்பித்தனர். முல்லைப் பெரியாறு எங்கிருக்கிறது? அதன் பிரச்சனை என்ன? எதற்காக போராட்டம்? இப்படி யாதொரு கேள்விக்கும் விடை தெரியாத சாமான்ய மக்களும் இந்த கடையடைப்பிற்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்தனர். எங்கும் சிறிய அசம்பாவிதங்களும் இல்லை.

பத்து நாட்களுக்கு முன்பு கரூரில் மலையாளிகள் நடத்தி வரும் வணிக நிறுவனங்கள், டீக்கடைகளை சில அமைப்பின சேர்ந்தவர்கள் தாக்குதல் நடத்தி மூடச்செய்து சங்கடத்தினை ஏற்படுத்திய நிலையில் இந்த பந்த் நடைபெற்றுள்ளது. கரூருக்கும் முல்லைப் பெரியாறுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை எனினும் தமிழக மக்களின் ஒற்றுமையை பறைசாற்றும் விதமாகவே இதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது. இந்த பெரியாற்றின் பிரச்சனையை அனேகமாக எல்லா தொலைக்காட்சிகளிலும் அங்குலம் அங்குலமாக விவரித்து விட்ட நிலையில் அதன் விபரத்தினை எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை. இருப்பினும் சுருங்க சொல்லலாம்.

சில நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இராமநாதபுரம் சமஸ்தானத்தினை ஆண்ட சேதுபதி மன்னர் நாட்டின் தண்ணீர் தேவையை கருத்தில் கொண்டு இந்த அணையை கட்ட உத்தேசித்து நிதி நிலமை கைகொடுக்காததால் விட்டுப்போனது. பின்பு வந்த ஆங்கிலேயர்கள் இந்த அணையை கட்ட முடிவு செய்து கடும் முயற்சி எடுத்து நிறைய உயிர்ப்பலிகளுக்கு பின்பு கட்டி முடித்தனர். இதனை கட்டிய பொறியாளர் கடைசியில் தன் கைக்காசை செலவு செய்திருக்கிறார். இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்ட பொழுது இந்த அணை இரு மாநில எல்லையில் மாட்டிக்கொண்டது. அணையினை தமிழகமே நிர்வகித்துக்கொள்ள இசைந்த கேரளம் அதற்கு 999 வருடங்களுக்குண்டான குத்தகை தொகையை நிர்ணயித்து ஒதுங்கிக்கொண்டது. தண்ணீர் தேவை அவ்வளவாக தேவைப்படாத கேரளம் பிற்காலத்தில் மின்சார தேவைக்காக தமிழகத்துடன் மீண்டும் ஒப்பந்தம் ஒன்றினை போட்டது. அதாவது மின்சாரமும், மீன்பிடி உரிமையை கேட்டுப்பெற்றது. அப்பொழுதும் தண்ணீர் தேவை அவர்களுக்கு இல்லை.

அதன் பிறகு தண்ணீருக்குண்டான தேவைகள் அதிகரித்து இடுக்கி அணையை கட்டிய போது அவர்கள் எதிர்பார்த்த நீர் வரத்து இல்லை. மின்சார தேவை அதிகரிக்க அதிகரிக்க பிரச்சனை பெரிதானது. இப்பொழுது இருக்கும் அணையின் தண்ணீரை முழுமையாக நாம் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. ஏனெனில் அணையை திறந்தால் தண்ணீர் கேரளாவிற்கே செல்லும். நாம் புறவழியாகத்தான் தமிழகத்திற்கு தண்ணீரை பெற்றுக்கொள்கிறோம். அதாவது அணை அதன் முழு கொள்ளளவை எட்டும் சமயம் வழியும் நீரினை வேறு மதகு வழியாக நாம் பெற்று வெவ்வேறு அணைகளில் தேக்கி வைத்து நாம் உபயோக்கித்து வருகிறோம்.

இப்பொழுது கேரளம் சொல்லும் வண்ணம் இருக்கும் அணையை இடித்து விட்டு இன்னும் கீழ் இறங்கி வேறு அணை கட்டினால் அதனால் உயரத்தில் இருக்கும் மதகிற்கு தண்ணீரை மேலேற்ற முடியாது. மேலும் அவர்கள் கட்டும் அணை மின்சார தேவைக்குதான். எனவே அணையின் தண்ணீரை திறந்துவிட்டுக்கொண்டே இருப்பார்கள். நமக்கு வெறும் காற்றுதான் கிடைக்கும். தமிழகத்தில் 5 மாவட்டங்கள் பாலைவனமாகிவிடும். இதுதான் நிலைமை.

இப்பொழுது பிரச்சனை வேறு வடிவத்தில் மாறிக்கொண்டு வருகிறது. இது சபரி மலை சீசன். அங்கு செல்லும் நம்மவர்கள் தாக்கப்படுகிறார்கள். அங்குள்ள தமிழர்கள் துரத்தி அடிக்கப்படுகிறார்கள். அதன் தொடர்ச்சியாக இங்குள்ள மலையாளிகள் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள். இது உடனடியாக தீர்க்கப்படவேண்டிய பிரச்சனை. ஆனால் மத்திய அரசாங்கம் மவுனமாக வேடிக்கை பார்க்கிறது. இவ்வளவு பிரச்சனை ஓடிக்கொண்டு இருக்கும் இந்த சமயத்தில் தமிழகம் வரவுள்ள பிரதமர் இந்த பக்கமே எட்டிப்பார்க்கப் போவதில்லை. இருக்கும் அணையே பாதுகாப்பாக பலமாக இருக்கிறது என விஷய ஞானம் உள்ளவர்கள் சொல்லிவிட்டார்கள். நீதிமன்றமும் இடிக்க கூடாது என சொல்லிவிட்டது. எனினும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படாமல் அரசாங்கங்கள் சப்பைக்கட்டு கட்டி வருகின்றன.

எங்கோ உள்ள மக்களின் பிரச்சனை என பார்க்காமல் நம் சகோதரர்களின் பிரச்சனை என்று இதனை பார்க்க வேண்டும். இலங்கை தமிழர் பிரச்சனைக்கு பிறகு கரூரில் நடந்துள்ள வெற்றிகரமான பந்த் இதுவென்பது குறிப்பிடத்தக்கது. எங்கும் சிறிய அளவில் கூட ஆர்ப்பாட்டங்களோ பிரச்சனைகளோ இல்லை. இன்று மட்டும் கரூர் மற்றும் ஈரோட்டில் நடைபெற்ற வேலை நிறுத்தத்தினால் 500 கோடிக்கும் அதிகமான இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. ஏனெனில் இரண்டும் வர்த்தக நகரங்களாகும். இந்தியாவின் ஜவுளி உற்பத்தியில் இந்த இரு நகரங்களின் பங்களிப்பு மிக முக்கியமானதாகும்.

மொத்தத்தில் பேசித் தீர்க்கப்படவேண்டிய இந்த பிரச்சனையை பெரிய அசம்பாவிதங்கள் ஏற்படும் முன்பே இரு மாநிலங்களுக்கும் ஒப்புதல் ஏற்படும் வண்ண தீர்க்கப்படவேண்டும்.

ஷாக் அடிக்கும் மின்சாரம்

2011-11-14T13:28:00.002+04:00

நம் பாரத திருநாட்டில் மின்சார தட்டுப்பாடு என்பது எல்லா மாநிலங்களிலும் காணப்பட்டாலும் தமிழகம் கடந்த 5 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை உணரப்படவே இல்லை. காரணம் உபரியான மின் உற்பத்தி தமிழகத்தில் இருந்த்தால்தான். நெய்வேலியும் கல்பாக்கமும் மற்றும் பல புனல், காற்றாலை மின்சாரமும் நம் தேவைக்கு போக பிற மாநிலங்களும் விற்பனை செய்யும் வண்ணம் இருந்தன. குறிப்பாக கேரளம் நம்மை நம்பித்தான் இருந்தார்கள்.

ஆனால் நிலமை இன்று தலைகீழாக இருக்கிறது. காரணம் போதுமான திட்டமிடல் இல்லாமை. நாளுக்கு நாள் உயர்ந்து வரும் நுகர்வோர்களின் எண்ணிக்கையை மனதில் கொண்டு புது புது திட்டங்களை காலத்தே வகுத்திருந்தால் இன்று கையை பிசையத் தேவை இருந்திருக்காது. ஆளும் கட்சிகளும் ஆண்ட கட்சிகளும் ஒருவருக்கொருவர் குற்றம் சொல்லிக்கொண்டார்களே ஒழிய தீர்வு கிடைக்கவே இல்லை. ஆரம்பத்தில் ஒரு மணி நேரம் என ஆரம்பித்த இந்த பிரச்சனை 4 ஆண்டுகளில் தினமும் 6 – 7 மணி நேரங்கள் என வந்து நிற்கிறது.

கூடங்குளம் வந்துவிடும்.. உபரி உற்பத்தி கிடைத்துவிடும்... அனைவரும் கவலை கொள்ளத் தேவை இல்லை என நம்பிக்கொண்டிருந்த வேளையில் அதன் பிரச்சினையை இன்று நாடறியும். தினம் ஒரு கூட்டம் அங்கே உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டு வருகிறது. கிட்ட்த்தட்ட 13000 கோடி ரூபாய் பணத்தினை செலவளித்து திறப்பு விழா காணும் நேரத்தில் சோதனைகளை வேதனையுடன் பார்த்து வருகிறது நமது கூடங்குளம் அணு மின்சார நிலையம்.

நிலமைக்கு தீர்வுதான் என்ன? அந்த தீர்வினை யார் எடுப்பது? மக்களின் பிரச்சனை என்ன? அறிஞர்கள் விஞ்ஞானிகள் என்ன சொல்கிறார்கள்? பூனைக்கு மணி கட்டுபவர் யார்? உற்பத்தி என்று தொடங்கும்? பலன் என்று மக்களுக்கு கிடைக்கும்? கேள்விகள் விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது.

தெலங்கானா விவகரத்தினால் நமக்கு வரவேண்டிய நிலக்கரி நின்று போய்விட்ட்து. இந்த கஷ்டமான சூழ் நிலையில் இது போன்ற திட்டங்களும் கிடப்பில் விடப்பட்டால் நமது மாநிலம் இருளில் மூழ்கிவிடும். நாட்டை ஆளும் தேசிய கட்சிகள் தமிழகத்தில் ஆட்சியில் இல்லை. தமிழகத்தினை ஆளும் கட்சிகளுக்கு தேசிய செல்வாக்கு இல்லை. சென்ற ஆட்சியில் கிடைத்த செல்வாக்கினை எப்படி பயன் படுத்தினார்கள் என்பது இன்றும் கேள்விக்குறியாக உள்ளது.

மின்சாரம் தட்டுப்பாட்டால் ஜெனரேட்டர்கள் மூலம் வர்த்தக நிறுவனங்கள் இயங்கி வருவதால் டீசல் இழப்பும் சுற்றுசூழல் மாசும் அடுத்த பிரச்சனைக்கு அடி போடுகிறது. தினம் உயரும் டீசல் விலையால் மின்சார உற்பத்தியின் விலையும் அதிகரித்து அதன் சுமையும் மக்கள் தலையில் விடிகிறது.

எது எப்படியோ நமக்கு மின்சாரம் வேண்டும். பிரச்சனைகளை வளர்க்காமல் போர்க்கால நடவடிக்கைகளை மத்திய மாநில அரசாங்கங்கள் மேற்கொண்டு மின் உற்பத்தியை பெருக்க நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டும். வரும் 10 ஆண்டுகளின் மின் தேவையை கணக்கில் கொண்டு இன்றே திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும். தீர்வுகள் காணப்பட வேண்டும். பிரச்சனைகள் தீர்க்கப்படவேண்டும். நம் நாடு வளரும் வல்லரசு என்பது இதில் தான் உள்ளது.

கொண்டாட்டங்கள் குறைந்துவிட்ட தீபாவளி

2011-10-30T17:03:00.003+04:00

தீபாவளி – இந்த வார்த்தையை கேட்டதுமே மனம் என்றுமே இளமைக்காலத்தினை பின்னோக்கி சென்று பார்க்கிறது. எனது பால்ய காலம் முழுவதும் திண்டுக்கல் மாவட்டம் ஆலம்பாடி அஞ்சல் சீதை நகரில் மையம் கொண்டிருந்தது. அப்பா தனியார் சிமெண்ட் ஆலையில் பணியாற்ற பணியாளர் குடியிருப்பில் நண்பர்கள் குழாமாக வாழ்க்கை.

சிறிய வயதில் எந்த ஒரு வேலையும் சரி விளையாட்டும் சரி அவ்வளவு ஏன் அரட்டைக்கு கூட பத்து நபர்களாக சேர்ந்துதான். பொன்வண்டு பிடிக்க, குளத்தில் மீன் பிடிக்க, ஊர் சுற்ற, விளையாட என அனைத்து பணிகளும் கூட்டமாகவே செய்வோம். தீபாவளி வருவதற்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்பிருந்தே அங்கொன்றும் இங்கொன்ற்மாய் பட்டாசு சத்தங்கள் கேட்க ஆரம்பித்துவிடும். தீபாவளி நெருஙக நெருங்க சத்தம் அதிகமாகி விடும். அருகில் இருக்கும் நகரமான கரூரில் ஆடைகள் எல்லாம் வாங்கிய பின் உள்ளூரில் தைக்க கொடுத்து வாங்க 20 நாட்கள் ஆகும். அப்பொழுதெல்லாம் ரெடிமேட் ஆடை கலாச்சாரமே இல்லை. தீபாவளிக்கு முதல் நாள் என் அண்ணன் ஊரிலிருந்து விடுமுறைக்கு வரும்பொழுது கொஞ்சம் பட்டாசுகள் வாங்கி வருவார். அந்த வருகைக்காக நானும் எனது தம்பியும் பஸ் ஸ்டாண்டில் மதிய உணவு முடித்தவுடன் தவமிருக்க ஆரம்பித்து விடுவோம். மாலை 5 மணிக்கு வரும் வண்டியில் அண்ணன் வந்து இறங்கியதும் அவர் கொண்டு வந்த பையை கம்பீரமாக தூக்கிக்கொண்டு காலணிக்குள் செல்வோம். மனம் நிறைய மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். அன்று கோடி ரூபாய் பணம் தேவை இருக்க வில்லை இந்த சந்தோசத்தினை பெற.

ஒவ்வொரு நண்பர்களுக்கும் அவர்களது வயதினை ஒத்த குழு இருக்கும். என் அப்பா தரும் ஒரு நூறு ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டு அண்ணா அருகில் இருக்கும் சிறு நகரமான குஜிலியம்பாறைக்கு பட்டாசு வாங்க செல்வார். வரும் போது ஒரு கூடை நிறைய பட்டாசுகள் இருக்கும். அண்ணன் தம்பி மூவருக்கும் தீபாவளிக்கு முதல் நாள் இரவே பட்டாசுகள் பிரிக்கப்பட்டு விடும். அண்ணனுக்கு ராக்கெட், சரம், அணுகுண்டு என பெரிய வெடிகள். எனக்கு குருவி வெடி, யானைவெடி, டபுள்ஷாட் போன்ற சிறிய வெடிகளும் மத்தாப்புகளும் இருக்கும். தம்பிக்கு வெடியே கிடையாது. மத்தாப்புகளும் துப்பாக்கியும் தான்.

காலை நான்கரை மணிக்கு அப்பா எழுப்பிவிடும் முன்பே எழுந்து எண்ணை தேய்த்து குளிக்க ரெடியாக இருப்போம் நானும் எனது தம்பியும். மெதுவாக குளித்து பூஜையை அப்பா முடிப்பதற்கும் பரபரப்பாகிவிடும். மொத்த காலணியும் பட்டாசு சத்தத்தில் அலறிக்கொண்டு இருக்கும்போது நமக்கு இருப்பு கொள்ளாது. புதுத்துணி உடுத்திக்கொண்டு அண்ணன் முதல் வெடி வெடிக்கும் வரை காத்திருப்போம். எதிலும் கட்டுப்பாடுதான். ஆனால் அதில்தான் சுவராசியம் இருக்கும். எதிர் வீடு ஐயர் என்பதால் அவர்கள் விடிய விடிய வெடித்து களைத்து காபி சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருக்கும் போது நாங்கள் வெடிக்க ஆரம்பிப்போம். அன்று முழுவதும் வெடிகள் வெடிப்பதை தவிர வேறு வேலையே கிடையாது. வீட்டில் செய்த பலகாரங்களும் கறிக்குழம்புமாய் வீடே களை கட்டி இருக்கும். மதியத்திற்கு மேல் வெடிக்காத பட்டாசுகளை தேடி எடுத்து அவைகளின் மருந்துகளை ஒரு பேப்பரில் கொட்டி அதை எரித்து விளையாடுவோம். யார் வீட்டின் வாசலில் அதிக பட்டாசு குப்பை இருந்தது என்பது முக்கியமான விவாதமாக அன்று இருக்கும். விண்ணை முட்டும் பட்டாசு ரகங்கள் இல்லாத காலம் அது. ஆனால் மனதின் மகிழ்ச்சி விண்ணை தொட்டுவிடும்.

வயது ஏற ஏற பட்டாசின் மோகம் குறைந்தது. தொலைக்காட்சி பெட்டிகளின் வருகை தீபாவளி சிறப்பு ஒளிபரப்புகள் வாழ்க்கையின் ரசனையை வீட்டிற்குள்ளேயே புதைத்துவிட்டது. அதிக பட்டாசுகள் இல்லாமல் வானத்தில் வர்ண் ஜாலங்கள் காட்டும் வெடிகள் வந்துவிட்டன. சீனப்பட்டாசுகளின் ஆதிக்கம் அதிகரித்துவிட்டது. தரத்தில் சிவகாசி தயாரிப்புகளுக்கு அருகே கூட நிற்க முடியாத சீனத்து பட்டாசுகளினால் உள்ளூர் நுகர்வு குறைந்துவிட்டது. இந்த தீபாவளிக்கு துணி எடுக்க கூட மனம் உற்சாகம் பெறவில்லை. அவரவர்களின் தகப்பனார்கள் பணி ஓய்வு பெற்று அவரவர்கள் சொந்த ஊர்களில் செட்டிலாகிவிட்டபடியால் நண்பர்கள் எல்லாம் பிரிய வேண்டி வந்தது. ஊர் தாண்டி நாடு தாண்டி பணத்திற்காக அடுத்த அடுத்த தேவைகளுக்காக யாருக்கோ சம்பாதித்து கொடுத்து நாமும் ஊதியம் பெற்று இது போன்ற விழா கொண்டாட்டங்களை இழந்து விட்டோம். இன்றைய தீபாவளி சந்தோஷம் என்பது ஒரு சில மெயில்களிலும் SMSகளிலும் அடங்கிவிடுகிறது. அடுத்த தலைமுறைக்கு இந்த சந்தோஷ தருணங்கள் கிடைப்பதற்கு வாய்ப்புகள் இல்லாமலேயே போய்விட்டது.

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்

2011-10-24T07:49:00.004+04:00

2011 ம் ஆண்டின் தீபாவளி இன்னும் இரு நாட்களில்...
பட்டாசு மத்தாப்புகளை முடிந்தவரை தவிர்த்து சுற்றுப்புற சூழலை காப்போம்...
அனைவருக்கும் இனிய தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்...

My Drawings...

2011-10-16T16:12:00.005+04:00

வாகை சூட வா – விமர்சனம்

2011-10-04T15:36:00.002+04:00

1966ம் வருடம் புதுக்கோட்டை மாவட்டம் என ஆரம்பித்ததும்... அட! நம்ம ஊர் கதைக்களமா என நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தேன்.. (எனது பூர்வீகமும் புதுகைதான்).

ஒரு டூரிங் டாக்கீஸில் எம்ஜிஆரை அடிக்கும் நம்பியாரை பார்த்துவிட்டு பொங்கி எழும் ஒரு குறவர் தனது துப்பாக்கியால் திரையை நோக்கி சுடும்போது மக்களின் அறிவின்மையை ஒரு காட்சியில் கொண்டு வருகிறார் இயக்குனர் சற்குணம். பாராட்டுக்கள். களவாணியில் சிக்சர் அடித்தவர்.. இந்த படத்தில் ஃபோர் அடிக்க முயற்சித்திருக்கிறார்.

கதை நாயகனாக விமல். நாயகியாக இனியா. அறிமுகமாம்.. ஆனால் நடிப்பில் அப்படி தெரியவில்லை. பாரதிராஜாவின் அறிமுகம் போல அதகளம். முகத்தில் உணர்ச்சிகளை எளிதில் கொண்டுவந்து மாற்றிக்காண்பிக்கிறார். ஒவ்வொரு 15 நிமிடத்திற்கும் ஒரு பாட்டு. இருந்தாலும் எல்லாமே சின்ன சின்ன பாட்டாக வருகிறது. இசை அமைப்பாளரும் அறிமுகமே.. பாடல்கள் படமாக்கப்பட்ட விதம் மிக அருமை. தமிழ் சினிமாவில் புதுமை. ஒளிப்பதிவு படத்தின் உயிரோட்டத்திற்கு முக்கிய காரணம். செம்மண் பூமி கதை என்பதால் விஷுவலில் ஒரு வித்யாசத்தினை காட்டி இருக்கிறார்கள். பீரியட் படம் என்பதை விஷுவல் புரிய வைக்கிறது. படத்தில் வரும் சிறுவர்களும் அவர்களது நக்கல்களும் கலகலப்பு.

விமலை சுற்றியே கதை நகர்ந்து வருகிறது. உணர்ச்சிகள் இல்லாத அந்த முகத்தினை தொடர்ந்து பார்க்க அலுப்பு வந்து விடுகிறது. கமலஹாசனின் கால்சீட் கிடைக்கததால்தான் தமிழ் சினிமாவிற்கு மோகன் என்றொரு ஹீரோ வந்தார். அதுபோல அஜீத், விஜய் எல்லோரும் கலக்கல் சினிமா கான்செப்ட்டிற்கு போய்விட எதார்த்த சினிமாவிற்கு நாயகனாக விமல் நம்பிக்கை அளிக்கிறார்.

டூனாலெட்டு என்னும் கேரக்டர் தம்பி ராமையா பொருந்திப்போகிறார். மற்ற கதை மாந்தர்களும் பொருத்தம் தான்.. ஆனால் எதற்காக கதையை 45 வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்தது போல காட்ட வேண்டும்? சம காலத்திய படமாகவே காட்டி இருக்கலாமே? மேலும் படத்தில் அப்பா கேரக்டராக வரும் பாக்யராஜிற்கு அதிகம் வேலை இல்லை. கிடைத்த இடத்தில் முத்திரை பதிக்கிறார். 1966லேயே அரசு வேலை கிடைக்க கஷ்டம் என்பது போல காட்டியிருக்கிறார்கள். அந்த காலத்தில் அது எளிதுதானே? அது காமராசர் ஆட்சிக்காலம் ஆச்சே! வாத்தியார் உத்தியோகம் எளிதில் கிடைத்ததே..! சரி.. பாக்யராஜ் படித்தவர் தானே.. அதுவும் சுதந்திரம் கிடைத்த காலத்திலேயே..! அவருக்கு கூடவா அரசு வேலை கிடைக்கவில்லை??! அதே போல 1950 களிலேயே முடிவுக்கு வந்து விட்ட “ஆண்டே” (ஜமீன்தார்களின் திவான்கள்) கேரக்டர்களை 1966 கதைக்களத்தில் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.. நெருடல்.

நான் 90களின் ஆரம்பத்தில் பாலிடெக்னிக் படிக்க செட்டிநாட்டில் இருந்த சமயம் இந்த படத்தில் வரும் டூனாலெட்டு கேரக்டர் போல் ஒருவர் இருந்தார். இப்படித்தான் புரியாத வகையில் கேள்விகள் மூலம் கணக்கு போட்டு “படிச்ச பசங்களா இதுக்கு பதில் சொல்லுங்க” என்பார். நாமதான் ஸ்கூல்ல படிக்கிறப்பவே அவுட்ஸ்டாண்டிங் ஸ்டூடெண்ட்ஸ் (கணக்கு பீரியட்ல கிளாஸ்க்கு வெளியே அவுட் ஸ்டாண்டிங் ஸ்டூடெண்ட்ஸ்) ஆச்சே.. எப்படி சொல்ல முடியும்? அவரை கண்டாலே ஓட்டம்தான். கடைசி ஆண்டு படிக்கும் போதுதான் அவரின் பல கணக்குளை ஆராய்ந்து விடை தெரியாமல் அவரிடமே கேட்டு தெரிந்து கொண்டோம். பார்க்க பைத்தியக்காரன் போல இருந்த அவர் அந்தக்கால இண்டர்மீடியேட் வரை படித்தவர் என்பதும் விளங்கியது. பர்மாவில் சம்பாத்யம் செய்து வசதியாக இருந்த அவர் அங்கே கலவரத்தில் சொத்துக்களை இழந்து பூர்வீக பூமிக்கு வந்து பிரமை பிடித்தவர் போல ஆகிவிட்டாராம். ஆனால் பேச்சில் மிகவும் தெளிவு இருக்கும்.

கதைக்கு வருவோம்.. இடைவேளை வரை ஜவ்வு மிட்டாய் போல காட்சிகள் நகர்ந்தாலும் இடைவேளைக்கு பிறகு படம் வேகமாக பயணிக்கிறது. கண்டிப்பாக இந்த படம் 20 நாட்களுக்கு அதிகமாக ஓடாது. ஆனாலும் பரவாயில்லை அந்த ஓட்டமே தயாரிப்பாளருக்கு இலாபத்தினை அளித்திருக்கும்.

ஒரு முறை பார்க்கலாம்.

இந்தியா உண்மையில் சாம்பியன்தானா?

2011-09-19T17:53:00.006+04:00

இங்கிலாந்து தொடரில் தொடர்ந்து அடிவாங்கி சொதப்பி சுண்ணாம்பாகி இந்தியா வந்து சேர்ந்தும் விட்ட நிலையில் இந்த கேள்வி அவசியமா?

அவசியம்தான். பிள்ளைப்பூச்சியை அதுவும் சொந்த மண்ணில் அடித்துவிட்டு நான் பெரிய ஆளுன்னு சொல்லிக்கிறதுல பெருமை இல்லை. சச்சின், சேவாக், கம்பீர், யுவராஜ், ஜாகீர்கான், ஹர்பஜன் என இந்த அறுவர் படை ஒன்றாக சேர்ந்து ஒரு போட்டியிலேனும் ஆடி இருந்தால் தெரிந்து இருக்கும் சேதி. நம் துரதிர்ஷ்டம் சிங்கம் பசுக்கூட்டத்தை தனித்தனியா சாப்பிட்டதை போல ஒவ்வொரு வீரரும் தனித்தனியாக போராடி காயப்பட்டு திரும்பியும் விட்டனர். மிச்சம் இருந்த கோலி, தோனி, ரெய்னா மூவரும் தங்கள் பங்கிற்கு போராடி தோற்றனர். அணியின் சுவர் டிராவிட் மட்டும் வழக்கம்போல் சிறப்பாக ஆடி கேவலமான தோல்வியை கவுரவமாக்கினார்.

டெல்லிப்புயல் சேவாக்கின் ஓபனிங் இல்லை எனில் அணியின் நிலமை நடனம் ஆடுவது கண் கூடாக தெரிகிறது. ரஹானேவை ஆகா ஓகோ என சொன்னவர்கள் அவரின் ஆட்டத்தை பார்க்கும் போது லீக் மேட்ச் கூட ஆட தெரியாவர் என சொல்ல தோன்றியது. அனைத்து ஷாட்களும் எட்ஜ் வாங்கியது. சும்மா பேட்டை சுழற்ற எங்கெங்கோ பட்டு அதிர்ஷ்டத்தில் பவுண்டரியை தொட்டதை விபரமறிந்தவர்களின் கணிகளில் தெரியும். பார்த்தீவின் ஆட்டத்தில் இருந்த நேர்த்தி ரஹானேவிடம் சுத்தமாக இல்லை. கிடைத்த வாய்ப்பில் சொதப்பினார். ஜெயிக்க வாய்ப்பிருந்த ஆட்டத்தில் எல்லாம் வருண பகவான் ஆடி இங்கிலாந்தினை காப்பாற்றினார். கடைசி ஒரு நாள் ஆட்டத்தில் கோலியும் தோனியும் எங்கள் அணி சாம்பியன்தான் என நிரூபிப்பது போல் ஆடினர். தொடர் வெற்றிகள் கண்டபொழுது நாம் ஆடிய ஆட்டமும் கொஞ்சம் நஞ்சமல்ல. இந்த தோல்விகள் நம்மை திருத்திக்கொள்ள உதவும்.

அஷ்வினுக்கு நல்ல எதிர்காலம் இருப்பது போல தெரிகிறது. கும்ளே இடத்தை நெருங்க இவருக்கு ஒரு வாய்ப்பு இருப்பதாக தெரிகிறது. அதற்கு நிறைய உழைப்பும் அதிர்ஷ்டமும் தேவை. தமிழர்களுக்கு இது மிகவும் குறைவு. முனாப் எடுபடவே இல்லை. பிரவீன் எளிதில் களைத்துவிடுவது ஏமாற்றம் அளிக்கிறது. ஜடேஜாவிற்கு நல்ல எதிர்காலம் இருக்கிறது. ஆட்டத்தில் அனுபவம் தெரிகிறது. பார்க்கலாம்.

டிராவிட் இனிமேல் ஒரு நாள் போட்டிகளில் ஆடப்போவதில்லை. இது நம்மை பெரிதாக பாதிக்க போவதில்லை. ஏனெனில் அவர் ஒரு நாள் போட்டிகள் ஆடி வருடம் 2 ஆகிறது. அணியில் அனுபவசாலிகள் இல்லை என்பதாலும் டெஸ்டில் சிறப்பாக ஆடியதாலும் இந்த வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. இதை அவரே எதிர்பார்த்திருக்க மாட்டார். அதனால்தான் இதுதான் என் கடைசி ஆட்டம் என அறிவித்துவிட்டார். சச்சினும் ஒரு நாள் போட்டிகள் ஆடுவதை வெகுவாக குறைத்துவிட்டார். கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் ஒரு நாள் போட்டிகளில் இந்த இருவரின் பங்களிப்பு மிகவும் குறைவு (உலக கோப்பை அணியில் சச்சினின் பங்களிப்பு தவிர).

இப்போதைக்கு அணிக்கு தேவை சேவாக், கம்பீர். ஜாகீர், ஹர்பஜன் மற்றும் யுவராஜ் மட்டுமே. இவர்கள் அணிக்கு திரும்பி விட்டால் அணி பழைய நிலைக்கு திரும்பி விடும். மேலும் மேற்கிந்தியதீவுகளோ அல்லது இங்கிலாந்தோ நமது இந்திய கால நிலைக்கு முற்றிலும் எதிரானது. எகிறும் பிட்ச்களில் நம் ஆட்கள் தடுமாறியதெல்லாம் அந்தக்காலம். ஷார்ட் பிட்ச் போடும் போது ரெய்னா தடுமாறுவது எளிதில் அவரால் திருத்திக்கொள்ளப்படும்.

வீரர்களுக்கு தேவையான ஓய்வு அளிக்கப்படவில்லை என்பது பொதுவான கருத்தாக இருக்கிறது. யாருக்கு ஓய்வு கிடைக்கிறதோ இல்லையோ தோனிக்கு சுத்தமாக ஓய்வில்லை. அடுத்து சாம்பியன் லீக்கிற்கு தயாராக வேண்டும். மெஷின் கூட இப்படி தொடர்ந்து உழைக்குமா என தெரியவில்லை.

எது எப்படியானாலும் அணிக்கு ஒரு லெக் ஸ்பின்னர் தேவை. காயமுற்ற அனைத்து வீரர்களும் சீக்கிரம் குணம் அடைந்து அணிக்கு திரும்ப வேண்டும். இந்தியா உண்மையிலேயே சாம்பியன்தான் என அனைவரும் உணர ஒரு பேயாட்டம் தேவையிருக்கிறது.

ஊர்களும் – முதல் சினிமாக்களும்

2011-09-17T18:52:00.000+04:00

ஒவ்வொரு ஊருக்கும் நமக்கும் உள்ள சம்பந்தத்தில் முக்கியமானவைகளில் ஒன்று அந்தந்த ஊர்களில் நாம் பார்த்த சினிமாக்கள். அந்த வகையில் என் வாழ்நாளில் நான் பார்த்த சில ஊர்களில் நான் பார்த்த முதல் சினிமாக்கள்….

சென்னை – மன்னன்
ஈரோடு – ராஜாதிராஜா
கரூர் – எங்க வீட்டு ராமாயணம்
கோயம்புத்தூர் – உயிரோடு உயிராக
புதுக்கோட்டை – குரு சிஷ்யன்
காரைக்குடி – சூரியன்
அருப்புக்கோட்டை – சந்திரமுகி
மதுரை – எஜமான்
திண்டுக்கல் – ஏர்போர்ட்
சிங்கம்புணரி – ராசுக்குட்டி
திருச்சி – முறைமாமன்
சிதம்பரம் – மாமன் மகள்
கோபிசெட்டிபாளையம் – தாமிரபரணி
மானாமதுரை – முன் அறிவிப்பு
சிவகங்கை – சின்னமுத்து
பள்ளத்தூர் – காவல் நிலையம்
கானாடுகாத்தான் – ரோஜா

இதுக்குமேல நியாபகம் இல்லை....

இந்திய ரூபாய் நோட்டுக்களின் பழைய வடிவங்கள்

2011-09-01T18:39:00.004+04:00

கோவில்கள் – கருவூலங்கள்

2011-08-17T15:05:00.002+04:00

சமீபத்தில் கேரளா பத்மனாபசாமி கோவிலின் உள்ளே கோடிக்கணக்கில் நகை பொக்கிஷங்கள் கிடைத்திருப்பது நாம் அறிந்ததே. எதனால் இவ்வளவு பொக்கிஷங்களை கோவிலின் உள்ளே வைத்திருந்தனர்? இதே போல மற்ற கோவில்களை தோண்டினால் தங்கம் கிடைக்குமா? இது அனைவருக்கும் மனதில் தோன்றும் கேள்வியாக உள்ளது.

முதலில் இதற்குண்டான விடையை தேடுவதற்கு முன் நாம் சிறிது பின்னோக்கி செல்லவேண்டி இருக்கிறது. அதாவது 1000 வருடங்களுக்கு முன்பு.

தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்னாடகா மற்றும் ஆந்திரம் ஆகிய மாகாணங்களை சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் ஆண்டனர் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்தது. இந்திய வரைபடத்தில் இதற்கு மேல் இருக்கும் ஒரிசா, மகாராஷ்டிரா, மத்திய பிரதேசங்களை மராட்டியர்களும், ராஜபுத்திரர்களும் மற்றும் சில ராஜ வம்சங்களும் மாற்றி மாற்றி ஆண்டுள்ளனர். டெல்லியும் சுற்று வட்டாரமும் மொகலாய சாம்ராஜ்ஜியமாகவே இருந்தது. இந்த மொகலாய மன்னர்கள் முறையே ஆப்கானிஸ்தான், பாகிஸ்தானில் இருந்து வந்து ஆட்சியை பிடித்தவர்கள். பாபர், ஹுமாயூன், அக்பர் என அவர்களது சாம்ராஜ்ஜியம் மிகவும் பெரியது. இந்த மொகலாய மன்னர்களிடம் ஒரு பெரிய பயம் இருந்தது. அதுதான் யானைப்படை. அவர்களிடம் இல்லாத இந்த படை தென்னிந்தியாவில் பலமான படையாக இருந்தது. மேலும் மராட்டிய மன்னர்களை தாண்டி அவர்களால் தென் இந்தியாவிற்குள் நுழைய முடியவே இல்லை என்பது தான் நிதர்சனமான உண்மை. மொகலாய மன்னர்கள் ஒவ்வொருமுறை டெல்லி மற்றும் பிற நாடுகளை கைப்பற்றிய போது அவர்களின் முக்கிய குறி இந்துக்களின் கோவில்களே (மதனின் வந்தார்கள், வென்றார்கள், சென்றார்கள் புத்தகத்தில் இதன் விளக்கம் அதிகம்). கோவில்கள் எல்லாம் மொகலாய படையெடுப்பகளின்போது கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. திப்புவின் காலத்திற்கு பிறகுதான் மொகலாய மன்னர்கள் தமிழ் நாட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள். தமிழகத்தின் ஆற்காடு மாவட்டங்கள் அவர்களது தலை நகரங்களாக இருந்து வந்துள்ளது. திண்டுக்கல்லும் இவர்களது பிடியில் இருந்த நாடுதான் (இப்பொழுது ஊர்களாக நாம் பாவிக்கும் பகுதிகள் அன்று நாடுகளாகவே அறியப்பட்டன). திண்டுக்கல் நாட்டு மொகலாய மன்னர் ஆங்கிலேயர்களை கடுமையாக எதிர்த்து சிவகங்கை நாட்டின் ராணிக்கு பிரசவ நேரத்தில் அடைக்கலம் கொடுத்தவர் என்பது இதில் முக்கியமாக கொள்ளவேண்டியது. விசயத்திற்கு வருவோம்.

சோழ மன்னர்கள் பெரும்பான்மையாக ஆண்ட பகுதிகளான தஞ்சை சுற்றுவட்டார பகுதிகளில் வேறு மன்னர்கள் நுழையக்கூட முடியவில்லை. ராஜேந்திர சோழன் ஒரிசா வழியாக கங்கை வரை சென்றவன் எனினும் டெல்லி பக்கம் திரும்பவே இல்லை. சோழர்களது கப்பற்படை யாராலும் முறியடிக்க முடியாததாக இருந்ததால் அவர்கள் அந்தப்படை வலிமையை கொண்டு மலேயாவரை போரிட்டு வென்றனர். ஆனால் சோழர்கள் வைணவத்தை தழுவாதற்கள் என்பதால் சிவாலயங்கள் மட்டுமே கட்டி வந்தனர். சிவன் கோவிலில் லிங்கத்திற்கு ஆபரணங்கள் பூட்டி வழிபாடு என்பது திருவண்னாமலை மற்றும் குளித்தலை ஐயர்மலை ரத்னகிரீஸ்வரருக்கு மட்டுமே. மற்ற அனைத்து கோவில்களிலும் வெறும் வேஷ்டியை சுற்றி பட்டையை போட்டு தீபம் காட்டி விடுவர். அதனால் சிவாலயங்களில் செல்வம் குவித்து வைக்கப்படவில்லை. புராண இதிகாசங்களின்படி உலகத்தினை காக்கும் கடவுளாக கருதப்படும் விஷ்ணு அதற்கான செலவினை குபேரனிடம் வட்டிக்கு பெற்று செலவு செய்வதாக ஐதீகம். அவ்வகையில் அலங்காரப்ப்ரியராக விஷ்ணு இருப்பதால் பெருமாள் கோவில்களில் பொக்கிஷங்கள் குவிக்கப்பட்டன. இன்றும் திருப்பதிக்கு வருமானம் வருவதற்கு காரணமும் இதுதான். இப்பொழுது கேரளாவில் இருக்கும் பத்மனாபசாமியும் பெருமாளே. எனவே தமிழ் நாட்டில் இருக்கும் சிவாலயங்களை விட பெருமாள் கோவில்களில் மட்டுமே பொக்கிஷங்கள் இருக்க வாய்ப்புண்டு. ஆனால் கேரளாவில் சேர மன்னர்களின் தோன்றல்களாக வந்த அரசர்கள் கோவில் சொத்தை காப்பதில் மிக தீவிரமாக இருந்து வந்துள்ளனர். மேலும் சிற்றரசர்கள் என்னும் அமைப்போ, பாளையக்காரர்கள் என்ற அமைப்போ அங்கு இருக்கவில்லை. அதனால் பொக்கிஷங்கள் எளிதில் இன்று வரை பாதுக்கப்பில் இருந்து வந்துள்ளன.

ஆனால் தமிழ் நாட்டில் சோழ மன்னர்கள் காலம் முடிந்ததும் களப்பிரர்கள், தொண்டைமான்கள், பாளையக்காரர்கள், நாயக்கர்கள், ஆங்கிலேயர்கள் என வேறு வேறு கலாச்சார அரசாங்கங்கள் நடைபெற்றன. எனவே மாற்றி மாற்றி போர்கள் நடக்கும் போது கோவில்களின் பொக்கிஷங்கள் களவு கொள்ளப்பட்டன. ஒரு மன்னர் இன்னொரு நாட்டின்பால் போர் தொடுக்கும்போது அவன் மனதில் கொள்வது இரண்டுதான். ஒன்று கோவில் பொக்கிஷங்கள், பசுமாடுகள். இதன்பிறகே கோட்டையை கைப்பற்றுவர். ஒருகாலத்தில் சேர நாட்டின் தலை நகராக இருந்த கரூரில் இன்று மன்னர்கள் வாழ்ந்ததற்கான சுவடு கூட இல்லை. காரணம் தொடர்ச்சியான சோழ படையெடுப்புகள்தான்.

இதை எல்லாம் வைத்து ஆராயும்போது தமிழ் நாட்டில் கோவில்களில் பொக்கிஷங்கள் இருப்பு என்பது பூஜ்ஜியம்தான். ஆனால் எல்லா கோவில்களிலுமே சிலைகளின் அடியிலும் கோபுர கலசங்களிலும் ஐம்பொன்கள் இருக்கும். ஆனால் பத்மானபசாமி கோவிலில் இருப்பது போல புதையல் எங்கும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. இவ்வளவு பொக்கிஷங்களை கண்டெடுக்கும் அரசாங்கம் அதனை போதிய பாதுகாப்பில் வைத்திருக்க வேண்டும். கோவில் சொத்து குல நாசம் என்பதால் கொள்ளை போகாமல் பாதுகாப்புடன் அடுத்த தலைமுறைக்கு சென்றடையவேண்டும்.

படித்தேன் ரசித்தேன் - இன்றைய தமிழ் தலைமுறைகள்

2011-07-30T10:14:00.007+04:00

படித்ததில் பிடித்தது - மகாபாரத்த்தில் நிர்வாகவியல்

2011-07-12T14:14:00.002+04:00

முதலில் மிகச்சிறந்த நிர்வாகிக்கு தேவையான குணங்கள் என்ன என்பதைப் பற்றி நாம் பார்ப்போம்.

1 நேரம் தவறாமை (Punctuality)
2 அர்ப்பணிப்பு (Dedication)
3 நேர்மை (Sincerity)
4 நுகர்வோர் திருப்தி (Customer Satisfaction)
5 தோல்வி கண்டு அஞ்சாமை (Bravery)
7 முதலாளிக்கு விசுவாசம் (Loyalty to boss)

இப்போது நாம் அந்தப் பண்புகள் மகாபாரத்தில் எப்படி மேலோங்கி உள்ளது என்பதைக் காணலாம்.

நேரம் தவறாமை (Punctuality)

இந்நேரந்தவறாமையை நாம், குருச்சேத்திரப் போரில் காணலாம். இக்கால போர் முறை போல் எப்போது வேண்டுமானாலும் தாக்கலாம் என்று இல்லாமல் சிப்பாய்கள் முதல் பேரரசர்கள் வரை சங்கு நாதம் ஒலித்த பின்னரே போரில் ஈடுபட்டனர். போர் முழுவதும் இந்த நேரந் தவறாமை நீடித்தது.

அதே போல, சூரிய அஸ்தமனத்திற்குப் பிறகு கண்டிப் பாக அன்றைய போர் முடிவுற்றது. இந்த நேரந்தவறாமை இன்றும் தொழிற்சாலைகளில் வேலை நேரம் என்ற பெயரில் தொடர் கிறது.

அர்ப்பணிப்பு (Dedication)

இதையும் குருச்சேத்திரப் போரில் நாம் காணலாம்.போர் நடந்தது கௌரவர்களுக்கும், பாண்டவர்களுக்கும். இரு தரப்பினரும் உறவினர்கள், சகோதர முறை ஆனவர்கள். இருப்பினும் தங்கள் தரப்பினர்க்கு தங்களை முழுமையாக அர்ப்பணிப்பு (Dedication) செய்து கொண்டனர்.

அதேபோல் இன்றைய நிர்வாகத் துறையிலும் ஒவ்வொரு நிர்வாகியும் தாங்கள் சார்ந்த ஸ்தாபனத்திற்கு தங்களையே அர்ப்பணிக்க வேண்டியது மிக முக்கியமானது.

நேர்மை (Sincerity)

தருமர் கௌரவர்களுடன் சூது விளையாடி நாட்டினை இழந்தார். அவர் நினைத்திருந்தால் அப்போதே தர்மயுத்தம் தொடங்கி இருக்கும். ஆயினும் அவர் நேர்மை யுடன் நடந்து கொண்டார். மேலும், பாண்டவர்களுக்கு பதின் மூன்று ஆண்டுகள் அஞ்ஞான வாசம் (அஞ்ஞானவாசம் – உறவினர்களால் அறியப்படாமல் காட்டில் வசிப்பது) விதிக்கப்பட்ட போதும், அவர்கள் அதனை நேர்மையாக மேற்கொண்டனர். நம்மை யார் இனம் கண்டு கொள்ளப்போகிறார்கள் என்ற நினைப்பில், தங்கள் நட்பு நாட்டரசர்களின் அரண்மனை யில் விருந்தினர்களாக வாழ்வினை அனுபவிக்கவில்லை.

இதே நேர்மை (Sincerity) ஒவ்வொரு நிர்வாகிக்கும் கட்டாயமாக தேவையாகும்.

நுகர்வோர் திருப்தி
(Customer Satisfaction)

இங்கு நாம் புரோசனன் என்ற மந்திரியை உற்பத்தியாளராகவும் (Manufacturer) துரியோதனனை நுகர்வோர் (Consumer) போலவும் காணலாம்.

துரியோதனன் அரக்கினால் ஆன ஒரு மாளிகையை கட்டித்தருமாறு புரோசனனை வேண்டுகிறான். சாதாரணமாக யாரும் அரக்கினால் மாளிகை கட்டமாட்டார்கள். ஆனால் புரோசனன் அவ்வாறே ஒரு மாளிகையைக் கட்டி, துரியோதன னுக்கு திருப்தி அளித்தான் (Customer Satisfaction).

இது, தீய செயலுக்கு பயன்பட்டாலும், நாம் இதன் உள்ளர்த்தம் (Concept) மட்டும் எடுத்துக் கொண்டால், நுகர்வோர் திருப்தி (Customer Satisfaction) எவ்வளவு முக்கியம் என அறியலாம்.

தோல்வி கண்டு அஞ்சாமை (Bravery)

குருச்சேத்திரப் போரில் கௌரவர்கள் தரப்பில் மாவீரர்கள் பீஷ்மர், கர்ணன், அசுவத்தாமன் மற்றும் ஆச்சாரியர் துரோணர் போன்ற வீரர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களுக்குத் தெரியும் தாங்கள் அதர்மத்தின் பக்கம் உள்ளோம், நாம் கண்டிப்பாக தோல்வியினைத் தழுவுவோம் என்று. ஆனால், அவர்கள் தோல்வியினைக் கண்டு பயம் கொள்ளவில்லை.

அதே போல், ஓர் நிர்வாகி தன் நிறுவனம் மோசமான கட்டத்தில் இருந்தாலும் மனம் தளராமல் அதனை முன்னுக்கு கொண்டுவர முயலவேண்டும்.

ஊழியர்கள் நலன் (Worker’s Benefit)

அக்காலத்தில போரின் போது கிரௌஞ்ச வியூகம், பத்மவியூகம் போன்ற அமைப்புகள் இருந்தன. இவ்வியூகங்கள் மூலம் அரசர்கள் மட்டுமல்லாமல், சிப்பாய்களும் எதிரிகளின் தாக்குதலில் இருந்து தப்பி மிகத்திறமையாக போரிட்டனர். மேலும் அவர்களுக்குப் போதிய ஓய்வும், உணவும், சன்மானமும் வழங்கப்பட்டன.

இதன்மூலம் ஓர் நிர்வாகமானது தொழி லாளர்கள் அடிப்படையில்தான் முன்னேறுகிறது என்பதை, நிர்வாகிகள் நன்கு உணர வேண்டும்.

முதலாளிக்கு விசுவாசம்

(Loayalty to boss)

குருச்சேத்திரப்போரில் இருதரப்பினர்க்கும் அவர்களது நட்பு ராஜ்ஜியங்களே உதவி செய்தன. ஆனால், அவற்றின் அரசர்கள், தங்கள் நிலையை விட்டு, போரில் ஒரு வீரனாகவே, தங்கள் தலைமைக்கு விசுவாசத்தைக் காட்டினர். இதன் மூலம் ஒரு நிர்வாகி எவ்வளவு முன்னேறினாலும், தன் தலைமைக்கு விசுவாசமாக இருக்க வேண்டியது முக்கியம்.

நாம் மகாபாரதத்தில் மட்டும் தான் சற்று ஆராய்ந்துப் பார்த்தோம். ஆனால் மேலும் நமது பழம்பெருமை மிகுந்த நூல்களில் இன்றைய விஞ்ஞானம், மற்றும் நிர்வாகம் போன்ற துறைகள் பற்றிய செய்திகள் கொட்டிக்கிடக்கின்றன. சேகரிக்கத்தான் ஆள் இல்லை. இனியாவது நாம் நமது பெருமையினை உணர்ந்து கொள்வோம். உலகரங்கில் வல்லரசாக தலை நிமிர்ந்து நிற்போம்.

யரோ சொன்ன தத்துவங்கள்

2011-06-28T14:56:00.001+04:00

கவலையின்றி எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள்

அன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் பிறர்க்கு அளிப்பத்ன் மூலமே அதனை பிறரிடமிருந்து நாம் பெற முடியும்.

எண்ணம்போல் வாழ்க்கை. நல்ல விசயங்களையே எண்ணுங்கள்.

நமக்கும் ஒரு காலம் வரும் என நம்பிக்கையோடு இருங்கள்.

முடிவு என நீங்கள் நினைத்தது ஒரு துவக்கமாக அமையலாம்.

வாழ்க வளமுடன்!!! வளர்க நலமுடன்!!!!

பிறரால் செய்ய முடிந்த ஒரு விசயம், அது நம்மாலும் முடியும் என நம்புங்கள்.

ஒருவர் உன்னைத் தாழ்த்தி பேசும் போது
ஊமையாய் இரு.

புகழ்ந்து பேசும் போது
செவிடனாய் இரு.

எளிதில் வெற்றி பெறலாம்.

*அரிய சாதனைகள் செய்யப்படுவது வலிமையினால் அல்ல; விடாமுயற்சியினால்தான். - ஓவிட்.

அன்பை அபகரிப்பதில் திருடனாய் இரு!
அறிவைப் பெருக்குவதில் பேராசைக்காரனாய் இரு!
முன்னேற முயற்சிப்பதில் பிடிவாதக்காரனாய் இரு!
கர்வம் கொள்வதில் கஞ்சனாய் இரு!
எதிர்ப்பை வெல்வதில் முரடனாய் இரு!

என்னால் எதையுமே செய்யமுடியுமென்று தன்மீது தளராத நம்பிக்கை கொண்டு எவன் கடுமையாக உழைக்கின்றானோ அவனுக்கு எப்போதும் வெற்றி கிடைக்கும்.
பணம் இருந்தால் உன்னை உனக்குத் தெரியாது. பணம் இல்லாவிட்டால் யாருக்கும் உன்னைத் தெரியாது.

மாபெரும் தியாகங்கள் மூலமே மாபெரும் சாதனைகளைச் சாதிக்க முடியும்.

தன்மானத்திற்காக எதையும் இழக்கலாம்
எதற்காகவும் தன்மானத்தை இழக்கக்கூடாது.

நான் செய்யக்கூடியதெல்லாம் அன்பு செலுத்த தகுந்தவனாக என்னை மாற்றிக் கொள்வதுதான்.

மற்றவர்களை எடை போடுவதில் காலத்தைச் செலவழிக்காதீர்கள். ஏனெனில் அவர்களை நேசிக்க உங்களுக்கு நேரமே இல்லாமல் போய்விடும்.

முதலில் கீழ்படிவதற்குக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். பிறகு கட்டளையிடும் பதவி உங்களுக்குத் தானாக வந்து சேரும்.

துன்பங்கள் அனுபவித்த காலத்தை மறந்துவிடு.
ஆனால் அது உனக்குக் கற்பித்த பாடத்தை மறந்துவிடாதே.

மணிக்கணக்கில் உபதேசம் செய்வதைவிட ஒரு கணப்பொழுதாயினும் உதவி செய்வதே மேல்.

ஒரு மனிதன் விழாமல் வாழ்ந்தான் என்பது பெருமையல்ல. விழுந்த போதெல்லாம் எழுந்தான் என்பதுதான் பெருமை.

எவ்வளவு இருக்கிறது என்பதைப் பொருத்தல்ல நம் சந்தோஷம். நமக்கு இருப்பவற்றை எந்த அளவு நாம் உணர்ந்து மகிழ்ந்து போற்றி ஆராதிக்கிறோம் என்பதைப் பொருத்ததுதான் நம் சந்தோஷம்.

"நீ சிரிக்கும் ஒவ்வொரு வினாடியும் உன்னை விட்டு மரணம் விலகிச் செல்கிறது.'' - விவேகானந்தர்.

கோபத்தில் ஒரு முடிவும் எடுக்காதே!
மகிழ்ச்சியில் ஒரு வாக்கும் கொடுக்காதே!
அழுகையில் ஒருவரையும் நம்பாதே!

உழைப்புக்கு என்றும் மரியாதை உண்டு.

வாழ்க்கையின் முற்பகுதியில் வெற்றியடைய தேவையானவை சுறுசுறுப்பும் ஊக்கமும்தான்.

வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில் வெற்றியடையதேவையானவை பொறுமையும் தன்னம்பிக்கையும் தான்.

-அரிஸ்டாடில்

“கோபம் என்பது பிறர் செய்யும் தவறுக்கு, நீயே உனக்கு கொடுத்துக் கொள்ளும் தண்டனை - புத்தபிரான்.

நீ ஏழையாக பிறந்தது தவறில்லை. ஏழையாகவே வாழ்வதுதான் மாபெரும் தவறு. - பில்கேட்ஸ்.

புக‌ழ், பெருமை, க‌ல்வி, ஆயுள், ஆற்ற‌ல், ந‌ல்லுள்ளம், வெற்றி, இள‌மை, ந‌ன்ம‌க்க‌ள், பொருள், பொன், துணிவு, நெல், நுக‌ர்ச்சி, அறிவு, நோயின்மை – அனைத்தும் பெற்று பெறுவாழ்வு வாழ்க

சினிமாவிற்கு முன் செய்து கொண்டிருந்த தொழில்

2011-06-23T10:31:00.001+04:00

நடிகர்கள்.................................தொழில்

ஜெமினி கணேசன்..................................... போட்டோ உதவி பேராசிரியர்
ஸ்ரீகாந்த்................................... .... அமெரிக்க தூதரக அலுவலக அதிகாரி
ஏவி.மெய்யப்பன்.............................. சைக்கிள் கடை
வி.எஸ்.ராகவன்.............................. பத்திரிகையாளர்
ஆனந்தராஜ்.............................. சாராய வியாபாரம்
சிவகுமார்.............................. ஓவியர்
ரஜினிகாந்த்.............................. பஸ் கண்டக்டர்
ஜெய்கணேஷ்.............................. காய்கறி வியாபாரம்
நாகேஷ்.............................. ரயில்வே குமாஸ்தா
பாண்டியன்.............................. வளையல் கடை
விஜயகாந்த்.............................. அரிசி கடை
ராஜேஷ்.............................. பள்ளி ஆசிரியர்
ஆர்.சுந்தர்ராஜன்............................. . பேக்கரி
பாக்யராஜ்.............................. ஜவுளிக்கடை
அஜீத்குமார்.............................. டூ வீலர் மெக்கானிக்
ரகுவரன்.............................. உணவு விடுதி
பாரதிராஜா.............................. மலேரியா ஒழிப்பு இன்ஸ்பெக்டர்
டெல்லி கணேஷ்.............................. ராணுவ வீரர்
மேஜர் சுந்தர்ராஜன்.............................. கணக்காளர்
பாலச்சந்தர்.............................. கணக்காளர்
விசு .............................. டி.வி.எஸ். நிறுவன பணியாளர்
தலைவாசல் விஜய்.............................. ஓட்டல் பணியாளர்
மோகன்.............................. வங்கி ஊழியர்
ராஜீவ்.............................. ஓட்டல் கேட்டரிங்
தியாகராஜன்.............................. இசைத்தட்டு விநியோக பிரதிநிதி
பாண்டியராஜன்.............................. எல்லா தொழிலும் செய்துள்ளார்
கவிஞர் வைரமுத்து.............................. மொழி பெயர்ப்பாளர்
சரத்குமார்.............................. பத்திரிகை அலுவலக நிர்வாகி
சேரன் .............................. சிம்சன் நிறுவன தொழிலாளி
எஸ்.வி.சேகர் .............................. மேடை நாடக ஒலி அமைப்பாளர்

ஏன் நம்மால் முடியாது?

2011-06-16T17:32:00.001+04:00

ஜவுளி உலகம் – கரூர்

2011-05-31T19:09:00.001+04:00

தமிழகத்தில் ஏற்றுமதி என்னும் வார்த்தையை அதிகம் உபயோகிக்கும் நகரங்களில் திருப்பூருக்கு அடுத்தபடியாக வரும் நகரம் கரூர். பின்னலாடை உற்பத்திக்கு திருப்பூர் என்றால் வீட்டு ஜவுளி ரகங்களுக்கு கரூர்தான்.

பஸ்ஸிற்கு பாடி கட்டுதல் மற்றும் கொசுவலை உற்பத்தி என வேறு சில தொழில்களும் கொழித்தாலும் ஜவுளி உற்பத்தியே இங்கு பிரதானம். உள் நாட்டிற்கான தேவைகளுக்கும் வெளி நாட்டிற்கான தேவைகளுக்கும் தனித்தனியாக இங்கு நிறுவனங்கள் இருக்கின்றன. உள் நாட்டு தேவைகள் என்று பார்த்தால் பெட்சீட், போர்வை, தலைகாணி உறைகள், துண்டுகள், திரை சீலைகள், மிதியடிகள் என அடங்கும். வெளி நாட்டிற்கான உற்பத்தி என்பது குஷன்கள், டேபிளின் மீது வைக்கப்படும் டேபிள் கிளாத், மேட், நாப்கின், ரன்னர், பரிமாறும் நபர் அணியும் ஆப்ரான்கள், கிளவ், பாட் ஹோல்டர் என ரகங்கள் கணக்கில் அடங்காது.

ஆயிரக்கணக்கான நபர்களுக்கு நேர்முகமாகவும் மறைமுகமாகவும் வேலை வாய்ப்பளிக்கும் நகரமாக கரூர் திகழ்கிறது. திருப்பூர் சந்தித்திருக்கும் சாயப்பட்டறை பிரச்சனை கரூரிலும் உண்டு. எனினும் திருப்பூர் அளவிற்கு இங்கு உற்பத்தி குறைவு என்பதால் கழிவுகளும் குறைவு. தமிழகம் முழுவதிலும் இருந்து கரூருக்கு தினமும் நூல் பேலகள் வந்து இறங்கிக்கொண்டே இருக்கும். அருப்புக்கோட்டை ஜெயவிலாஸின் தரமான நூல் முதல் சாதாரண ரகங்களும் தேவைக்கேற்ப தினசரி வந்திறங்கும். 2, 2/20, 2/30, 10, 2/10 என பல்வேறு ரக நூல்கள் இதில் அடக்கம்.

இப்படி வரும் கோரா நூல்கள் சாயப்பட்டறைகளில் சாயமேற்றப்பட்டு வெள்ளகோவில், முத்தூர், காங்கயம், ஆட்டையாம்பட்டி, இளம்பிள்ளை, திருச்செங்கோடு, குமாரபாளையம், சென்னிமலை என சுற்று வட்டார நகர கிராமங்களில் இருக்கும் தறிகளுக்கு வினியோகிக்கப்படும். நெசவு செய்து வரும் கலர் துணி தரம் பார்க்கப்பட்டு தையலுக்கு அனுப்பப்படும். தைக்கப்பட்ட துணியானது தரம் பார்க்கப்பட்டு பேக்கிங் செய்யப்பட்டு லாரிகளில் தூத்துக்குடிக்கோ அல்லது சென்னை துறைமுகத்திற்கோ அனுப்பப்பட்டு வெளி நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படும்.

தினசரி வெளி நாடுகளில் இருந்து வெளியூர்களில் இருந்தும் வரும் நபர்களால் இங்குள்ள அனைத்து லாட்ஜ் ஹோட்டல்களும் பரபரப்பாகவே இருக்கும். முன் பதிவு இல்லை எனில் ரூம் கிடைக்காது. தினசரி பல பஸ்கள் பல்வேறு கிராமங்களுக்கு சென்று ஆட்களை அழைத்து வந்து பணியளிப்பதை கண்கூடாக பார்க்கலாம்.

நூல் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் அன்னிய செலாவணியில் டாலரின் ஏற்ற இறக்கங்கள் இந்த தொழிலை பாதிக்கும் காரணிகள் ஆகும். மேலும் நன்கு படித்த மாணவர்கள் சென்னை திருப்பூருக்கு சென்றுவிடுவதால் எப்பொழுதுமே ஸ்கில்டு லேபருக்கு டிமாண்ட் இருக்கும். ஹேண்ட் லூம் டெக்னாலஜி மற்றும் டெக்ஸ்டைல் டெக்னாலஜி படித்த நபர்களுக்கு இந்த துறை ஏற்றது. டிசைனர்களுக்கும் டிமாண்ட் அதிகம். சரளமாக ஆங்கிலம் பேசத்தெரிந்து கணிணி தெரிந்திருந்தால் வேலை நிச்சயம்.

சமீப காலமாக சரிவினை சந்தித்து வரும் இந்த தொழில் சீனாவின் போட்டியால் திணறி வருகிறது. இருப்பினும் குவாலிட்டியில் நம்மை மிஞ்ச யாரும் இல்லை என்பதால் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறது.

உழைப்பு... இந்த ஒரு வார்த்தைக்கு மரியாதை தரும் நபருக்கு கரூர் ஏற்ற நகரம்தான்.

இனிமேல் இதை எல்லாம் பயன்படுத்துவோமா??!!!

2011-05-27T09:07:00.005+04:00

எந்த ஊரில் எது பேமஸ்?

2011-05-17T17:59:00.001+04:00

நமக்கு எல்லருக்கும் தெரிஞ்ச சில திண்பண்டங்கள் எந்தெந்த ஊரில் சிறப்பாக கிடைக்கும் என்பது தெரியும். ஆனால் தெரியாத சில ரகங்கள் பாப்புலராக இருக்கவே செய்கிறது. உங்களுக்காக இதோ.....

நொறுக்குத்தீனி
அல்வா - திருநெல்வேலி
மஸ்கோத் அல்வா - சாத்தான்குளம்
பால்கோவா - ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர்
மக்ரூன் - தூத்துக்குடி
காராச்சேவு - அருப்புக்கோட்டை
சீரணி மிட்டாய் - பாலவாநத்தம்
முறுக்கு - மணப்பாறை
அதிரசம் - வெள்ளியணை
நொதில் - கீழக்கரை
பனங்கல்கண்டு - திருச்செந்தூர்
மைசூர்பா - கோயம்புத்தூர்
டிகிரி காபி - கும்பகோணம்
டீ - வால்பாறை
அப்பளம் - மாயவரம்
குலாப் ஜாமுன் - காரைக்கால்
வர்க்கி - ஊட்டி
மக்கன் பேடா - ஆம்பூர்
தயிர்வடை - சேலம்
தேன்குழல் - காரைக்குடி
மண ஓலை - காரைக்குடி
அச்சுமுறுக்கு - காரைக்குடி
சர்பத் - புதுக்கோட்டை
தேன் - கொல்லிமலை
பஞ்சாமிர்தம் - பழனி

பழங்கள்
பலாப்பழம் - பண்ருட்டி
வாழைப்பழம் - லாலாப்பேட்டை, சத்தியமங்கலம்
மாம்பழம் - சேலம்
பேரிக்காய் - கொடைக்கானல்
முந்திரி - நெய்வேலி

காய்கறி
முருங்கை - அரவக்குறிச்சி
நூக்கில்ஸ் - போடி
முட்டைகோஸ் - ஊட்டி
உருளை - ஊட்டி
கத்தரிக்காய் - ஒட்டன் சத்திரம்
வெற்றிலை - குளித்தலை, அந்தியூர்
தேங்காய் - பொள்ளாச்சி
அன்னாசி - கொல்லிமலை

சாப்பாடு
புரோட்டா - விருதுநகர்
அயிரை மீன் - மதுரை
பிரியாணி - திண்டுக்கல், ஆம்பூர்
உப்புக்கண்டம் - காரைக்குடி
இறால் வருவல் - சிதம்பரம்
நாட்டுக்கோழி சுக்கா - பிரானூர் (குற்றாலம்)
சிறுமீன் - புதுக்கோட்டை
மாசிக்கருவாடு - இராமேஸ்வரம்
வாத்துக்கறி - வேலூர் (நாமக்கல்)

இது தவிர சில
பூட்டு - திண்டுக்கல்
ஆடு - மேச்சேரி (சேலம்)
முட்டை - நாமக்கல்
புகையிலை - புதுக்கோட்டை
சீவல் - மன்னார்குடி
மல்லிகை - மதுரை
கைலி, கர்சீப் - ஈரோடு
கொசுவலை, போர்வை, துண்டு - கரூர்
பஸ்பாடி கட்டுதல் - கரூர்
ஷூ, பெல்ட் - ஆம்பூர்
போர்வெல் வண்டி - திருச்செங்கோடு
லாரி - நாமக்கல்
பேண்டேஜ் துணி - ராஜபாளையம்
வேட்டை நாய் - ராஜபாளையம், சிப்பிப்பாறை, கோம்பை
பட்டாசு, பிரிண்டிங் - சிவகாசி
தீப்பெட்டி, பேனா நிப் - சாத்தூர்

எனக்கு தெரிந்தவைகளை பட்டியலிட்டு இருக்கிறேன். உங்களுக்கு தெரிந்ததை பின்னூட்டமிடுங்கள்.

அண்ணா திமுகவிற்கு அமோக வெற்றி!!!

2011-05-14T10:47:00.002+04:00

நடந்து முடிந்த சட்டமன்ற தேர்தலில் அதிமுக கூட்டணி அமோக வெற்றி பெற்று ஆட்சியை மீண்டும் கைப்பற்றி உள்ளது. திமுக மற்றும் அதன் தோழமை கட்சிகள் பெறும் சரிவினை சந்தித்துள்ளன. குறிப்பாக திமுகவின் அமைச்சர்கள் கூட சறுக்கியிருக்கிறார்கள். அதிமுக 150 இடங்களிலும், தேமுதிக 29 மற்றும் திமுக 23 இடங்களிலும் வெற்றி பெற்றுள்ளது. பாமக 3 இடங்களிலும் காங்கிரஸ் 5 இடங்களிலும் வென்றுள்ளன. கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளான CPM - 10 மற்றும் CPI – 9 இடங்களில் வெற்றி வாகை சூடியுள்ளது. மொத்தத்தில் அதிமுக கூட்டணி வேட்பாளர்கள் 203 தொகுதிகளின் வென்று ஆட்சியை கைப்பற்றியுள்ளார்கள்.

தேமுதிகவின் எழுச்சி
இந்த தேர்தலில் அதிமுகவுடன் கூட்டணி அமைத்த தேமுதிக 41 இடங்களில் போட்டியிட்டு 29 இடங்களில் வெற்றி வாகை சூடியுள்ளது. எவ்வளவோ கடுமையான விமர்சனங்களை எதிர்கொண்ட விஜயகாந்த் 30000 வாக்குகளுக்கும் மேலான வித்தியாசத்தில் பெரும் வெற்றியை பெற்றுள்ளார். மொத்தமாக அந்த கட்சி 29 இடங்களில் வெற்றி பெற்று இரண்டாவது கட்சியாக தன்னை நிலை நிறுத்தியுள்ளது. பாமகவின் கோட்டையை தகர்த்தது மட்டுமின்றி அதன் தலைவர் கோ.க.மணியையே தோற்கடித்துள்ளது. தமிழக மேப்பில் உச்சத்தில் உள்ள கும்மிடிப்பூண்டியில் இருந்து கீழே இருக்கும் ராதாபுரம் வரை வெற்றிகளை தட்டிச்சென்றுள்ளது. இந்த கட்சியில் வெற்றி பெற்ற வேட்பாளர்களில் பெண்களும் அடங்குவர். திருச்செங்கோடு, சூலூர், மதுரை மத்தி, ராதாபுரம், பேராவூரணி, சேந்தமங்கலம், மேட்டூர், ரிஷிவந்தியம், திருக்கோவிலூர், செங்கம், மயிலாடுதுறை, சேலம் வடக்கு, விருதுநகர், செங்கல்பட்டு, விருகம்பாக்கம், கும்மிடிப்பூண்டி ஆகியவை உள்ளிட்ட 29 தொகுதிகளில் வென்று கட்சியின் அங்கீகாரத்தை பெற்றுள்ளது.

வெற்றி பெற்ற அமைச்சர்கள் இவர்கள் மட்டுமே.

முதல்வர் கருணாநிதி - திருவாரூர்
துணை முதல்வர் ஸ்டாலின் - கொளத்தூர்
துரைமுருகன் - காட்பாடி
ஐ.பெரியசாமி - ஆத்தூர்
எ.வ.வேலு - திருவண்ணாமலை
சுப.தங்கவேலன் - திருவாடானை
தங்கம் தென்னரசு - திருச்சுழி
மைதீன் கான் - பாளையங்கோட்டை
க.ராமச்சந்திரன் – குன்னூர்

இதில் ஸ்டாலினின் வெற்றி மிகவும் பிரச்சினைக்கு பிறகு நள்ளிரவே முடிவு தெரிந்தது. மைதீன்கான் சொற்ப வாக்குகள் வித்தியாசத்தில்தான் வென்றார். திருச்செந்தூரில் அனிதா ராதாகிருஷ்ணன் (திமுக) தபால் வாக்க்குளால் தப்பித்தார். வில்லிவாக்கத்தில் பேராசிரியர் அன்பழகனும், திருச்சியில் கே.என்.நேருவும், விழுப்புரத்தில் பொன்முடியும், விருதுநகரில் கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ராமச்சந்திரனும், வெள்ளகோவில் சாமினாதனும், குறிஞ்சிப்பாடியில் எம்.ஆர்.கே.பன்னீர்செல்வமும் தோற்ற அமைச்சர்களில் முக்கியமானவர்கள். ஆரம்பம் முதலே முன்னனியில் இருந்தவர்கள் முதல்வர் கருணாநிதி, ஐ.பெரியசாமி, எ.வ.வேலு, துரைமுருகன் மட்டுமே. திருச்சுழியில் தங்கம் தென்னரசு கடைசி கட்ட சுற்றுக்களில் முன்னிலைக்கு வந்தார். திருவாடானையில் தேமுதிக வேட்பாளர் சுப.தங்கவேலனுக்கு கடுமையான போட்டியை கொடுத்தார்.

கடைசிவரை இழுபறியில் இருந்த தொகுதிகளில் சில.
கொளத்தூர் – ஸ்டாலின்
பாளையங்கோட்டை – மைதீன் கான்
அரவக்குறிச்சி – கே.சி.பழனிச்சாமி
மேட்டூர் – பார்த்திபன் (தேமுதிக)
திருச்சுழி – தங்கம் தென்னரசு
ராமனாதபுரம் – ஜவாகிருல்லா

ஆரம்பம் முதலே முன்னிலையில் இருந்தவர்களில் சிலர்.

கருணாநிதி – திருவாரூர்
ஜெயலலிதா – ஸ்ரீரங்கம்
விஜயகாந்த் – ரிஷிவந்தியம்
சரத்குமார் – தென்காசி
பாலபாரதி – திண்டுக்கல்
விஸ்வனாதன் - நத்தம்
மரியம் பிச்சை – திருச்சி
மைக்கேல் ராயப்பன் – ராதாபுரம்
செந்தில்பாலாஜி – கரூர்
பாப்பா சுந்தரம் – குளித்தலை
வைகை செல்வன் – அருப்புக்கோட்டை
பாண்டியராஜன் – விருதுநகர்
அருண் பாண்டியன் – பேராவூரணி
முத்துக்குமரன் – புதுக்கோட்டை (கம்யூ)
தினகரன் – சூலூர் (தேமுதிக)
செங்கம் – சுரேஷ் (தேமுதிக)
வால்பாறை – ஆறுமுகம் (கம்யூ)
சிவகங்கை – குணசேகரன் (கம்யூ)
உசிலம்பட்டி – கதிரவன் (பார்வேர்டு ப்ளாக்)
கோபிசெட்டிபாளையம் – செங்கோட்டையன்
திருநெல்வேலி – நயினார் நாகேந்திரன்
திருச்செங்கோடு – சம்பத்குமார் (தேமுதிக)
கம்பம் - ராமகிருஷ்ணன் (திமுக)
ஐ.பெரியசாமி – ஆத்தூர் (திமுக)
சக்கரபாணி – ஒட்டன்சத்திரம் (திமுக)
முதுகுளத்தூர் – முருகன்
முத்துராமலிங்கம் - திருமங்கலம்

முக்கியமாக பல தேமுதிக வேட்பாளர்கள் ஆரம்பம் முதலே முன்னிலையில்தான் இருந்தனர்.

திமுக கூட்டணியில் இருந்து 7 இடங்களில் போட்டியிட்ட கொங்கு நாடு முன்னேற்ற கழகம் அனைத்து இடங்களிலும் மிகப்பெரிய தோல்வியை சந்தித்துள்ளது. அதிமுக கூட்டணியில் இருந்து கொங்கு இளைஞர் பேரவை சார்பில் போட்டியிட்ட உ.தனியரசு பரமத்தி வேலூரில் வெற்றி பெற்றுள்ளார். மதுரையில் அனைத்து தொகுதிகளுலும் திமுக தோல்வியடைந்துள்ளது. திருநாவுக்கரசர் அறந்தாங்கி தொகுதியில் தோல்வி அடைந்துள்ளார். புதுக்கோட்டையில் ஒரு சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து வளர்ந்து மன்னர் கல்லூரியில் பயின்ற காலத்திலேயே கம்யூனிச கொள்கைகளின்பால் ஈர்க்கப்பட்டு கட்சியில் இணைந்து எதையும் எதிர்பாராமல் உழைத்த முத்துக்குமரன் தன்னை எதிர்த்து போட்டியிட்ட பெரி.அரசுவை வென்றுள்ளார்.

மொத்தத்தில் மின்வெட்டு, வெறும் இலவச அறிவிப்புகள், படோடாபம், தொழில் வளர்ச்சியின்மை போன்ற பெரும் காரணிகளே இந்த தேர்தலில் எதிரொலித்துள்ளது. நூல் விலையேற்றம் கொங்கு வட்டாரத்தின் வெற்றி தோல்வியை நிர்ணயித்துள்ளது. எனவே இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு அம்மா ஆட்சியை இல்லையில்லை நல்லாட்சியை தந்து தமிழகத்தினை வளர்ச்சிப்பாதையில் கொண்டு செல்லவேண்டும்.

என்னை கடுப்பேற்றிய இண்டெர்வியூ

2011-05-06T10:33:00.000+04:00

பொதுவாக எங்கள் கம்பெனிக்கு தினமும் சிலர் வேலை கேட்டு வருவர். அப்படி வருபவர்களை Preliminary Interview செய்வது என் வேலையில் ஒன்று. சில சமயம் காமெடியாக போகும் இந்த நிகழ்வு சில சமயம் கடுப்பேற்றும். அப்படி ஒரு சம்பவம் நேற்று.

உன் பெயர் என்ன?
சுப்பிரமணி சார்.

இதற்கு முன்பு எங்கே வேலை பார்த்தாய்?
பஸ்பாடி பில்டிங்கில் சூப்பர்வைசர் சார்.

பஸ்பாடி பில்டிங்கில் வேலை பர்ர்த்த உனக்கு இங்கு என்ன வேலை தரமுடியும்?
அங்கும் சூப்பர்வைசர்.. இங்கும் சூப்பர்வைசர்தானே சார். பாத்துடலாம்.

பாத்துடலாமா??!! சரி.. என்ன படிச்சு இருக்கீங்க?
எல்லாமே விபரமா RESUMEல் குடுத்து இருக்கேன். சார். படிச்சி தெரிஞ்சிக்கங்க சார்.

நானே படிச்சி தெரிஞ்சிக்கிறதா இருந்தா நீ என்பா இண்டெர்வியூக்குன்னு வந்தே?
என் Friend ஒருத்தன் சொன்னான் சார். ரொம்ப கேள்வி கேக்க மாட்டீங்கன்னு. அதான் வந்தேன்.

நான் இன்னும் சப்ஜெக்ட்டுக்கே வரலை. அதுக்குள்ளவே உன் பதில் எல்லாம் ஒரு திணுசா இருக்கே. உன்னை பற்றி சொல்லப்பா.
நல்லா சம்பாதிக்கனும் சார். ஜாலியா லைப் என்ஜாய் பண்ணனும் சார்.

என்னப்பா உன்னை பற்றி சொல்லச்சொன்னா.. நாயகன் டயலாக் சொல்றியே.
என்னைப்பற்றி சொல்ல ஒன்னுமில்லை சார்.

ஒன்னுமே இல்லியா??!! சரி உன் Family பற்றி சொல்லு.
அதெல்லாம் எதுக்கு சார். வேலை இருக்கா? இல்லியா?

(நானும் பொறுமயாக) என்னப்பா இப்படி Cut & Rightஆ இருக்கியே? உனக்கு இங்க வேலை கிடைக்கலைன்னா என்ன பண்ணுவே?
ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லை சார். வேற கம்பெனி பார்க்க வேண்டியதுதான்.

இப்படியே இருக்கியே.. சாப்பாட்டுக்கு கஷ்டம் வராதா?
அது ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லை சார். ஈஸ்வரன் கோவில் அன்னதான டோக்கன் தினமும் காலைலயே வாங்கி வச்சிடுவேன். வடை பாயசத்தோட சாப்பாடு கிடைக்கும் சார் தினமும். நீங்க வேணா ஒரு நாள் வந்து சாப்பிட்டு பாருங்க சார். சங்கீதா ஓட்டலை விட ருசியா இருக்கும்.

கடுப்பேறிய நான்.. முதல்ல இங்க இருந்து கிளம்பு. இனிமேல் இங்க இண்டெர்வியூக்குன்னு வராதே.
லூஸ்ல விடுங்க சார். நல்ல சாப்பாடு ஓசில தாரான். நீங்க ஏன் டென்சன் ஆகுறீங்க. வரட்டுமா சார்.

எப்படி ஆயிடிச்சு என் நிலமை.

தற்கொலை எனபது தீர்வா?

2011-04-29T15:22:00.001+04:00

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு மதியம் உணவருந்திவிட்டு அலுவலகத்திற்கு சென்று கொண்டிருந்தேன். வழக்கமான கண்ணன் ஸ்டோர்ஸ் பாதைதான். இம்முறை அந்த வீதியில் சென்றபோது ஒரு சிறு கூட்டம் நின்று கொண்டிருந்தது. என்ன என எட்டிப்பார்த்தேன். அங்கே ஒரு நபர் 40 வயதிற்குள் இருக்கும். உடலில் மண்ணெண்னையை ஊற்றி பற்ற வைத்துக்கொண்டார். திகுதிகு என உடல் பற்றி எரிய அனைவரும் ஒரு பதற்றத்தில் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டு இருந்தனர். சிலர் ஆம்புலன்சிற்கும், காவல் துறைக்கும் போன் செய்து கொண்டிருந்தனர். நேரில் ஒரு தற்கொலை சம்பவத்தினை பார்த்த எனக்கு பெரிய அதிர்ச்சி. அடுத்த நாள் தினசரியை படிக்கும் பொழுது அந்த நபர் இறந்து போன செய்தியை பிரசுரித்திருந்தார்கள். கண்முன்னே ஒரு மனிதன் தற்கொலை செய்து கொண்டது என்னை மிகவும் பாதித்தது. இரண்டு நாட்களுக்கும் மேலாக உணவு உண்ண முடியவில்லை. அந்த கருகிய நாற்றம் என்னுள் இன்னமும் இருக்கிறதே!

தற்கொலை எந்த ஒரு பிரச்சினைக்கும் தீர்வாகாது என்பது என் கருத்து. வாழ்க்கையே ஒரு போராட்டம்தான். போராடித்தான் வெல்ல வேண்டும். கோடிக்கணக்கில் இன்று சம்பாதித்துள்ள பலரின் இளமை வாழ்க்கையை நாம் அறிவோம். போராடியதால்தான் அவர்களால் அந்த எல்லைக்கோட்டை அடைய முடிந்தது. வாழ்க்கை மிகவும் இயந்திரமயமாகி போனது, கூட்டுக்குடும்ப வாழ்க்கை இல்லாமை, நல்ல நண்பர்கள் இல்லாமை, பொழுது போக்குகள் இல்லாமை என வாழ்க்கையை இயந்திரமயமாக்கி கொண்டவர்களுக்கு மன அழுத்தம் தாங்காமல் சிறு தோல்வியை கூட கண்டு பயந்து விடுகிறார்கள். இப்பொழுதும் சொல்கிறேன். தற்கொலை எந்த ஒரு பிரச்சினைக்கும் தீர்வாகாது......

பொன்னர் சங்கர் - விமர்சனம்

2011-04-10T20:19:00.004+04:00

கலைஞர் கைவண்ணத்தில் ஏற்கனவே புத்தமாக வந்து விட்ட அண்ணமார்சாமி வரலாறு கதைதான் இந்த பொன்னர்-சங்கர்.

அந்த புத்தகத்தை படித்த மக்களுக்கும் ரெகுலராக வீரப்பூர் திருவிழாவிற்கு சென்று வருபவர்களும் இந்த கதை சற்று ஏமாற்றம் தரலாம். ஏனென்றால் இந்த கதை சினிமாவிற்காக சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்ட விதம்தான்.

கதைப்படி கிளைமாக்ஸில் சங்கர் இறந்துவிட தங்கை அருக்காணித்தங்கம் தீர்த்தம் தெளிவித்து உயிர்ப்பிப்பதுதான் இவ்வளவு நாள் இந்த கதை உயிரோட்டமாக இருக்க காரணம். ஆனால் அந்த சம்பவமே இந்த படத்தில் இல்லை. முக்கியமாக அருக்காணித்தங்கத்தின் கதைக்களமே மிஸ்ஸிங்.

பாத்திரத்தேர்வில் பார்த்தால் ப்ரஷாந்திற்கு அடுத்தபடியாக கதையை உணர்ந்து நடித்தவர்களில் ஜெயராமிற்கே (மசச்சாமி) என் மார்க். மற்றவர்கள் எல்லோரும் நாடக வடிவில் நடித்திருக்கிறார்கள். பல இடங்களில் வசனம் தடுமாறுகிறது. ஜெயராமை தனியறையில் அடைத்து வைக்க சொல்லும் விஜயகுமார் சொல்லும் டயலாக்கில் “காட்டு பங்களா” என்று வருகிறது. பங்களா என்பது ஆங்கிலம் அல்லவா? சோழர் காலத்து கதையில் ஆங்கிலம் எங்கிருந்து வந்தது?

முக்கியமான வில்லன் பாத்திரமான மாந்தியப்பன் வேடத்தில் ப்ரகாஷ்ராஜ். இந்த மாதிரி கேரக்டர் கிடைத்தால் அல்வா சாப்பிடுவது போல நடிக்கும் இவர் எனோ காய்ச்சலில் இருப்பவர் போலவே முகத்தினை வைத்துக்கொண்டு டயலாக் பேசுகிறார். குஷ்புவின் நடிப்பு பரவாயில்லை. ப்ரசாந்தின் கட்டுமஸ்தான உடல்வாகு அற்புதமாக பொருந்திப்போகிறது. நீண்ட இடைவெளிக்குபின் நடித்திருக்கிறார். பின்னி எடுத்திருக்கிறார் என்றே சொல்லவேண்டும். முழு ஆளுமையும் இவரே. தலயூர்காளியாக நெப்போலியனும் சோழ மன்னராக சில நிமிடங்கள் பிரபுவும் நடித்திருக்கிறார்கள். அனேகமாக டெல்லி கண்ஷ் டயலாக்கே பேசாமல் ஒரு காட்சியில் மட்டும் நடித்த படம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். நிறைய பேரின் திறமைகள் இப்படி வீணாக்கப்பட்டுள்ளது. உதாரணம் போஸ் வெங்கட், ஸ்னேகா, சீதா, பொன்னம்பலம், ரியாஸ்கான் இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். ராஜ்கிரணும் நாசரும் சிறப்பாக நடித்திருந்தாலும் சங்கரை “ஷங்க்கர்” என்று சொல்லும் போது தியேட்டரில் நிறைய பேர் தலை சொறிவது நன்கு தெரிகிறது. பொன் வண்ணனும் பாத்திரத்தை உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார்.

இயக்கம் தியாகராஜன்.

இசை இளையராஜா. இசையமைப்பு பரவாயில்லை.

ஆள்மயக்கிப்பாறை, தங்கக்கிளி, பன்றிவேட்டை எல்லாமே மிஸ்ஸிங். மேலும் இந்த கதையில் வரும் எல்லோருக்கும் மிகப்பெரிய அரண்மனைகள் இருப்பது போலவும் ஆயிரக்கணக்கில் படைபலம் இருப்பது போலவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் உண்மையில் அப்படி அரண்மனைகள் இருந்ததற்கான சுவடுகள் இல்லை.. ஆரிச்சம்பட்டி கோட்டையை தவிர. மேலும் மணப்பாறையை ஒட்டியுள்ள வீரப்பூர் தான் கதைக்களம். ஆனால் சினிமாவில் ஒரிஜினல் இடத்தில் படப்பதிவே நடத்தப்படவில்லை. எனவே கதை களத்துடன் ஒட்டவே இல்லை. காட்சியமைப்பும் படு பிரமாண்டமாக உள்ளது. கிராபிக்ஸில் கலக்கி இருக்கிறார்கள். ஆனால் பல சமயம் வீடியோ கேம்ஸ் பார்த்த மாதிரி இருக்கிறது.

ப்ளஸ் : ப்ரஷாந்த், ஜெயராம் நடிப்பு, போர் காட்சியமைப்புகள், பின்னனி இசை
மைனஸ் : டூயட் பாடல்கள், அதீத கவர்ச்சி, அளவிற்கு மீறிய பிரம்மாண்டம், அருக்கணித்தங்கமான ஸ்னேகாவின் கதையமைப்பு, நகைச்சுவை காட்சிகள் இல்லாமை

பொன்னர் - சங்கர் = கிராபிக்ஸ் கலக்கல்

JakkuBoys

2011-04-06T14:58:00.003+04:00

ஜெயிச்சாச்சு!! ஜெயிச்சாச்சு!!!

2011-04-04T13:33:00.003+04:00

ஒரு வழியா கிரிக்கெட் ஜுரம் முடிஞ்சது. உலக நாடுகள் எதிர்பார்த்த மாதிரியே நம்ம இந்தியா வெற்றி பெற்றது. தோனியோட ராசியோ இல்லை யுவராஜின் ஆட்டமோ மொத்தத்தில் ஜெயிச்சாச்சு. இதை வச்சி இன்னும் 10 வருசம் ஓட்டிடலாம்.

ஆஸ்திரேலியாவை வென்றவுடனே நம் கோப்பை கனவு 50% கைவசமானது. பாகிஸ்தானும் சரி இலங்கையும் சரி நம்முடன் மோதும் பலசாலிகள் இல்லை. இருப்பினும் இரு அணிகளும் தங்கள் அணியின் வெற்றிக்காக தலைகீழாக நின்றன. நான் பெரிதும் எதிர்பார்த்த சேவக் இறுதி ஆட்டத்தில் சொதப்பிவிட கம்பீரின் கம்பீரமான ஆட்டம் கைகொடுத்தது. கோலியும் நன்றாகவே விளையாடி தான் இனி இந்திய அணியில் அசைக்க முடியாத இடத்தில் இருக்கிறேன் என நிரூபித்தார். அடுத்த முக்கியமான ஆள் என்று பார்த்தால் இந்த உலக கோப்பை தொடரில் பெரிதும் சோபிக்காத ஹர்பஜன் தான். என்னாச்சு சிங்? நானும் டவுசர் போட்ட காலத்தில் இருந்து கிரிக்கெட் என்றாலே சச்சின் தான். இன்னும் சச்சின் தான் டாப் ஸ்கோரர்ராக இருக்கிறார் என்பது பெரிய ஆச்சரியம். இந்திய கிரிக்கெட்டில் சச்சின் ஒரு மைல்கல் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

மொத்தத்தில் தனிப்பட்ட நபர் எவரின் தயவும் இன்றி கூட்டு முயற்சியில் கிடைத்த பொன் முட்டை இந்த உலக கோப்பை. இதே ஒற்றுமையுடன் வரும் ஆட்டங்களிலும் நம் அணி ஜெயிக்க வேண்டும்.

அரசியல் நிலவரம் - 2011

2011-03-22T09:58:00.002+04:00

ஒருவழியாக தமிழக அரசியல் களம் சூடு பிடிக்க துவங்கி இருக்கிறது. வழக்கம் போல திமுக ஒரு அணியாகவும் அதிமுக ஒரு அணியாகவும் களம் இறங்குகிறது. இன்னும் சில நாட்களே பாக்கி இருக்கும் நிலையில் காங்கிரஸில் யார் யார் போட்டியிட போகிறார்கள் என்பதே சஸ்பென்சாக இருக்கும் நிலையில் நமது கரூர் தொகுதி காங்கிரசுக்கு ஒதுக்கி இருக்கிறார்கள். இங்கு அதிமுக சார்பில் மீண்டும் செந்தில் பாலாஜி அவர்களே போட்டி இடுகிறார்கள். சென்ற முறை திமுக சார்பில் போட்டியிட்ட வாசுகி முருகேசன் அவர்கள் சாலை விபத்தில் மரணம் அடைந்ததால் இம்முறை சரியான போட்டி வேட்பாளர் திமுக வில் இல்லை. கேசிபி அய்யா அருகில் இருக்கும் அரவக்குறிச்சி தொகுதியில் போட்டியிடுகிறார். கரூர் மாவட்டத்தை பொறுத்தவரை தேமுதிக விற்கு ஒரு தொகுதி கூட ஒதுக்கப்படவில்லை. சென்ற முறை தனியாக நின்று தேமுதிகவின் ரவி அவர்கள் கணிசமான வாக்குகளை பெற்றது ஆச்சரியம்தான்.

திருச்சி ஸ்ரீரங்கம் தொகுதியில் அம்மா போட்டியிடுவதால் திருச்சி களை கட்டி இருக்கிறது. இம்முறை காவிரிக்கரையில் ஸ்ரீரங்கத்தில் அம்மாவும் திருவாரூரில் அய்யாவும் சொந்த ஊர்களில் போட்டியிடுகிறார்கள். கரூர் – திருச்சி சாலையில் முத்தரையர் என்று சொல்லப்படும் மக்களே அதிகம். இதற்கு அடுத்த வாய்க்கால் கரை பகுதியில் ரெட்டி மக்கள் அதிகமாக வசிக்கிறார்கள். திருச்சியை தாண்டிவிட்டால் தேவரின மக்கள்தான் அதிகம்.

கரூரை பொறுத்தவரை சென்றமுறை அதிமுகவின் செந்தில்பாலாஜி அவர்கள் தன்னை எதிர்த்து போட்டியிட்ட வாசுகி முருகேசன் அவர்களை தோற்கடித்து சட்டமன்ற உறுப்பினர் ஆனார். எதிர்கட்சி என்பதால் பெரிதாக ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. கரூரில் சில சாலைகள் புதிதாக போடப்பட்டது. மற்றபடி ஒன்றுமில்லை. தொழில் நகரமான கரூரில் நூல் விலையேற்றம் மற்றும் மின்வெட்டினால் தொழில் பாதிக்கப்பட்டு மக்கள் வீதியில் இறங்கி போராடியபோது இவரும் களத்தில் நின்றார். கேசிபி அய்யாவும் ஆதரவு அளித்தார்.

இந்த முறை திமுக கூட்டணியில் இருக்கும் காங்கிரசிற்கு இந்த தொகுதி வழங்கப்பட்டதும் அதிமுகவின் வெற்றி எளிதாகிப்போனது. ஏற்கனவே சட்ட மன்ற உறுப்பினராக அதிமுக வெற்றி பெற்றுள்ள நிலையில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக அதிமுக வேட்பாளர் தம்பித்துரை வெற்றி பெற்று கரூர் அதிமுகவின் கோட்டை என நிருபித்துள்ளார். காங்கிரசில் வேட்பாளரே இன்னும் யார் என தெரியாத நிலையில் அதிமுக வாக்கு சேகரிக்க தொடங்கிவிட்டது. பார்க்கலாம்.

மற்றபடி தேமுதிகவின் எழுச்சிதான் இப்பொழுது பேச்சாக உள்ளது. பாமகவின் கோட்டையை தேமுதிகதான் முற்றுகை இட்டுள்ளது. விஜயகாந்த் இம்முறை ரிஷிவந்தியத்தில் போட்டியிடுகிறார் என பேச்சு. ரிஷிவந்தியம் காங்கிரஸ் ஏரியா. முடிவு என்ன என்பது மே மாதம் தெரியும். விருது நகரில் மாபா பாண்டியராஜன் போட்டி இடுகிறார். தனிப்பட்ட செல்வாக்கு அங்கு அவருக்கு அதிகம். ராதாபுரத்தில் சினிமா தயாரிப்பாளர் மைக்கேல் ராயப்பன் போட்டி இடுகிறார். சென்ற முறை தனித்து போட்டியிட்டே தொண்ணூறாயிரம் ஓட்டுகளை பெற்றவர் இவர். திருவாடானை, பண்ருட்டி, விருத்தாச்சலம் போன்ற தொகுதிகளிலும் தேமுதிக கடுமையான சவாலாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

கலைஞரின் இலவச திட்டங்கள் எந்த அளவிற்கு கைகொடுக்கும் என தெரியவில்லை. ஆனால் இலவச திட்டங்களில் ஏதாவது ஒன்றாவது அனைவருக்கும் கிடைத்துள்ளது. குறிப்பாக டிவி. ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரம் ஆரம்பத்தில் பெரிதாக பேசப்பட்டடு இப்பொழுது அனைவராலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறக்கடிக்கப்பட்டு வருகிறது. இதைபற்றி பேசும் மேல்தட்டு மக்கள் ஓட்டு போட வருவதில்லை என்பதால் இதன் தாக்கம் பெரிய அளவில் இருக்காது. இருப்பினும் விலைவாசி ஏற்றம் கீழ் நிலை மக்கள் வரை பாதித்தது என்பது மறுக்கமுடியாத நிஜம். ஒரு கிலோ தக்காளி, ஒரு கிலோ சின்ன வெங்காயம், ஒரு கிலோ பெரிய வெங்காயம் வாங்கினால் 250 ரூபாய்வரை செலவானது இந்த ஆட்சியில்தான். ஆனால் அது அந்த வெள்ளக்காலத்தில்தான். இப்பொழுது நார்மலாகிவிட்டது.

பொதுவாக அம்மா ஆட்சியில் சட்டம் ஒழுங்கு நன்றாக இருக்கும் என்பது ஒரு பேச்சாகவே இருக்கிறது. சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களில்தான் இதன் வித்தியாசம் தெரியும். சிறு நகரங்களில் பெரிய வித்தியாசம் இல்லை. எனினும் கவுன்சிலர் முதல் வார்டு மெம்பர் வரை ஏசி காரில் செல்வது திமுகவிற்கு சிறிய சறுக்கல் ஆகலாம்.

தேர்தல் வாக்குறுதிகளை பார்க்கும் போது, தடுப்பணை கட்டும் திட்டங்களே, பெரிய தொழிற்சாலை திட்டங்களோ, மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்பினை அளிக்கக்கூடிய வகையில் பெரிய திட்டங்களோ இல்லை. வெறும் இலவசம் வெற்றி தருமா? மே மாதம் மகேசன் தீர்ப்பில் தெரியும்.

புதுக்கோட்டை - சித்தன்னவாசலும் அருங்காட்சியகமும்

2011-03-08T14:29:00.016+04:00

போனவாரம் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் இருக்கும் சித்தன்னவாசல் மற்றும் புதுக்கோட்டையில் இருக்கும் நூற்றாண்டு கால அருங்காட்சியகத்திற்கும் செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

வெளியில் பார்க்கும்போது ஒன்றும் பிரமிப்பை ஏற்படுத்தாத அந்த அருங்காட்சியகத்தின் உள்ளே சென்றால் உண்மையிலேயே மிகவும் அற்புதமான புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தின் சிறப்பினை சொல்லும் வகையில் இருந்தது. வெறும் 5 ரூபாய்தான் நுழைவுச்சீட்டு. 50 ரூபாய் கொடுத்தாலும் தகும். வாய்ப்பு கிடைப்பவர்கள் தவறாமல் பார்ர்க வேண்டிய இடம் இந்த அருங்காட்சியகம்.

சித்தன்னவாசல் என்பது புதுகையிலிருந்து விராலிமலை செல்லும் சாலையில் 15கி,மீ தொலைவில் அமைந்திருக்கும் ஒரு வரலாற்று சிறப்பு மிக்க இடமாகும். 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த சமணர்கள் இங்கு குகை கோவிலை உருவாக்கி பூஜைகள் செய்து வந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் தங்கியிருந்த சமணர் படுக்கைகளையும் அங்கு போனால் பார்க்கலாம். குகையினுள் தாவர எண்ணைகளை பயன்படுத்தி வண்ணங்களை உருவாக்கி ஓவியங்களையும் தீட்டி இருக்கிறார்கள். எவ்வளவோ கேட்டும அதனை புகைப்படம் எடுக்க அங்கு இருந்தவர் அனுமதிக்கவில்லை. அவரோட நேர்மை ரொம்ப பிடிச்சிருக்குப்பா..

உங்கள் பார்வைக்கு சில படங்கள்.

அருங்காட்சியகம்

சித்தன்னவாசல்

ப்ளாஸ்டிக் வரமா? சாபமா?

2011-02-26T16:03:00.001+04:00

ப்ளாஸ்டிக்கை ஒழிப்போம். சுற்றுச்சூழலை பாதுகாப்போம் என்கிற மாதிரி நிறைய நிகழ்ச்சிகள் தினம்தோறும் நடக்கும் நிக்ழவுகளாகிவிட்டது. உண்மையிலேயே அழிக்க வேண்டிய எமனா ப்ளாஸ்டிக்? இல்லை ஆதரிக்க வேண்டிய கடவுளா? சிந்திக்கவேண்டிய கேள்வி இது.

எனக்கு விபரம் தெரிய வரும் சமயம் காலை கோல்கேட் பவுடர் டப்பா முதல் (பேஸ்ட்டும் கூட) இரவில் அம்மா போடும் ஹார்லிக்ஸ் வரை தகரத்தில் அல்லது பாட்டிலில் இருக்கும் டின்களாகவே இருந்து வந்தன. காலப்போக்கில் இந்த இடத்தில் எல்லாம் ப்ளாஸ்டிக் வந்து சேர்ந்தது. உபயோகிக்க எளிது. உடையாது. இந்த இரு காரணிகளால் அனைவராலும் பெரும் வரவேற்பிற்கு ஆளானது இந்த வஸ்து. பொம்மைகள், சேர், டேபிள், பேனாக்கள், டெலிபோன், கம்ப்யூட்டர்கள், செருப்புகள், தொப்பிகள், வாட்சுகள், கண்ணாடிகள்... இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம் ப்ளாஸ்டிக்கின் பயன்பாட்டினை.

இந்த அளவு இருக்கும் வரை இந்த ப்ளாஸ்டிக் யாருக்கும் தொல்லை தரும் பொருளாகவே இல்லை என்பதே நிதர்சனமான உண்மை. எப்பொழுது டீ கப்புகள் மற்றும் கேரி பேக்குகள் வந்ததோ அப்போது பிடித்தது வினை. அழிக்க முடியாத இந்த ப்ளாஸ்டிக்கின் அதீத பயன்பாடு இன்று ப்ளாஸ்டிக்கை பயன்படுத்தாதீர்கள் என அனைவரும் சங்கூத வேண்டிய அளவிற்கு கொண்டுவந்து விட்டது. கருர் இரட்டை வாய்க்கால் தூர் வாரும் சமயம் அங்கு நான் போகவேண்டிய வேலை வந்தது. அப்போது பொக்லேன் இயந்திரம் மூலம் அள்ளி அள்ளி கொட்டியது எல்லாமே வெறும் ப்ளாஸ்டிக் கழிவுகள் தான். இவை தண்ணீரின் ஓட்டத்தினை அடைத்துக்கொள்ளவே கொசு உற்பத்தி அதிகமாகி நகரமே இன்னலுக்குள்ளானது. கரூர் நகரம் முழுவதும் ஒருமுறை உபயோகிக்கும் ப்ளாஸ்டிக்கிற்கு தடை விதிக்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த தடை நடைமுறையில் சாத்தியமற்றுப்போனது.

ப்ளாஸ்டிக் இல்லாமல் நம்மால் வாழ முடியுமா? மிகவும் தேவையான கேள்வியில் இதுவும் ஒன்று. யோசித்துப்பார்த்து சொல்லுங்கள். உங்களால் ப்ளாஸ்டிக் இல்லாத ஒரு வாழ்வினை. காலை கண்விழித்தவுடன் பல் துலக்கும் ப்ரஷ் பிளாஸ்டிக். பார்க்கும் டிவி பிளாஸ்டிக். நீங்கள் ஓட்டும் வண்டியில் பாதி பிளாஸ்டிக். உஙகள் பேனா பிளாஸ்டிக். செல்போன் பிளாஸ்டிக். அமர்ந்திருக்கும் நாற்காலி பிளாஸ்டிக். கம்ப்யூட்டர் பிளாஸ்டிக். கால்குலேட்டர் பிளாஸ்டிக். தண்ணீர் பாட்டில்கள் பிளாஸ்டிக். வாளி குவளைகள் பிளாஸ்டிக். இப்படி எங்குமே பிளாஸ்டிக் மயமாக இருக்கும் போது எப்படி இவை இன்றி நாம் வாழ இயலும்?

ஆக, நாம் பிளாஸ்டிக் இன்றி வாழ முடியாது. இருப்பினும் பயன்பாடு அதிகம் உள்ள இடங்களில் மட்டுமே நாம் பிளாஸ்டிக்கை உபயோகப்படுத்த வேண்டும். அதாவது யூஸ் & த்ரோ என்னும் கலாசசாரத்தினை விட்டொழிக்க வேண்டும். கடைக்கு காய்கறி வாங்க செல்லும்போது மறக்காமல் பை எடுத்து செல்லலாம். அந்த பை கூட பிளாஸ்டிக்காக இருப்பதில் தவறேதும் இல்லை. ஆனால் தினமும் அந்த பிளாஸ்டிக் பையினை உபயோகப்படுத்தும் வண்ணம் இருக்க வேண்டும். டீ வாங்கும் சமயம் கண்ணாடி டம்ளரில் நன்கு வென்னீரில் கழுவி டீ வாங்கி குடிக்கலாம். இதன் மூலம் மட்டுமே சுற்றுச்சுழல் மாசடைவதை தடுக்க இயலும். கூடிய வரை மரக்கன்றுகள் நடலாம்.

இந்த கட்டுரை என் சொந்த கருத்தே. உங்கள் கருத்தினை பின்னூட்டமிடுங்கள் நண்பர்களே!

இதயம் குறித்த அபூர்வ தகவல்கள்

2011-02-23T08:15:00.001+04:00

பெண்களின் இதயம் ஆண்களின் இதயத்தைவிட அதிகமாக (அதிக தடவை) துடிக்கும்.

ஒவ்வொருவரின் இதயமும் சுமார் 1 பவுண்ட் (300 கிராம்) எடையுடையதாக இருக்கும்.
இதயத் துடிப்பு, ரத்தத்தை 30 அடி தூரத்திற்கு செலுத்துமளவிற்கு அழுத்தம்
கொடுக்கும்.
முதன் முதலில் திறந்த இதய அறுவை சிகிச்சை 1893 ஆம் ஆண்டு டாக்டர் டேனியல் ஹால்
வில்லியம்ஸ் என்ற மருத்துவ அறிஞரால் செய்யப்பட்டது.

நீண்ட மோதிர விரல் கொண்ட ஆண்களுக்கு மாரடைப்பு எளிதாக ஏற்படுவதில்லை என்று
ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஆலீவ் எண்ணெய், ரத்த கொலஸ்ட்ராலைக் குறைத்து மாரடைப்பு ஏற்படுவதைத் தடுத்து
நிறுத்துமென ஆராய்ச்சிகள் தெரிவிக்கின்றன.

மத்திய தரைக்கடல் பகுதியைச் சேர்ந்த மக்களுக்கு மாரடைப்பு ஏற்படுவதில்லை.
இதற்கு இவர்கள் சிவப்பு ஒயின், கடல் மீன்கள், ஆலீவ் எண்ணெய் ஆகியவற்றை
பயன்படுத்துவது தான் காரணமெனக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

ஒவ்வொருவரின் சராசரி வாழ்விலும் இதயம் சுமார் 1 மில்லியன் பேரல் ரத்தத்தை
உடலெங்கும் செலுத்துகிறது.

1967 ஆம் ஆண்டு உலகின் முதல் இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சை தென்னாப்பிரிக்காவில்
செய்யப்பட்டது.

பெரும்பாலானவர்களுக்கு மாரடைப்பு காலை 8 முதல் 9 மணி நேரத்தில் ஏற்படுகிறது.
காதலுக்கும் இதயத்திற்கும் நேரடியாக தொடர்பு கிடையாது. அது மூளை, ஞாபகம்,
நினைவு, மனம் தொடர்புடையது. பெரும்பாலான மாரடைப்பு திங்கட்கிழமை தான்
ஏற்படுகிறது.

சராசரியாக ஒரு நுண்ணிய ரத்தநாளத்தின் நீளம் 1 மி.மீ. அளவாகும்.
நமது உடலிலுள்ள அனைத்து நுண்ணிய ரத்த நாளங்களின் மொத்த அளவு ஒரு கால்பந்தாட்ட
மைதானத்தை விட பெரியதாகும்.

ஆண்களைவிட பெண்களுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் இதயத் துடிப்பு அதிகமாக இருக்கும்.
உலகம் முழுவதும் இதய நோயினால் இறப்பவர்களின் எண்ணிக்கை ஆண்டுதோறும் 1.5
கோடியாகும்.

வளர்ந்த நாடுகளில் இறப்பிற்கு 50% இதயக் கோளாறுகளே காரணமாக இருக்கின்றன. வளரும்
நாடுகளில் இது 15 சதவீதமாக உள்ளது.

அண்ணமார் சாமி கதை (பொன்னர் – சங்கர்) - வீரப்பூர்

2011-02-16T18:11:00.001+04:00

கொங்கு நாடு என்பது சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு காவிரியின் கரையினை ஒட்டிய கரூர் – திருச்சி சாலையில் அமைந்துள்ள அமராவாதி ஆற்றினை உள்ளடக்கிய நாடாகும். இந்த கட்டுரையில் நாம் சொல்லும் மாந்தர்களின் தாய் மற்றும் தந்தையின் சபதத்திலிருந்து தொடங்கி தங்கையின் அழுகை வாயிலாக முடிகிறது.

இந்த கதையினை நமது முதல்வர் அவர்கள் புத்தக வடிவில் “பொன்னர் சங்கர்” என்று எழுதி இருப்பதன் மூலம் இக்கதையின் சிறப்பினை நாம் அறிய முடியும். இந்த கதையினை தற்சமயம் நடிகர் பிரசாந்த் நடித்து தயாரிக்க கதை வசனத்தை முதல்வரே கையாண்டுள்ளார்.

அத்தை மகனை மசையன் என தெரிந்தும் கணவனாக ஏற்றுக்கொண்ட நாச்சியாரின் குழந்தைகளே பொன்னரும் சங்கரும். இந்த கதை நடந்த இடமாக கருதப்படும் வீரப்பூரில் வருடம் தோரும் மாசி மாதம் நடைபெறும் திருவிழா காண கண்கோடி வேண்டும். 7 நாட்கள் நடக்கும் இவ்விழாவிற்கு வரும் அனேகரும் அந்த 7 நாட்களும் அங்கேயே தங்கி இருப்பர் எனப்து குறிப்பிடத்தக்கது. இலட்சக்கணக்கில் கூடும் கூட்டம் என அந்த இடமே திமிலோகப்படும். (இன்றும் கொங்கு வேளாளர் வீட்டில் பெண்குழந்தைகளை ’தங்கம்’ என்றே அழைப்பதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்)

கரூரில் சில அன்பர்கள் சேர்ந்து “அண்ணன்மார் அன்னதானக்குழு” என்கிற பெயரில் இந்த திருவிழாவின் முக்கிய நாளாக வேடபரி அன்று அன்னதானம் வழங்குவர். அந்த குழுவில் அடியேனும் ஒருவனாக இருந்து கடந்த 5 ஆண்டுகளாக சேவை செய்து வருகிறேன். சுமார் 5000 பேருக்கும் உணவளிக்கும் வண்ணம் உணவு தயார் செய்யப்பட்டு டெம்போ வண்டிகளில் கொண்டு செல்லப்பட்டு வினியோகிப்படும். 5000 பேருக்கு சாப்பாடு என்றவுன் ஒரு நாள் முழுவதும் உணவளிக்கப்படும் என்று நினைக்காதீர்கள் நண்பர்களே. வெறும் ஒரு மணி நேரத்தில் அந்த உணவு வழங்கப்பட்டு காலியாகிவிடும்.

இந்தக்கதை ரொம்ப பெருசு என்பதாலும் தட்டச்சு செய்ய ஆகும் கால நேரத்தை நினைவில் கொண்டு மூலக்கதையை இணையத்தில் நட்பூ வலைத்தளத்திலிருந்து பெற்று உங்களுக்கு அளித்துள்ளேன்.

இதோ அந்தக்கதை:

இரா.கிருபாகரன் கொங்குப்பகுதியில் வழங்கப்பட்டு வரும் முக்கியமான கதைப்பாடல் ‘குன்னடையான் கதை’ என்றும் ‘அண்ணன்மார் கதை’ என்றும் அழைக்கப்படும் கதைப்பாடலாகும். இக்கதையின் பல்வேறு கூறுகள் நாட்டார் வழக்காறுகளில் இடம்பெற்றுள்ளன. கொங்கு வேளாளர் தலைவர் களாக விளங்கிய பொன்னர், சங்கர் என்னும் இரு சகோதரர்களின் வரலாற்றைக் கூறும் வீரப்பாடல் இது. இவர்களுக்கு அருக்காணித் தங்கம் என்னும் தங்கை ஒருத்தி, கதையின் முக்கிய பகுதி இந்தத் தங்கையின் நோக்கிலிருந்தே நகர்கின்றது. கதையின் இறுதிக் கட்டமான படுகளம் அருக்காணித் தங்கத்தை மையமாகக் கொண்டது. கதைத் தலைவர்களாகிய பொன்னர், சங்கர் இருவரும் அண்ணன்மார் என்று அழைக்கப்படுவதும் தங்கையின் நோக்கில் இருந்துதான். தன் அண்ணன்களைப் பெரியண்ணன், சின்னண்ணன் என்று அருக்காணித் தங்கம் அழைக் கிறாள். இக்கதையை மக்கள் வழக்கில் ‘சின்ன அண்ணன் பெரியண்ணன் கதை’ என்று குறிப்பிடு கின்றனர். அதுவே ‘அண்ணன்மார் சாமி’யாகி யுள்ளது. பொன்னர்-சங்கர் திருச்சிக்கும் கரூருக்கும் இடையிலான பொன்னிவளநாட்டை ஆண்டனர்.

கொங்கு வேளாளர் சமுதாயம் அண்ணன்மாரின் பெயரைக் குழந்தைகளுக்கு வைக்கும் வழக்கம் பெரும்பான்மையாக உள்ளது. பொன்னர், சங்கர் ஆகிய அவர்களது இயற்பெயர் அவ்வளவாக வழங்கப் பெறுவதில்லை. பெரியசாமி, சின்னசாமி, பொன்னையன், சின்னையன் ஆகியவை இப் பகுதியில் மிகுதியாகச் சூட்டப்படுகின்றன. பெரிய அண்ணன் என்னும் பெயரும் வழங்குகின்றது. இவை பொன்னர், சங்கர் ஆகிய இருவரையும் குறிக்கும் பெயர்களே ஆகும். இரட்டைக் குழந் தைகள் ஆண்களாகப் பிறக்கும் என்றால் இந்தப் பெயர்களை அக்குழந்தைகளுக்குச் சூட்டுவது பெருவழக்கு. அருக்காணி, தங்கம், தங்கம்மாள் ஆகிய பெயர்கள் பெண்களுக்குச் சூட்டப்படுகின்றன. இக்கதையில் வரும் பிற பாத்திரங்கள் பெயர் களாகிய ராக்கியண்ணன், முத்தாயி, பவளாயி, பாவாயி முதலிய பெயர்களையும் மக்கட் பெயர் களில் காணலாம்.

அண்ணன்மாரின் தந்தையாகிய குன்னடையானை இக்கதைப்பாடல் ‘மசையன், மசச்சாமி, மசக்கவுண்டன்’ என்றெல்லாம் குறிப்பிடும். அவரது குணத்திற்கு உவமையாக ‘வெள்ளைச் சோளம்’ என்றும் கதை கூறும். இவையெல்லாம் ‘வெகுளி’ என்னும் பொருள் கொண்டவை. பங்காளிகளின் சூழ்ச்சிகளை எல்லாம் அறியாமல் எல்லாரையும் நம்பிவிடும் அவரது குணத்தை விவரிக்க இத்தகைய சொற்கள் கையாளப்படுகின்றன. இவை இன்று மக்கள் வழக்கிலும் உள்ளன. எதையும் நம்பி விடும் குணமுள்ள, விவரமில்லாத ஆட்களுக்குப் பட்டப் பெயர்களாக ‘மசையன்’ உள்ளிட்டவை வழங்கு கின்றன.
இப்பகுதியில் வழங்கிவரும் விடுகதை ஒன்றும் முக்கியமானது.

‘பெரியண்ணன் வேட்டிய மடின்னாலும் மடிக்க முடியாது
சின்னண்ணங் காச எண்ணுனாலும் எண்ண முடியாது’

என்பது அப்பழமொழி. வானம், விண்மீன்கள் என்பன இதற்கு விடை. இதில் பெரியண்ணன், சின்னண்ணன் என்று வருபவை அண்ணன்மாரைக் குறிப்பவையே. இந்த விடுகதையின் பிற வடிவங்களும் உள்ளன. ஆனால் கொங்குப் பகுதியில் குறிப்பாகக் கொங்குவேளாளர் வழக்கில் இந்த வடிவமே காணப்படுகின்றது. மக்கள் வழக்கில் அண்ணன்மார் கதை எந்த அளவு இரண்டறக் கலந்திருக்கிறது என்பதற்கு இவையெல்லாம் சான்றுகள். இவற்றால் அக்கதையின் செல்வாக்கு பிடிபடுகிறது.

ஆனால் இக்கதை அடிப்படையில் உருவாகியுள்ள பழமொழிகள் சில உள்ளன. அவற்றைக் கதை கூறும் வரலாற்றோடு தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க முடியும். இக்கதையின் முதற்பகுதி அண்ணன் மாரின் பெற்றோராகிய குன்னடையான் தாமரை நாச்சி ஆகியோரின் அவல வாழ்வையும் அவர் களுக்குப் பங்காளிகளே எதிரிகளாக விளங்கு வதையும் காட்டுகின்றது. கதையின் பின்பகுதி வேளாளர் தலைவர்களாகிய பொன்னரும் சங்கரும் வேட்டுவர் தலைவராகிய தலையூர்க் காளியுடன் வீரப்போர் புரிந்து மடிந்து போவதை விவரிக்கிறது. இக்கதைச் சம்பவங்கள் நிகழ்ந்த காலம் கி.பி. பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு என்று கூறுகின்றனர்.

அப்போதிருந்து இன்றுவரை வேளாளருக்கும் வேட்டுவருக்கும் நல்லுறவு கிடையாது. ஒரே பகுதியில் வசித்தாலும் ஒருவரை ஒருவர் எதிரியாகப் பாவிக்கும் மனப்பான்மைதான் நிலவுகின்றது. இத்தொடர் பகைக்குக் காரணம் அண்ணன்மார் கதையில் வரும் சம்பவங்கள்தான். அண்ணன்மார் கதை வேளாளருக்கும் வேட்டுவருக்கும் நிகழ்ந்த சண்டை என்பதை மக்கள் இன்றும் தீவிரமாக நம்புகின்றனர். இக்கதை நிகழ்த்தப்படுதல் தொடர்பாக நிலவும் நம்பிக்கைகளை கோ.ந. முத்துக்குமாரசாமி கீழ்வருமாறு பட்டியலிடுகிறார்.
‘அண்ணன்மார் கதை’ படிக்கும் இடத்திற்கு வேட்டுவர் வரலாகாது; வீரப்பூர் அண்ணன்மார் சாமி கோவில் திருவிழாவின்போது அண்ணன் மார் அனியாப்பூரில் அம்பு தொடுத்தால் வேட்டுவர் குடியில் ஒரு பிணமாவது விழும்; அண்ணன்மார் கதையை வேட்டுவர் கேட்கவே கூடாது; ஊரில் கதை நடந்தால் வேட்டுவர் காது கேளாத தூரத்திற்குச் சென்றுவிட வேண்டும்’ (ப.34).
வேளாளருக்கும் வேட்டுவருக்கும் இடையே உள்ள பகைக்குக் காரணம் இக்கதைச் சம்பவங்கள் தான் என்பதை இந்த நம்பிக்கைகள் காட்டுகின்றன. இக்கதை பங்காளிச் சண்டையைத்தான் மையமாகக் கொண்டது என்று ஆய்வாளரில் ஒரு பிரிவினர் குறிப்பிடுகின்றனர். அவர்கள், அண்ணன்மாரும் வேளாளரும் இந்த மண்ணின் மைந்தர்கள்தான் என்னும் கருத்துடையவர்கள். ஆனால் வேளாளர் வேறு பகுதியில் இருந்து இப்பகுதிக்கு வந்து குடியேறி யவர்கள் என்னும் கருத்துடைய ஆய்வாளர்கள் அண்ணன்மார் கதை கொங்குப் பகுதியின் பூர்வ குடிகளாகிய வேட்டுவருக்கும் வேறு பகுதியில் இருந்து வந்து குடியேறிய வேளாளருக்கும் இடையே நடந்த சண்டைதான் என்று கருதுகின்றனர்.

இரண்டு சாதியைச் சேர்ந்த மக்கள் சில நூற்றாண்டுகளாகத் தம்முள் பகை பாராட்டி வருகின்றனர் என்றால் அதை நாம் சாதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. இட்டுக் கட்டிய ஒரு விஷயம் பகையை உருவாக்கி நிலைப்படுத்திவிட்டது என்பது வெறும் சமாதானம் தான். வேளாளருக்கும் வேட்டுவருக்கும் இடையே பெரும்போர் நடந்த தாகவே ‘அண்ணன்மார் சுவாமி கதை’ தெரிவிக்கிறது.

பாமரர் பரிந்து போற்றும் படுகளத் திருவிழா

கிராமத்து வழிபாட்டு வடிவங்கள் இலக்கியத்தோடும் கலைகளோடும் இணைந்திருப்பது போலவே மத வழிபாட்டோடும் பிணைந்திருக்கிறது. வரலாற்று நிலவியலை மீட்டுருவாக்கம் செய்யும் இவ்வழிபாட்டு முறைகளில் பெண் தெய்வத்தின் ஆதிக்கம் அதீதமாகவே காணப்படுவதுடன், சமுதாய நோக்கில் பார்க்குமிடத்து கூட்டு வழிபாடாகவே அமைந்து இயற்கையில் ஏற்படும் பெருங்கேடுகளை தடுக்கும் அடிமன நம்பிக்கையை ஊட்டுகிறது. ஊர்திரண்ட உணர்வை வெளிப்படுத்தும் இவ்வழிபாடு வருடா வருடம் வந்து சேர்வதுடன், உழைக்குந் தொழிலாளர்களுக்கு ஓய்வையும் தருகிறது. ஒற்றுமை உணர்வின் வெளிப்பாடாக அமையும் இவ்வழிபாடு வாழ்வியலோடு ஒட்டியதொரு நிகழ்ச்சிபோக்கு மாத்திரமின்றி பண்பாட்டுக் கூறின் பக்குவமாகவும் பிரகாசிக்கின்றது.

நம்பிக்கையே இங்கு நடம் புரிவதனால், அழுகையும், தொழுகையும், விரதமும் வேண்டுதலும், நேர்த்தியும் நிவர்த்தியும் முன்னுரிமை பெறுகின்றது. அந்த வகையில் மலையக இந்திய வம்சாவளி மக்களின் பின் புலத்தை கலைபண்பாட்டு வழிபாட்டுத் தடங்களை கடந்த ஒன்றரை நூற்றாண்டுக்கு மேலாக பாதுகாத்து வரும் ஒரு பாமர பாட்டாளி சமூகத்தின் நம்பிக்கை எதிர்பார்ப்புகளை, வாழ்வியல் அம்சங்களை வேரோடும் வேரடி மண்ணோடும் எடுத்துக்காட்டும் ஏடறியா இயல்புகளை ஆழமும் அகலமுமாக்குவதிலும் அண்ணன்மார் கதை என்ற பொன்னர் சங்கர் கதை உந்து சக்தியாக விளங்குகிறது. நாடும் நாகரீகமும் பின்னிற்கும் கலைகளில் கூத்து கலை முதன்மை பெறுவதுடன், இந்தியாவே இதன் வேரிடமாக விளங்குகிறது எனலாம். அன்பின் அடையாளமாகக் காமன் கூத்தும், அறத்தின் அடையாளமாக அருச்சுனன் தபசும் இருப்பதுபோல், வீரத்தின் விளை நிலமாக விளங்குவதே பொன்னர் சங்கர் கதையாகும். இந்தக் கலைகள் பெருந்தோட்ட மக்களை பிரகாசிக்க வைத்துள்ளது என்பதிலும் பார்க்க, கோணற்படாத வாழ்வைக் கொண்டு நடாத்தவும், கட்டுக்கோப்புக்குள் கால் பதித்து வாழவும், ஊன் கலந்த உணர்வுகளை இந்திய வம்சாவழி என்ற இன அடையாளத்தை இறுக்கப்படுத்துவதிலும் மைல் கல்லாக விளங்குகிறது.

அறுபதில் அகவை

ஊவா மாகாண பதுளை மாவட்ட கொஸ்லாந்தை மீரியபெத்தையில் மண்வாசனை மாறாத நிலையில் கொண்டாடப்படும் அன்றேல் நடாத்தப்படும் பொன்னர் சங்கர் கதை அறுபதாண்டுகள் வரை நடந்து வைர விழா வாசலுக்கு வந்திருப்பதே ஒரு வரலாறாகும்.

"வருஷா...வருஷம்
வருகுதடி பொன்னர் சங்கர்
கொஸ்லாந்தை மீரிய பெத்தையில்
கூடுதடி கோடி சனம்...."

என்று கூறும் இப்பிரதேச மக்கள் ஆண்டுக்கொரு முறை அடையும் அனுபவமே புதிராகும். தேயிலை தேசத்தின் தியாக இயந்திரங்களான மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் உழைப்புக்கு உரமூட்டுவது போலவே, கலையோடு சேர்ந்த கடவுள் வழிபாட்டுக்கும் காத்திரம் படைக்க வல்லவர்கள் என்பதை மீரிய பெத்தை தோட்ட மக்கள் தமது அறுபதாண்டு `படுகள' நிகழ்வால் மெய்ப்பித்துள்ளனரெனலாம்.
வரலாற்றுத் தளம் முந்தியிருந்தாலும், வாழ்க்கைத்தரம் பிந்தியிருக்கக் காணப்படும் மலையகப் பெருந்தோட்ட மக்களிடையே, நம்பிக்கைச் சடங்குகள் இன்றும் இறவாமலே இருந்து வருகின்றன. பாரதத்திலிருந்து வியர்வை சிந்த வெறுங்கையோடு வந்தவர்களென விபரிக்கப்பட்டாலும், வாழ்க்கைச் சுமையோடும், வறுமைச் சுமையோடும் வந்தவர்கள் கூடவே தமது வேராகவும் விழுதாகவும் கலைப் பண்பாட்டு அம்சங்களை பிடி மண்ணாகவே அள்ளி வந்தனர். இவ்வாறு தென்னாட்டிலிருந்து தேடி வந்த தேயிலை தோட்டத்துக்குள் நுழைந்த பெருங்கதைகளுள் ஒன்றே பொன்னர் சங்கர் கதையாகும். பொன்னி வள நாட்டு மன்னனின் வீரத்தை விதந்துரைக்கும் இக்கதை வேனிற்காலமான மாசி மாத வளர்பிறையில் ஆரம்பமாகி ஒரு மாதம் ஓடிச் சென்று நிறைவுறுகின்றது.

குன்றுடையான் கதை, அண்ணன்மார் சுவாமிகள் கதை என்றெல்லாம் பெயர் பெறும் பொன்னர் சங்கர் கதை ஓர் இன மக்களின் இடப் பெயர்ச்சியையும், அவர்கள் கொங்கு நாட்டிற்கு வந்து ஆதிக்கம் பெற்ற விபரத்தையும் காட்டுகிறது. கொங்கு நாட்டு வேளாளரின் சமூகப் பண்பாடு, அவர்களின் வெள்ளை உள்ளம், உண்மைக்காக உயிர் கொடுக்கும் பண்பு என்பவைகளை அண்ணன்மார் கதை விளக்குவதுடன், பாட்டு வடிவிலமைந்த வீரப்பூர் பொன்னர் சங்கர் நூல் விளக்கம் தருகிறது. ஆர்.கருணையம்மாள் என்பவரின் நூலில் மாயலூர் செல்லாண்டியம்மனை மனக்கண்முன் நிறுத்தக் காணலாம். வரிபோட்டு வசூலித்து வரலாறு பாடும் இக்கதையின் உள்ளோட்டங்கள் இவ்வாறு உருண்டு போகக் காண்கிறோம்.

உண்மைக்காய் உயிரிழப்பு

பொன்னுடையான் என்ற குன்னுடையான் கவுண்டருக்கும், தாமரை கவுண்டச்சியாருக்கும் பிறந்தவர்களே பொன்னர். சங்கர் மற்றும் தங்கம், மூவரும் வரத்தால் பிறந்தவர்கள் என்பதோடு, வீரபாகு சாம்பானும் இவர்களுக்கு துணையாக இருந்துள்ளான். மேலும் ஐந்து வயது நிரம்பி விபரம் பெறும் வரை அண்ணன்மார் இருவரையம் காளி தேவியரே வளர்த்தாரெனவும் சுட்டப்படுகிறது. பாம்புக்கு பல்லில் விஷம், பங்காளிக்கு உடம்பெல்லாம் விஷம் என்பதுபோல் வேளாளர்கள் பங்காளிப் பகையை பரம்பரையாக கொண்டவர்கள் என்பர். இதனால் தாயார் தாமரை தான்பட்ட இன்னல்களையும் சபதங்களையும் நினைவுபடுத்தி பொன்னர் சங்கர் இருவரிடமும் கூற, அவர்கள் பங்காளிகளை பலிவாங்கி தாயை மகிழ்விக்கின்றனர். அத்துடன், பெற்றோரின் நிலபுலங்களை மீட்க சோழராஜனின் மேலை நாட்டை கைப்பற்றுவதாகவும் கதை கூறுகிறது. பொன்னரும் சங்கரும் போருக்கு செல்லும் வேளையிலேயே, தாயும் தந்தையும் இறந்து விடுகின்றனர். இவர்களது இறப்பிற்கு பின்னரேயே திருமணம் செய்வதுடன், தாயின் சபதத்துக்காக மனைவியரை சிறையிட்டதாகவும் கதைத் தொடர்கிறது. பொன்னரும் சங்கரும் சோழன் ஆதரவால் வளநாட்டுக்கு உரிமை பெற்ற காவலர்களாக இருக்கின்றனர். நங்காள் எனப்படும் தங்காள் கிளி கேட்க, தங்கைக்காக அவர்கள் அன்னக்கிளி கொண்டு வர வீரமலை காட்டுக்கு போவதை,"நாகமலை தோகை மலை

நாலுபக்க வீரமலை

வீரமலை நடுவினிலே.... எனத் தொடரும் பாடல்கள் புலப்படுத்துவதுடன், காட்டில் சங்கர் அறுபதடி வேங்கையை வெட்டுகிறார். இதனால் தலையூர் காளி கோபமுற்று கூத்தாளை நாட்டைத் தாக்கி குப்பாயியை சிறையெடுத்துப் போகிறாள். பொன்னரும் சங்கரும் குப்பாயியை மீட்க தற்கொலை செய்து கொள்கிறார்கள். பொன்னரும் சங்கரும் சாம்பானும் வேடுபடையோடு மோதி இறக்கின்றனர். அரண்மனையில் தனியாய் வசித்தத் தங்காள் அன்னியர்களை அழைக்க, அவர்கள் மறுத்து பட்டணம் போய் விடுகின்றனர். அரண்மனையில் தனியாக தங்காள் ஒப்பாரி வைத்து அழுகிறாள். உயிர் பிச்சை கேட்டு புலம்பும் அவள் படுகளம் போய் புலம்புகிறாள். பொன்னர் சங்கர் இறந்ததே படுகளம் எனப்படுகிறது. அதன் பின் தண்ணீர் எடுத்தெளித்து பிரம்பால் தட்டுமாறு கூற, தங்காள் அவ்வாறே செய்ய இறந்தவர்கள் உயிர்பெற்று அமரராகின்றனர். இதனால் தான் `கொங்குமலிந்தால் எங்குமலியும்' என்ற பழமொழி கொண்ட அந்த நாட்டின் முழுதும் பரவியுள்ள கதைப்பாடல் வரிகளில்,

" ஒக்கப் பிறக்கணுமா - அண்ணா
ஒரு முலைப் பால் உண்கணுமா
கூடப் பிறக்கணுமா? அண்ணா
கூட்டுப்பால் உண்கணுமா

என்ற சகோதரப் புலம்பல் தொடர்வதை காண்கிறோம். இதன் அடியொட்டிய அத்தனை விடயங்களும் இன்றும் மீரியபெத்தை படுகளத்தில் மறுவடிவமாக்கப்படுகிறது.

நேர்த்தியும் நிவர்த்தியும்

மீரியபெத்தை ஆலயத்தை நம்பி நாட்டின் நாலாபுறமிருந்தும் வரும் அடியார்கள் பல வேண்டுதல்களை வேள்விகளாக வைக்கின்றனர். தோட்டத் தொழிலாளர்களாக இருப்பவர்கள் குடிக்கு அடிமையானவர்கள், குழப்பம் இழைப்பவர்கள் என்றெல்லாம் முத்திரை குத்தும் பலரின் முகத்திரையை கிழிப்பதில் கொஸ்லாந்தை மீரியபெத்தை தோட்ட மக்கள் பலே கெட்டிக்காரர்கள். பெரியகாண்டி அம்மன் பேரில் (தங்காள்) பெருவிழாவும் கதை படிப்பும் ஆரம்பமானதும் மது, மாமிசம் மறைந்து விடுகிறது. அந்திபட்டதும் அண்ணன்மார் கதை கேட்கவேண்டுமென்ற ஆவலில் பெரியோர் முதல் சிறியோர் வரை அமைதியாக ஆலயத்தில் கூடுகின்றனர். வருத்தம் வந்தால் கூட வைத்தியத்தை விட ஆலயத்தின் விபூதி, தீர்த்தத்தை விரும்பிப் பெறுகின்றனர். எவரேனும் ஒரு பொருளை தவறவிட்டால் கூட அதை கோவில் பூசகர் மூலம் மீட்டுக்கொடுக்கும் நல்ல பண்பும் பக்தியும் காணப்படுகின்றதென்றால், மக்களை காக்கும் மகாமுனி என்ற தெய்வத்தின் மீது அவர்கள் கொண்ட தீராத பற்றே அதற்கு காரணமாகும். படுகளம் வந்த பலர் விட்டுச் சென்றுள்ள விலாசங்கள் தேசமுழுவதுக்கும் இத்திருவிழா தெரிந்துள்ளதை மெய்ப்பிக்கிறது என உணரலாம்.

ஆற்றங்கரையோரம் அமைதியான சூழல், ஆயிரமாயிரமாய் அணி திரண்டாலும் அன்னதான ஆகார வசதிகள், ஏழை செல்வந்தன் என்று பேதமின்றி வந்து வழிபடும் இவ்வாலயத்தில் படுகளத் திருவிழாவை ஆரம்பித்து வைத்த பெருமை கருப்பண்ணபிள்ளை நல்லுசாமி கவுண்டரையே சாரும்.

திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம் மணப்பாறையை அடுத்த வீரப்பூரில் அண்ணமார் சாமி, கன்னிமாரம்மன் என்றழைக்கப்படும் பெரியகாண்டியம்மன், பொன்னர், சங்கர், தங்காள், மத்திரம் காத்த மகாமுனி, மாசி கருப்பண்ண சாமி, ஆகிய கோவில்கள் உள்ளது.

“தமிழகத்தின் மற்ற மாவட்டங்களிலும் அண்ணமார் சாமி கோவில் நிறைய உள்ளது. குல தெய்வமாகவும் அண்ணமார் சாமி உள்ளது.”

தமிழ்கத்தின் எல்லா மாவட்டங்களிலும் இருந்து பக்தர்கள் வீரப்பூர் வந்து பொங்கல் வைத்து பூஜை செய்து வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுவதும் தினமும் வழக்கமாக நடைபெற்று வருகின்றது.

ஆண்டுதோறும் மாசி மாதம் கன்னிமாரம்மன் கோவில்களின் மாசிப்பெருந்திருவிழா நடைபெறும். தமிழகத்தின் எல்லா மாவட்டங்களில் இருந்தும் பல லட்சம் மக்கள் வந்து மாசிப்பெருந்திருவிழாவில் கலந்து கொள்வார்கள்.

மாசிப் பெருந்திரு விழாவின் முன்னோட்டமாக ஆண்டின் தொடக்க முதல் திருவிழாவாக ஆண்டுதோறும் ஆயுதபூஜை அடுத்த நாளான விஜயதசமி அன்று மகாநோன்புத்திருவிழா மாசிப்பெருந்திருவிழா வேடபரி போன்றே சிறப்பக நடைபெறும். மகாநோன்பு திருவிழா ஆயுதபூஜைக்கு அடுத்த நாளான விஜயதசமி அன்று நடைபெறுகின்றது. வீரப்பூர் கன்னிமாரம்மன் கோவிலில் இரவு முழுவதும் தனித் தனியாக சிறப்பு வழிபாடு நடத்துவார்கள் நான்கு கால பூஜை நடைபெறும்.

விஜயதசமி அன்று மாலை 5 மணிக்கு பெரியகாண்டியம்மன் கோவிலில் இருந்து அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரை வாகனத்தில் கம்பீரமாக பொன்னர் அம்பு ஏந்தியபடி அமர்ந்திருக்க குதிரை பூசாரி மாரியம்மன் குதிரை வாகனத்தில் பொன்னருடன் வர இளைஞர்கள் கூட்டம் சுமந்து செல்வார்கள் யானை வாகனத்தில் பெரியகண்டியம்மன் அமர்ந்து வர பெரியபூசாரி முத்து யானை வாகனத்தில் பெரியக்காண்டியம்மனுடன் யானை வாகனம் வரும் வீ.பூசாரிபட்டி கிராமத்தில் ஒரு பகுதியில் வீரமலை சோம்பாசி பொடிமட்டை முனியப்பன், கொட்டு தங்கவேல், ஆகியோர் தோட்டங்களின் அருகில் உள்ள இடத்தில் வாழைமரத்தில் குதிரை வாகனத்தில் வரும் பொன்னர் அம்புஎய்யும் வேடபரி நிகழ்ச்சி நடைபெறும்.

மகா நோன்பு விழா ஏற்பாடுகளை கோவில் நிர்வாகம் மற்றும் ஊர் பட்டையதாரர்கள் கிராம மக்கள் நல்லாம் பிள்ளை ஊராட்சியின் சார்பிலும் செய்து வருகின்றனர்

ஒழுக்கமே உயரிய கல்வி

2011-02-08T10:32:00.007+04:00

இந்த தலைப்புல ஒரு கட்டுரை படிக்க ஆரம்பிக்கும் நண்பர்களே.. இது பள்ளி மற்றும் கல்லூரிகளில் உள்ள கல்வி அல்ல. ஒரு தனியார் கல்வி நிறுவனத்தில் ஒழுக்கத்திற்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கொடுத்து கல்வியை புகட்டுகிறார்கள். எங்கே? கோவையில். நான் படித்த ஜி.டி.நாயுடு சாரிடீஸில்தான். நம்ம ஊரில் இருந்து சில பேர் எனக்கு முன்னரே அங்கு படித்த அனுபவம் கொண்டவர்கள்தான்.

நான் 1999ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் அங்கு எழுத்து மற்றும் நேர்முகத்தேர்வில் தேர்ச்சி அடைந்து படிக்க சேர்ந்தேன். என்னுடம் 300க்கும் அதிகமான பேர் தேர்வு எழுதி 75 பேர் மட்டும் தேர்வானார்கள். அப்படி என்றால் தேர்வு எவ்வளவு கடினம் என யோசித்துக்கொள்ளுங்கள்.

பயிற்சியில் சேருவதற்கு முன்பு அவர்கள் நம்மிடம் ஒரு லிஸ்ட் கொடுத்து விடுவார்கள். அதில் என்ன என்ன எடுத்து வரவேண்டும், எதை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதை தெளிவாக சொல்லிவிடுவார்கள். கேமரா, ரேடியோ, படிப்பிற்கு அவசியமில்லாத எந்த ஒரு புத்தகமும் எடுத்துச்செல்ல அனுமதி இல்லை. உள்ளே போய்விட்டால் மிலிட்டரி வாழ்க்கைதான்.

சரியாக 3 மாதம் அங்குதான் தங்கி இருக்க வேண்டும். காலை 6 மணிக்கு மணி அடிக்கும். அதை மீறி தூங்க முடியாது. எழுந்து காலைக்கடன் முடித்து குளித்து முடித்து காத்திருக்க வேண்டும். பிறகு காலை சிற்றுண்டிக்கு ஒரு மணி அடிக்கும். எல்லோரும் தட்டை எடுத்துக்கொண்டு வரிசையில் நின்று உணவு வாங்கி இருக்கையில் அமர்ந்து உண்ண வேண்டும். தட்டு கழுவும் இடத்தில் வார்டன் நிற்பார். சாப்பிடக்கூடிய உணவுகள் எதுவும் வேஸ்ட் செய்தால் அடுத்த வேளை உணவு கட் கறிவேப்பிலை, மிளகாய் மட்டுமே குப்பையில் கொட்ட அனுமதி. ஆனால் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கேட்டு வாங்கி சாப்பிடலாம். உணவும் தரமானதாகவே இருக்கும்.

அதற்கு பிறகு வரிசையில் நின்று மணி அடித்ததும் பயிற்சிக்கு செல்லவேண்டும். மதியம் வரை தியரி கிளாஸ். மதிய உணவிற்கு பிறகு பிராக்டிகல் கிளாஸ். இங்கு ஆட்டோமொபைல் மற்றும் எலக்ட்ரானிஸ் என இரு படிப்புகள் இருக்கிறது. நான் ஆட்டோமொபைல்தான் படித்தேன். இரு பேட்ச் மாணவர்களும் சந்தித்துக்கொள்ள முடியாது. ஆனால் ஒரே ஹாஸ்டல்தான். ஒவ்வொரு ரூமிற்கும் 8 பேர்கள் தங்கலாம். ஒரு அறையில் இருக்கும் 8 பேரும் வெவ்வேறு வாழ்க்கை முறை கொண்டவர்களாக இருக்கும்படி பிரித்திருப்பார்கள். என் ரூமில் நான், ஒரு மலையாளி, டெல்லி சிங் ஒருவன், கோவைக்காரன் ஒருவன், சேலத்துக்காரன் ஒருவன் என கலவைதான். இதே மாதிரிதான் எல்லா அறையிலும்.

அனாவசியமாக சிரித்துகூட பேச முடியாது. வெளியில் இருந்து வரும் எவரையும் பார்க்க அனுமதி இல்லை. உடல் நிலை சரியில்லை எனினும் மருத்துவர் நம்மை தேடி வருவாரே ஒழிய மருத்துவமனைக்கு நாம் செல்ல மாட்டோம். தபால் எல்லாம் அறைக்கு தணிக்கைக்குபின்பே வரும். ஞாயிறு மட்டும் மதியம் 3 மணி முதல் 6 மணிவரை வெளியில் சேல்ல அனுமதி உண்டு. அதிலும் முடிவெட்ட, போன் பேச என சரியாகவே இருக்கும். இந்த 3 மாதங்களில் வெளி உலகில் என்ன நடக்கிறது என்பது சுத்தமாக நமக்கு தெரியாது. செய்திகள் கிடையாது, லீவ் கிடையாது. டிவி கிடையாது. பாட்டு, சினிமா கிடையாது. பத்திரிக்கைகள் கிடையாது. நினைத்த பொழுது நொறுக்கு தீனிகள் கிடையாது. எங்கும் ஒழுக்கம். எதிலும் ஒழுக்கம். டாய்லட் போனபின்பு சரியாக தண்ணீர் ஊற்றவில்லை எனில் அனைத்து கழிவறையையும் நாம்தான் சுத்தம் செய்யவேண்டும். பாட நேரத்தில் நமக்கு சம்பந்தல் இல்லாத இடத்தில் நாம் இருந்தால் கடுமையான தண்டனை கிடைக்கும்.

15 பேர் கொண்டது ஒரு குழு. குழுவிற்கு ஒரு தலைவன். அவன் தரும் கட்டளைகளை பிடிக்கிறதோ இல்லையோ கடைபிடிக்க வேண்டும். தலைவனும் நினைத்த மாதிரி கட்டளை இட முடியாது. எல்லா இடத்திலும் ஒரு செக்பாயிண்ட் இருக்கும். அடித்து சொல்வேன் அங்கு போன்று எங்குமே ஒழுக்கமாக நல்ல கல்வியை கற்க முடியாது. இங்கு 3 மாதங்கள் முழுமையாக தங்கி படிக்கும் ஒரு நபர் உலகின் எந்த சூழலிலும் பணிபுரிய தகுதி உடையவர் ஆவது நிச்சயம். கண்டிப்பாக கட்டளைக்கு கீழ்படியும் குணம் வந்து விடும். தியரி, பிராக்டிகல், விசுவல் கிளாஸ், மாணவர்களே கிளாஸ் எடுத்தல் என அனைத்திலும் ஒழுக்கம் நிறைந்து இருக்கும். முழுமையான தரமான கல்வியை மிகக்குறைந்த கட்டணத்தில் படிக்கலாம். கிட்டத்தட்ட ஜெயில் வாழ்க்கைதான். விளையாட்டு மற்றும் கேளிக்கைகளுக்கு இடமே கிடையாது. ரெக்கார்ட் நோட் எழுதியே கைவிரல் தேயும். இங்கு 3ம் வகுப்பில் பாஸ் ஆனாலே பெரிய புத்திசாலி என கொள்ளலாம். 75 பேர்களில் 20 பேர் 3ம் வகுப்பிலும் 5 பேர் 2ம் வகுப்பிலும் 2 பேர் முதல் வகுப்பிலும் தேறுவர். நான் இரண்டாம் வகுப்பில் தேறி அங்கேயே பணிபுரியும் வாய்ப்பினையும் பெற்றேன். 8 மாதம் வரை அங்கு பணிபுரிந்தேன்.

வருடத்திற்கு 3 பேட்ச் வீதம் கடந்த 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்த கல்வியை அளித்து வருகிறார்கள். வீட்டிற்கு அடங்காத பிள்ளைகள் கூட ஒழுக்க சீலர்களாவது கண்கூடான ஒன்று. டிவிஎஸ், பஜாஜ், ஹூண்டாய் போன்ற முன்னணி நிறுவனங்கள் இங்கு வந்து கேம்பஸ் மூலம் ஆட்களை தேர்வு செய்கிறார்கள் எனில் கல்வியின் தரத்தினை எண்ணிபபாருங்கள்!

பொங்கல் ஸ்பெஷல் – பூலாம்வலசு சேவல்கட்டு

2011-01-27T07:57:00.005+04:00

இந்த முறை பொங்கலன்று அரவக்குறிச்சி அருகில் இருக்கும் பூலாம்வலசு சேவல்கட்டு பார்க்க வேண்டும் என போன வருடமே திட்டமிட்டு இருந்தேன். சுமார் 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நடந்து வரும் இந்த சேவல் கட்டு தமிழ் நாட்டில் மிகவும் பிரசித்தம். இப்பொழுது உலக அளவில். உபயம் சன் மற்றும் விஜய் டிவி.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்திலேயே அவர்கள் வந்து பார்க்கும் அளவிற்கு நடந்துள்ளதாக அறிந்தேன். தமிழ் நாட்டின் மூலை முடுக்குகளில் இருந்தும் இந்த போட்டிகளை காணவும் பங்கேற்கவும் மக்கள் வருகிறார்கள். ஒரு வாரம் நடக்கும் இந்த போட்டிகள் வருடாவருடம் பொங்கல் சமயத்தில் மட்டுமே நடக்கிறது. ஒரு நாளைக்கு சுமார் 30000 முதல் 40000 சேவல்கள் வரை போட்டியில் பங்கேற்கின்றன. இதனை காண வரும் கூட்டம் ஒரு நாளில் மட்டும் லட்சத்தை தாண்டுகிறது என்பது சிறப்பம்சம். வாகன நிறுத்துமிடம் 4 இடங்களில் பிரித்து வைக்கப்படுகிறது. ஒரு வண்டிக்கு 15 ரூபாயும் காருக்கு 50 ரூபாயும் வாங்குகிறார்கள். ஒரு நாளைக்கு 2 இலட்சத்திற்கும் மேல் வருமானம் வருகிறது. இரு சக்கர வாகனங்கள் நிறுத்துவதற்கு மட்டும் 5 இடங்களில் பார்க்கிங் வசதி.

ஒரு சேவல் போட்டியில் பங்கேறக 2 ரூபாய் கட்டணம். போட்டியில் வெல்லும் சேவலின் முதலாளிக்கு தோற்றுப்போன இறந்த சேவலே பரிசு. பணமெல்லாம் இல்லை. சூதாட்டமும் பெரிய அளவில் இல்லை. மறைமுகமாக நடக்கிறதா தெரியவில்லை.

இதிலும் நிறைய ரூல்ஸ் இருக்கிறது. எந்த ஒரு சேவலையும் எந்த ஒரு சேவலுடனும் மோத விட முடியாது. ஜாதிக்கு ஜாதிதான். பொறிச்சேவல், வல்லூறு, செவலை, பேடை (அலிச்சேவல்) என ஜாதி பிரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். சேவல் சண்டை ஆரம்பிக்கும் முன்பு கத்தி வைக்காமல் ஒரு முறை மோதிப்பார்க்கிறார்கள். இரண்டும் மோத முனைந்தால் போட்டிக்கு ரெடி. பின்பு சேவலின் பின்னாங்காலில் ஒரு கத்தியை வைத்து கட்டிவிடுகிறார்கள் .மிகவும் கூரான கத்தியில் இரண்டு முறை அடிபடும் சேவல் இறப்பது சர்வ நிச்சயம். அதிக பட்சம் 10 நிமிடத்தில் ஒரு சேவல் வெற்றி பெற்று விடுகிறது. ஒவ்வொரு சேவலும் சுமார் 6லிருந்து 7கிலோ வரை இருக்கிறது! கிட்டத்தட்ட ஒரு குட்டி ஆட்டின் எடை!

ஒரு போட்டியாளர் 4 அல்லது 5 சேவலுக்கு மேல் ஜெயித்துவிட்டால் இறந்த அந்த சேவல்களை விற்றுவிடுகிறார். ஒரு சேவலின் விலை ஜஸ்ட் 2000ம் தான். 4000 ரூபாய் வரை விலையும் போகும். இத்தனை லட்சம் பேர் இருக்கும் இந்த ஏரியாவில் வெரும் 10 போலீஸ்தான் என்பது சுவராசியமான விசயம். மொத்த கூட்டத்தையும் விழா அமைப்பினரே சமாளிக்கின்றனர். ஒரு சிறு சண்டை கூட நடக்காமல் போட்டி நடக்கிறது என்பது கலியுலக ஆச்சரியம்! சேவலுக்கு சாரயம் கொடுப்பது இல்லை. கத்தியில் விஷம் வைப்பதும் இல்லை. ஒரு சிறு சண்டை வருவது போல் இருந்தாலும் போட்டி அமைப்பாளர்கள் சொல்வதை நாட்டாமை தீர்ப்பு போல் அனைவரும் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள். சுருக்கமாக சொல்வதானால் போலீஸுக்கு அங்கு பெரிய அளவில் வேலையே இல்லை.

30 குழுக்களுக்கும் மேலாக பிரிந்து போட்டி நடக்கிறது. குழுவிற்கு 100 பேருக்கும் மேல் நின்று வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள். வேடிக்கை பார்க்கும் நபரில் 10ல் 7 பேரிடம் போட்டிக்கு ரெடியாக ஒரு சேவலை கையில் வைத்திருக்கிறார்கள். இதுபோல ஒவ்வொரு போட்டி நடக்கும் பகுதியிலும் கூட்டம் இருக்கிறது. சபரி மலைக்கு வருவதுபோல் கூட்டம் வருவதும் போவதுமாகவே இருக்கிறது. வேடிக்கை பார்க்க வருபவர்கள் 3 மணி நேரத்திற்கு மேல் நிற்பதில்லை. அவ்வளவு புழுதிப்படலமாக இருக்கிறது. மேலும் சாப்பாட்டுப் பிரச்சனை.

பஸ் வசதி கூட இல்லாத இந்த குக்கிராமத்தில் இப்படி ஒரு போட்டி பிரபலமாகி இருப்பது என்னை பெரிதும் யோசிக்க வைக்கிறது. கரூர் மாரியம்மன் பண்டிகை மற்றும் வீரப்பூர் திருவிழாவிற்க்கு வரும் கூட்டத்தை விட இங்கு வரும் கூட்டம் அதிகம். ஆனால் பெண்கள் சிறுமிகள் கூட்டம் மிகக்குறைவு. ஆண்களின் சாம்ராஜ்யம் இது. குறிப்பாக இளைஞர்கள் மற்றும் நடுத்தர ஆண்களே அதிகம். இந்த பூலாம் வலசில் சாப்பிட உணவகங்கள் இல்லை. குச்சி ஐஸும் போண்டா வடையும் மட்டுமே கிடைக்கிறது .அருகில் ஒரு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் அரவக்குறிச்சிக்குதான் சாப்பிட வரவேண்டும்.

நான் பார்த்தவரை கரூர் தவிர திருச்சி, புதுக்கோட்டை, சேலம், பொள்ளாச்சி, ஈரோடு, திண்டுக்கல், மதுரை, வத்தலகுண்டு, தேனி, விருதுநகர், தூத்துக்குடி, திருநெல்வேலி, முசிறி வண்டிகள் அதிகம் இருந்தன. நிறைய போட்டியாளர்கள் யூனிபார்மில் இருந்தார்கள். உதாரணம் “வத்தலகுண்டு சேவல் பாய்ஸ்”.

முறையான குடிநீர் வசதிகள் இல்லை. கழிப்பிட வசதிகளும் இல்லை. இதை எல்லாவற்றையும் முறையாக செய்து கொடுத்து சரியான விளம்பரம் கொடுத்தால் பூலாம்வலசு இன்னுமொரு அலங்காநல்லூர் என்பதில் ஐயமில்லை.

இந்த பதிவின் புகைப்படங்கள் விரைவில் இதில் வெளிவரும்.

படித்ததில் ரசித்தது - "காமன் வுமேனின் குணாதியசங்கள்" - ஒரு காமன் மேன் பார்வையில்.

2011-01-21T16:35:00.000+04:00

1. ஆன்லைன் ஷாப்பிங், ஃபோன் ஷாப்பிங் என்று பல வசதிகள் இருந்தாலும் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் மறக்காமல் காபி பொடியோ, சர்க்கரையோ வாங்க கணவனை கடைக்கு அனுப்புபவர்கள்.

2. தன் குழந்தையின் அழகுக்கும் புத்திசாலிதனத்துக்கும் தன் பரம்பரையும், தவறுகளுக்கும் துர்குணங்களுக்கும் தன் கணவனின் ஜீன்களும் காரணம் என்று சர்வ நிச்ச்யமாக நம்புபவர்கள்.

3. நான்கு மணி நேரம் நாப்பது கடை ஏறி இறங்கி துணிகள் வாங்கிய பிறகு எதிரில் வரும் பெண்ணின் உடையோ அல்லது நாப்பத்தி ஒண்ணாவது கடை பொம்மையின் சேலையோ அழகாக இருப்பதாக சொல்பவர்கள்.

4. மும்பை வெடிகுண்டு சம்பவ செய்தியை படிக்கும் பெண்ணின் தோடு டிசைன் நன்றாக இருப்பதாக ரசிப்பவர்கள்.

5. ஒரு கிலோவுக்கு 200 கிராம் எடையில் அடிக்கும் காய்கறிக்காரனிடம் கொசுறாக கிடைக்கும் கறிவேப்பிலை கொத்தமல்லிக்காக சந்தோஷப்படுபவர்கள்.

6. உலகச் செய்திகளை விட லோக்கல் (அக்கம் பக்கத்து வீட்டு) செய்திகளில் அதிக நாட்டம் கொண்டவர்கள்.

7. சொந்த சோகங்களை தொலைக்காட்சித் தொடர் சோகங்களில் மூழ்கி மறப்பவர்கள்.

8. மருமகளாக இருக்கும் போது தானே சிறந்த மருமகள் என்றும் மாமியாராக இருக்கும் போது தானே சிறந்த மாமியார் என்றும் நினைத்துக் கொள்பவர்கள்.

9. சமையல் செய்ததில் எது மீதமானாலும் மறக்காமல் ஃப்ரிட்ஜில் வைத்துவிட்டு ஒரு வாரம் கழித்து First in First Out (FIFO) அடிப்படையில் குப்பைத் தொட்டியில் கொட்டுபவர்கள்.

10. தமிழின் மிகச் சிறந்த நாவல்களை எழுதியவர் லஷ்மி என்று கற்பூரம் அணைத்து சத்தியம் செய்பவர்கள்.

11. "எங்கியோ பாத்தா மாதிரி இருக்கே", என்று ஏதாவது பெண்ணை விகல்பமில்லாமல் பார்க்கும் கணவன்மார்களை முறைப்பவர்கள்.

12. ஒழுங்காக பாத்திரம் தேய்க்காத வீடு பெருக்காத வேலைக்காரப் பெண் ஒரு நாள் வேலைக்கு வராவிட்டாலும் புலம்புபவர்கள்.

13. கடினமாக உழைத்து நல்ல பெயரும் பதவி உயர்வும் வாங்கும் கணவனை சரியாக ஐந்து மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்துவிடும் பக்கத்து வீட்டுகாரனின் சாமார்த்தியம் வராது என்று இடித்துரைப்பவர்கள்.

20. ப்ளக்கை சொருகி லைட்டை போடும் மகனை வருங்கால எடிசனாகவும், கிளியை நினைத்து காகம் வரையும் போது பின்னாள் பிகாஸோவாகவும், ரெண்டக்க ரெண்டக்க பாட்டுக்கு இடுப்பில் கை வத்துக் கொண்டு தலையை ஆட்டும் பெண்ணை "பத்மா சுப்ரமணியத்துகிட்ட சேத்து விட்டா நல்லா வருவா" என்றும், "பாலும் தெளி தேனும்" சொல்லும்போது எஸ்.பி.பி யாகவோ, எம்.எஸ்.சுப்புலஷ்மியாகவோ நினைத்து புளகாங்கிதமடைவார்கள்.

பொங்க‌லோ பொங்க‌ல்

2011-01-14T23:36:00.001+04:00

அனைவ‌ருக்கும் இனிய‌ பொங்க‌ல் ந‌ல்வாழ்த்துக்க‌ள்

புகையில்லா போகி

2011-01-10T14:58:00.001+04:00

தை பொங்கலுக்கு முந்தைய நாள் போகிப் பண்டிகையாக கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. பழையன கழிதலும், புதியன புகுதலும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் இந்த நாளில் வீட்டில் உள்ள பழைய பாய், தலையணை உள்ளிட்ட உபயோகப்படுத்திய பழைய பொருட்களை சுருட்டி வாரி மொத்தமாக வைத்து அதனை தீயிட்டு கொளுத்துவது வழக்கம்.

ஆனால் சமீப ஆண்டுகளாக டயர்களையும் ப்ளாஸ்டிக் பொருட்களையும் போட்டுக் கொளுத்த ஆரம்பித்ததால் சுற்றுச்சூழல் மாசு பட ஆரம்பித்தது

போகி பண்டிகையில் பாலிதீன், பிளாஸ்டிக் உட்பட கழிவுகளை எரித்து, காற்றில் நச்சு கலப்பதை தவிர்க்க வேண்டும். மக்கள் அனைவரும் "புகையில்லா போகி' கொண்டாட சபதம் ஏற்று, நோய்களில் இருந்து காத்து கொள்ளலாம்.

புகை நமக்கு பகை: டயர், பாலிதீன், பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை எரிப்பதால் நச்சு புகை உருவாகும். பாலிதீன் கழிவிலிருந்து "கார்பன் டை ஆக்சைடு', பிளாஸ்டிக் கழிவிலிருந்து "கார்பன் மோனாக்சைடு' வெளியேறும். இதை சுவாசிப்பதால் மூச்சு திணறல் ஏற்படும். மேலும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை எரிப்பதால் வெளியாகும் "டையாசின்', "ப்யூரான்' போன்ற விஷ வாயுக்கள் காற்றில் கலக்கின்றன. அக்காற்றை சுவாசிக்கும் மனிதர்கள் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் உள்ளது

இருமல், தும்மல் ஏற்பட்டு தொண்டை வலி வரும். கண்ணில் எரிச்சல், நீர் வடிந்து பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். வாகன விபத்துக்களும் ஏற்படும். இதை தவிர்க்க வேண்டியது நமது கடமை.

சபதம்: நாம் பொங்கலையும், போகியையும் மகிழ்ச்சியாக கொண்டாடுவோம்; இயற்கை காற்றில் நச்சு புகை கலக்காமல் பாதுகாக்க வேண்டிய பெரும் பொறுப்பு நம்மிடம் உள்ளது. பிளாஸ்டிக், பாலிதீன் கழிவை எரிக்காமல் இயற்கை அன்னையை பாதுகாப்போம் என்ற கொள்கையை, பொங்கல் சபதமாக ஏற்போம். நம்மால் இயன்ற வரை மரக்கன்றுகள் நட்டு வளர்த்து சுற்றுச்சூழல் மாசுபடுவதை தடுப்போம்.

சிறுவன்!!!!

2011-01-03T20:16:00.000+04:00

புத்தாண்டை எல்லோரும் சிறப்புற கொண்டாடி இருப்பீர்கள் என நினைக்கிறேன். இந்த வருடம் எல்லோருக்கும் நினைத்தது நடக்கட்டும்.

ஒரு ருசிகர விசயத்தை உங்களுடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நேற்று முடி வெட்ட சலூன் சென்றிருந்தேன் (நீங்கள் சிரிப்பது கேட்கிறது. முடி எங்கடா இருக்கு.. அதை வெட்ட). எனக்கு முன்பு ஒரு சிறுவனுக்கு முடி வெட்டிக்கொண்டிருந்தார் கடை ஓனர். அவர் கொஞ்சம் எதார்த்தப் பேர்வழி. ஒரு வழியாக வெட்டி முடித்தபின்பு எல்லோரைப்போல முகத்திற்கு தண்ணீர் அடித்து துணியை உதறி “கிளம்புப்பா” என்றார். உடனே அந்த சிறுவன் எனக்கு பவுடர் அடித்து விடு என்றான். அதற்கு ஓனர் “எப்படியும் வீட்டுக்கு போய் குளிக்கத்தானே போறே. அப்புறம் எதுக்குடா பவுடர் எல்லாம்” என்றார். ஒரு நிமிடம் கூட யோசிக்காமல் அந்த சிறுவன் கொடுத்த பதிலடி அனைவரையும் ‘அட’ போட வைத்தது. என்ன சொன்னான் என கேட்கிறீர்களா?

“எப்படியும் மதியம் சாப்பிடத்தானே போறோம் என்று என்னைக்காவது காலைல சாப்பிடாம இருக்கோமா?” இதுதான் அவன் பதில். 10 வயது கூட ஆகாத சிறுவனின் சிந்தனை என்னை சுவராஸ்யமாக்கியது. அந்த சிறுவனிடம் எதற்கப்பா முகத்தில் அடித்தார்போல சொல்கிறாய் என்றேன். அதற்கு அவன் “பின்ன என்ன அண்ணா... குடுக்குற காசுக்கு உண்டான வேலையை செய்வதே இல்லை இந்த நாட்டிலே” என்றான் பார்க்கலாம். அந்த இடமே கலகலகலதான்.

HAPPY NEW YEAR 2011

2010-12-30T22:39:00.006+04:00

Merry Christmas

2010-12-25T10:48:00.002+04:00

மச்சங்களும் அதன் பலன்களும்

2010-12-21T18:42:00.001+04:00

நானும் ஜோசியமும் என்றுதான் தலைப்பிட நினைத்தேன். ஆனால் அதில் சொல்வதற்கு நிறைய இருப்பதால் இப்பொழுது நேரமில்லை. எனவே மச்சத்தை மட்டும் எழுதி இருக்கிறேன்.

நமது உடம்பில் காணப்படும் மச்சங்களுக்கு அறிவியல் ரீதியாக பல காரணங்கள் சொல்லப்பட்டாலும் சாஸ்திரங்களில் இதற்கு சிறப்பான காரணங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன. அதில் மச்சங்களை அளவினை கொண்டும், நிறத்தினை கொண்டும் வடிவங்களை கொண்டும் இனம் பிரித்து பலன்கள் சொல்லப்பட்டு இருக்கின்றன.

கருப்பு மச்சம், சிகப்பு மச்சம், பச்சை மச்சம் என்பவை பொதுவாக காணப்படுவதாகும். இதில் சங்கு வடிவம், பிறை வடிவம், சக்கர வடிவம் என வடிவ அமைப்பிலும் முடியுள்ள மச்சம் என அமைப்பிலும் பகுக்கப்பட்டுள்ளது.

கண்களால் காணமுடியாதவண்ணம் மச்சமிருப்பின் யோகமாகும். அதில் முடி இருந்தால் அதிர்ஷ்டமே.

மச்சங்கள் பொதுவில் ஆண்களுக்கு ஒரு மாதிரி பலன்களையும் பெண்களுக்கு ஒரு மாதிரி பலன்களையும் அளிக்கும் எனவும் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது. சோதிட சாஸ்திரத்தில் இந்த மச்சத்திற்கும் சாமுத்திரிகா லட்சணத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்புண்டு. நான் பல நேரங்களில் இந்த இரண்டு அம்சத்தையும் பயன்படுத்தி வெற்றி கண்டது உண்டு. உயரமானவர்கள், குட்டையானவர்கள், குண்டானவர்கள், ஒல்லியானவர்கள், நெற்றியில் ரேகைகள், கண்கள், நமது சாதாரண பார்வைக்கு தெரியும் மச்சங்கள், முடி, கூந்தல் அமைப்புகள் இவை அனைத்தையும் வைத்து நட்சத்திரம் அல்லது ராசியை கிட்டத்தட்ட நெருங்கி விடுவேன். ரத்த வகை, குணாதியங்களை கண்டறிந்த பின்பு எனக்கு கைரேகை பார்ப்பது என்பது அல்வா சாப்பிடுவதை போல. ஏனெனில் என்னை டெஸ்ட் பண்னத்தான் எதிராளி வந்திருக்கிறான் எனபதைக்கூட கண்ணையும் நெற்றி ரேகையையும் வைத்து கண்டுபிடித்துவிடுவேன்.

கீழ்கண்ட மச்ச பலன்கள் கிட்டத்தட்ட சரியானவை. அவரவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் சோதித்துக்கொள்ளவும். சிகை பலன்களை தனிப்பதிவாக தருகிறேன். காத்திருக்கவும்.

பெண்களுக்கான மச்ச பலன்
நெற்றி நடுவே - புகழ், பதவி, அந்தஸ்து வாய்க்கும்
நெற்றி வலதுபுறம் - தைரியம், பணிவு இல்லாத போக்கு இருக்கும்
நெற்றி இடதுபுறம் - அற்பகுணம், முன்கோபியாவாள்
மூக்கின் மேல் - செயல்திறன், பொறுமைசாலி
மூக்கின் இடதுபுறம் - கூடா நட்பு, பெண்களால் அவமானம் உண்டாகும்
மூக்கின் நுனி - வசதியான வாழக்கை, திடீர் ஏற்றங்கள்
மேல், கீழ் உதடுகள் - ஒழுக்கம், உயர்ந்த குணம் (கூட்டுக்குடும்ப வாழ்க்கைக்கு ஏற்றவளாய் இருப்பாள்)
மேல் வாய் பகுதி - அமைதி, அன்பான கணவர் கிடைக்கு
இடது கன்னம் - வசீகரம், விரும்பியதை அடைவாள்
வலது கன்னம் - படபடப்பு, ஏற்ற, இறக்கமான நிலை இருக்கும் (இரத்த கொதிப்பு வரும்)
வலது கழுத்து - பிள்ளைகளால் யோகம்
நாக்கு - வாக்கு பலிதம், கலைஞானம்
கண்கள் - கஷ்ட நஷ்டம், ஏற்றம், இறக்கம்
இடது தோள் - சொத்து சேர்க்கை, தயாள குணம் இருக்கும்
தலை - பேராசை, பொறாமை குணம் கொண்டவள்
தொப்புளுக்கு மேல் - யோகமான வாழ்க்கை (கணவன் அதிருஷ்டசாலி)
தொப்புளுக்கு கீழ் - மன அமைதியின்மை, பொருள் நஷ்டம் (கணவன் துரதிருஷ்டசாலி)
தொப்புள் - ஆடம்பரம், படாடோபம்
வயிறு - நல்ல குணம், நிறைவான வாழ்க்கை
அடிவயிறு, குறி - ராஜயோக அம்சம், உயர்பதவிகள் (நிர்வாகத்திறமை)
இடது தொடை - தடுமாற்றம், ஏற்ற இறக்கங்கள், முடிவெடுப்பதில் குழப்பம்
வலது தொடை - ஆணவம், எடுத்தெறிந்து பேசுதல், தற்பெருமை, தலைக்கணம்
புட்டங்கள் - சுகபோக வாழ்க்கை, எதையும் சாதிக்கும் வல்லமை (தலைமை பொறுப்புக்கு ஏற்றவள்)

ஆண்களுக்கான மச்ச பலன்
புருவங்களுக்கு மத்தியில் - நீண்ட ஆயுளை கொண்டவன்
நெற்றியின் வலது புறம் – தனயோகம் கொண்டவன்
வலது புருவம் – திருமணத்திற்கு பின் / மனைவியால் யோகம்
வலது பொட்டு (நெற்றி) - திடீர் அதிர்ஷ்டம் வரும்
வலது கண் - நண்பர்களால் உயர்வான்
வலது கண் வெண்படலம் - புகழ், ஆன்மீக நாட்டம் கொண்டவன்
இடது புருவம் - ஏற்ற, இறக்கமான வாழ்க்கை / செலவாளி
மூக்கின் மேல் - சுகபோக வாழ்க்கை கொண்டவன்
மூக்கின் வலதுபுறம் - நினைத்ததை அடையும் அம்சம் கொண்டவன்
மூக்கின் இடதுபுறம் - கூடா நட்பு / பெண்களால் அவமானம் வரலாம்
மூக்கின் நுனி - ஆவணம், கர்வம், பொறாமை, தலைக்கணம்
மேல், கீழ் உதடுகள் - அலட்சியம், காதல் வயப்படுதல்
மேவாய் (உதடுகளுக்கு மேல்) - செல்வாக்கு, இசை, கலைத்துறையில் நாட்டம் (இவர்களுக்கு சுக்கிரனின் ஆதிக்கம் அதிகம் இருக்கும்)
வலது கன்னம் - வசீகரம், தயாள குணம் கொண்டவன்
இடது கன்னம் – ஏற்றத்தாழ்வு இருக்கும்
வலது காது நுனி - சில கண்டங்கள் வரலாம்
இடது காது நுனி - தகாத சேர்க்கை, அவமானம்
காதுகளின் உள்ளே - பேச்சாற்றல், திடீர் யோகம்
தொண்டை - திருமணத்துக்கு பிறகு யோகம்
கழுத்தின் வலதுபுறம் - சொத்து சேர்க்கை, ஆடம்பர வாழ்க்கை
இடது மார்பு - ஆண் குழந்தைகள் அதிகம், பெண்களால் விரும்பப்படுவார்
வலது மார்பு - பெண் குழந்தை அதிகம், அன்பு மிகுந்தவர்
வயிறு - பொறாமை குணம், தகுதிக்கு மீறிய ஆசை
அடிவயிறு, குறி - திடீர் அதிர்ஷ்டம், பெண்களால் யோகம், அதிகார, ஆடம்பர வாழ்க்கை, தாம்பத்ய சுகம்
புட்டம் - அந்தஸ்து உயரும், செல்வச் செழிப்பு வரும்

ஈசன் – விமர்சனம்

2010-12-20T09:54:00.000+04:00

சசிகுமார் – இந்த ஒரு வார்த்தைக்காகவே நம்பி போன என்னை மாதிரி எத்தனையோ பேர்களை – அடப்போப்பா..

சரக்கு டம்ளர்குள்ள ஊத்துற ஒயினை வேற ஆங்கிள்ல கிராபிக்ஸ் பண்ணி டைட்டில்ல போடும்போது என்னமோ சொல்லப்போறார்னு பார்த்தால் கடைசி வரை சரக்கு கடைக்குள்ளேயே படத்தை எடுத்து முடிச்சிருக்கிறார்.

கதை – என்ன கதை? ஒரு காலத்திலே விஜய்யோட அப்பா எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர் ரெகுலராக எடுத்துக்கிட்டு இருந்த மொக்கை கதைதான். அக்காவை கொன்னவங்களை தம்பி பழி வாங்குறான். ஆவ்வ்வ்வ்....

ஒரே ஆறுதல் இசையும், கேமிராவும். பைக் விபத்தில் அடிபடும் கோணத்தில் கண்களில் இருந்து வரும் ரத்தம் சிலிர்ப்பு. மத்த எல்லா சீன்களும் கடுப்பு. ஒவ்வொரு முறையும் பப், பார்ன்னு காட்டும்போது ரெகுலர் குடிகாரங்ககூட அட போய்யான்னு சொல்றது தியேட்டர்குள்ளேயே கேட்குது.

ஹீரோவும் கிடையாது, ஹீரோயினும் கிடையாது. காமெடிக்கு... எல்லாருமே கிட்டத்தட்ட காமெடியன் தான். க்ரைம் நாவல்களில் ராஜெஷ்குமார் ஸ்டைலில் சில வெவ்வேறு தளங்களில் அத்தியாயத்துக்கு அத்தியாயம் கதை பயணிக்கும், கடைசியில் 3 தளங்களையும் ஒரே அலை வரிசையில் இணைப்பார். அந்த டெக்னிக்கை இயக்குநர் ஓவர் வன்முறையோடு, சொல்லி இருக்கிறார்.

புழுதி பறக்கும் மதுரைத் தெருக்களில் நின்று, சுப்பிரமணியபுரம் கதை சொன்ன சசிகுமார், இந்த முறை சென்னையின் பளபளப்பான கட்டிடங்களையும் கனவுலகம் போன்ற நட்சத்திர ஹோட்டல்களையும் பப்களையும் சுற்றிக் கதைக் களத்தை அமைக்கிறார். பின்னிரவு பார்ட்டிகள், அவற்றில் உல்லாசம் தேடும் இளசுகள், போதையில் அமிழும் பெண்களைத் துரத்தும் பையன்கள் என்று தொடங்கும் கதை மெல்ல மெல்ல விரிந்து அரசியல் களத்துக்கு இடம் பெயர்கிறது. தெய்வநாயகம் (ஏ.எல். அழகப்பன்) என்னும் சக்தி வாய்ந்த அமைச்சரின் பையன் செழியன் (வைபவ்). அமைச்சரின் வலிமையைப் பயன்படுத்தி வைபவும் அவன் நண்பர்களும் இஷ்டத்துக்கும் ஆட்டம் போடுகிறார்கள். ரேஷ்மா (அபர்ணா) என்ற பெண்ணை ஒரு பப்பில் பார்க்கும் செழியன் அவள்மீது காதல் கொள்கிறான். விரைவிலேயே அவளும் காதல்வயப்படுகிறாள். (நல்லவேளை டூயட் எல்லாம் கிடையாது)

இதற்கிடையில் ஒரு காண்டிராக்ட் விஷயமாக அமைச்சருக்கும் பெரிய தொழிலதிபருக்கும் முட்டிக்கொள்கிறது. அந்தத் தொழிலதிபரின் பெண்தான் ரேஷ்மா. இந்த விஷயம் தெரிந்ததும் அந்தப் பெண்ணை வைத்தே தொழிலதிபரை வழிக்குக் கொண்டுவர அரசியல்வாதி திட்டமிடுகிறார். சாமர்த்தியமாகக் காய் நகர்த்தும் அமைச்சருக்கு இதில் வெற்றி கிடைக்கிறது. திருமணம் என்ற உற்சாகத்தில் செழியன் மிதக்கும்போது எதிர்பாராமல் தாக்கப்படும் அவன், மர்மமான முறையில் காணாமல் போகிறான்.

அமைச்சர் ஆவேசம் கொண்டு அவனைத் தேட போலீஸ் கமிஷனரை ஏவுகிறார். நேர்மையான அதிகாரியான துணை கமிஷனர் சங்கையாவிடம் செழியனைக் கண்டுபிடிக்கும் வேலை ஒப்படைக்கப்படுகிறது. சங்கையாவின் புலனாய்வு வெற்றி அடையும் சமயத்தில் தன் பையனின் கதியை அறியும் அமைச்சரால் ஆபத்து வருகிறது. செழியனின் கதி என்ன, அவனை யார் தாக்குவது? அதன் பின்னணி என்ன? யார் ஈசன்? சங்கையாவுக்கும் அமைச்சருக்குமான மோதலில் வெல்வது யார்? இதுதான் கதை.

சங்கையாவாக சமுத்திரகனி. சூப்பர் நடிப்பு. உடல் மொழியும் அசத்தல். அந்த சின்னப்பையன் ரொம்ப நல்லா நடிச்சிருக்கான். அபினாயா இந்த படத்துக்கு பெரிசா தேவையில்லை. சென்னையின் இரவு வாழ்க்கை இப்படித்தான் இருக்குமோ என எண்ண வைத்திருக்கிறார் இயக்குனர். ஆனால் சசி இயக்குனராக ஜெயிக்க இன்னும் நல்ல கதை வேண்டுமே!

வன்முறை அதிகம். ஒரு முறை பார்க்கலாம்.

ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்

2010-12-18T18:15:00.002+04:00

நண்பர்களே!

ஒரு துக்க செய்தி.

நமது சீனியர் நண்பரும் எல்.பி.தர்மராஜின் அண்ணனுமான திரு.எல்.பி.மோகன் இன்று மாரடைப்பால் காலமானார். மிகவும் வருத்தம் அளிக்கும் செய்தி. 40 வயதுதானிருக்கும்.

அன்னாரின் குடும்பத்திற்கு நமது ஆழ்ந்த அனுதாபங்களை தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். அவரின் ஆத்மா சாந்தியடைய ஆண்டவனை பிரார்த்திப்போம்.

மிஸ்டரின் அட்டூழியங்கள்!

2010-12-14T22:29:00.001+04:00

எல்லா வீட்டு த‌ங்க‌ம‌ணிக‌ளின் புல‌ம்ப‌ல்க‌ள்...

=> காலைல 6 மணிலேருந்து பத்து நிமிஷத்துக்கு ஒரு தடவ செல்லமா கூப்பிட்டு, ஒவ்வொரு முத்தமா எண்ணி எண்ணிக் குடுத்து எழுப்பி விட்டா ஈஈஈஈஈஈன்னு சிரிச்சுட்டுத் திரும்பிப் படுத்திட்டு 8 மணிக்கு மண்டகப்படி நடக்கும்போது அரக்க பறக்க எழுந்து போய் எட்டரைக்கு டைனிங் டேபிள்ல உக்காந்திருக்கும் போது “நேத்தே சொன்னேன்ல. சீக்கிரம் எழுப்ப சொல்லி. எழுப்பிருக்கலாம்ல”ன்னு எங்களைக் கடிக்கறீங்களே மிஸ்டர். இது எந்த ஊர் நியாயம்...

=> பச்சை, மஞ்சள், கருப்புன்னு சொன்னா சரியாத் தெரியறதில்லைன்னு தான் கிளிப்பச்சை, துவரம்பருப்பு மஞ்சள், யானைக்கருப்புன்னு சொல்லி சொல்றோம். ஆனாலும் கரெக்ட்டா சொன்னதுக்கு எதிரா வித்தியாசக் கலர்களோட வந்து நிக்கறீங்களே, உங்க கண்ணுக்கு என்ன லென்ஸ் போட்டாத் தேவலை...

=> தட்டுல இருக்கற சாப்பாடை வழிச்சு நக்கி பாதித் தட்டையே முழுங்கற நீங்க, காலைல இருந்து கட்டிக்கிட்டு வந்தவ அடுப்படில காயறாளேங்கற எண்ணமே இல்லாம, சாப்பிடும் போது “இன்னிக்கு சமையல் நல்லாருக்கு”ன்னோ, “ப்ரமாதம்”ன்னோ சொல்லாம “எந்த ரெஸ்டாரண்ட்ல இருந்து ஆர்டர் பண்ண”ன்னு கேக்கும் போது அடுப்புல அந்த பாத்திரத்துக்குப் பதிலா உங்களை உக்கார வெக்கலாம் போல இருக்கு.

=> காலைல குளிக்க டவல் எடுத்து வைக்கறதுல இருந்து ஆஃபிஸ் போக ஃபைல், லேப்டாப், இதர எல்லாத்தையும் எடுத்துக் கைல குடுத்தனுப்பி, அரை மணி நேரம் கழிச்சு ஆஃபிஸ் பத்திரமாப் போய்ட்டீங்களான்னு கேட்க ஃபோன் பண்ணா, அது வீட்டுக்குள்ளேயே அடிக்கும் போது உங்க ஞாபக மறதியை நினைச்சுப் புல்லரிக்குது எங்களுக்கு.

=> அதெப்படி உங்க செல்ஃபோன்ல மட்டும் ஒரு பொண்ணு பேர் கூட இருக்கறதில்ல. நிஜமாவே அம்மா, அக்கா, மனைவிங்கற இந்த 3 பொண்ணுங்களை சுத்தியே தான் உங்க வாழ்க்கை இருக்கா.. எனக்கு ஒரு பொண்ணையும் தெரியாதுன்னு சீன் போட்டுட்டு சீனுன்ற பேர்ல இருந்து கால் வரும் போது சீறிப் பாஞ்சு எடுக்கறீங்களே, நடப்பது என்ன...

=> அதெப்படி நாங்க கால் பண்ணும் போது மட்டும் கரெக்ட்டா மீட்டிங்லேயோ, ட்ரைவிங்லேயோ அல்லது இம்பார்டண்ட் டிஸ்கஷன்லேயோ இருக்கீங்க. ஒரு நாள் உங்க ஆஃபிஸ்ல வந்து செக் பண்ணாத் தெரியுமோ...

=> நோ ஆய்லி ஃபுட்ன்னு படிச்சுப் படிச்சு சொல்லியும் வெளில போகும் போது லேஸ் பாக்கெட்டுக்கு நேரா கை போகுதே உங்களுக்குக் காதும் ஔட்டா... கடவுளே!

=> வெளில எல்லார்கிட்டேயும் நான் என் பொண்டாட்டிக்கு வீட்ல எல்லா வேலைலயும் சரிசமமா உதவுவேன்னு பெருமை பீத்திக்கிட்டு வீட்ல வந்து என்ன சொன்னீங்கன்னு கேட்டா “நீ சமைக்கற, நான் சாப்பிடறேன்; நீ வீடை சுத்தமாக்குற, நான் அழுக்காக்கறேன்; நீ துணி துவைக்கற, நான் போட்டுக்கறேன். இதுக்கு மேல என்ன பெரிய உதவி செய்ய முடியும்”ங்கறீங்களே... இப்போ நான் கட்டையை எடுக்கறேன், நீங்க அடி வாங்கிக்கறீங்களா...

=> எங்களுக்கு ஷாப்பிங் பண்ண வேண்டியிருக்கற அன்னிக்கு மட்டும் எப்படி தவறுதலா உங்க க்ரெடிட் கார்டுக்குப் பதிலா எங்க க்ரெடிட் கார்டை எடுத்திட்டு வந்திடறீங்க...

=> வாரத்துக்கு ஒரு நாள் மட்டும் தான் ஃப்ரெண்ட்ஸ் கூட பார்ட்டின்னு பெர்மிஷன் கேக்கற உங்களுக்கு ஒரு மாசத்துல எத்தனை வாரங்கள் இருக்கு..

=> எங்க வீட்டு விசேஷங்களுக்கு போகணும்ங்கும் போது மட்டும் உங்க ஆஃபிஸ்ல லீவு கிடைக்க மாட்டேங்குதே எப்படி...

=> வீட்ல இருக்கற எல்லா வேலையும் செஞ்சிட்டு வெளில கிளம்பற அவசரத்துல “ஏங்க அந்த கேஸ் சிலிண்டரை மட்டும் ஆஃப் பண்ணிடுங்களேன்”ன்னு வெட்டியா வரிவரியா பேப்பர் வாசிக்கற உங்ககிட்ட சொன்னா ஆடுக்குப் போட்டியா தலையைத் தலையை ஆட்டிட்டு வீட்டை விட்டு 10 கி.மீ. போகும் போது “ஏங்க, கேஸ் ஆஃப் பண்ண சொன்னேனே, பண்ணீங்களா”ங்கும் போது ஆமா, இல்லைன்னு ஒண்ணு சொல்லாம, மையமா நீங்க தலையாட்டற லட்சணத்துலேயே புரிஞ்சிடும் வேலை நடக்கலைன்னு.

=> கிரிக்கெட் மேட்ச்ல கடைசி பால்ல 2 ரன் எடுத்தா இந்தியா ஜெயிக்கும்ங்கற நிலைமைல அந்த ரன் எடுத்திட்டா “யெஸ், யெஸ்”ன்னு நீங்க குதிக்கறதுல தரைல இருக்கற பொருளெல்லாம் உடையும், தோத்துட்டா ரிமோட் உடையும்ன்னு எல்லாத்தையும் பத்திரப்படுத்தி வெச்சிருக்கும் போது ட்ரால முடிஞ்சதுக்காக டேபிளை உடைக்கறீங்களே, உங்களை எந்தக் காட்டுல கொண்டு போய் விடலாம்...

=> ரெஸ்டாரண்ட் போகும் போது ஏதோ எனக்குப் பிடிச்சதை மட்டுமே நீங்க சாப்பிடப் போற மாதிரி மெனு கார்டை என் கைல குடுக்கறீங்களே, நான் ஆர்டர் பண்றதை சாப்பிடவா போறீங்க... ஏன் இந்த நல்ல புள்ள கெட்டப்பு..

செருப்பு

2010-12-09T11:31:00.001+04:00

தலைப்பை பார்த்ததும் நெற்றியை சுருக்குபவர்களே பலர். ஆனால் இந்த செருப்பினை பற்றி நிறைய நாட்கள் நான் மனதில் நினைத்தது உண்டு. என்னடா செருப்பை பற்றிய ஒரு தலைப்பில் கட்டுரையா என நினைக்கும் நண்பர்களே! பரதன் காலத்திலும் சிண்ட்ரெல்லா கதையிலும் இப்படி பல இடங்களில் செருப்பின் மகத்துவமும் முக்கியமும் இருந்திருக்கிறது.

ஒருவரை கேவலப்படுத்த வேண்டுமெனில் அனைவரும் சொல்லும் வாக்கியம் செருப்பு பிஞ்சிடும் ஜாக்கிரதை என்பதுதான்.

மிகச்சின்னசிறு வயதில் நான் செருப்பெல்லாம் போட்டிருந்தேனா என்று எனக்கு சரிவர நினைவில்லை. ஆனால் செருப்பினை முதன் முதலில் ஆவலுடன் பார்த்தது பஞ்சாயத்து ஸ்கூலில் அரசாங்கம் இலவசமா கொடுத்த ஒரு ஜோடி தோல் செருப்புதான். வெள்ளை சட்டையும் காக்கி டவுசரும் கூட இந்த செருப்புதான் அனேகரின் அடையாளங்கள். ராணி மெய்யம்மை வந்ததிற்கு பிறகு கட்டாயமாக நான் ஷுவிற்கு மதமாற்றம் ஆகிவிட்டாலும் கூட செருப்பின் மீது எனக்கு ஒரு காதல் இருந்து கொண்டே இருந்தது.

உயர் நிலை பள்ளி வாழ்க்கையில் ஷூவை நம்மில் அனேகரும் விரும்பவில்லை. சமயம் கிடைக்கும் நேரம் எல்லாம் கழற்றி வைத்து விடுவோம். முதலில் லெதர் ஷூ பிறகு அதிலும் பிளாஸ்டிக் வந்து சேர்ந்தது. சுதர்சன் முதலில் கழுவும் வகையில் பிளாஸ்டிக்கா இல்லை ரப்பரா என தெரியாத நிலையில் ஒரு ஷூவை வாங்கி வந்து 9 வது படிக்கும் போது காண்பித்தான். அதை பார்த்து எல்லோரும் அதே போல் வாங்கிக்கொண்டோம். கிரிக்கெட் விளையாடும் போது கூட யாரும் ஷூ போட்டுக்கொண்டதில்லை. செருப்புதான்.

10 வது முடித்ததும் நான் செட்டி நாடு அண்ணாமலை பாலிடெக்னிக்கில் டிப்ளமோ சேர்ந்தேன். முதன் முதலில் எனக்கென்று சில பொருட்கள் வாங்குவதற்கா காரைக்குடி பஜாருக்கு போனேன். நம்ப மாட்டீர்கள். நான் முதலில் வாங்கியது எனக்கென ஆசையாய் ஒரு குவாடிஸ் டைப் செருப்புதான். சரவணனும் கதிரேசன் மாமாவும் குவாடிஸ் டைப்தான் போட்டிருப்பார்கள். எனவே அதே போல் தேடியலைந்து வாங்கினேன். ஆனால் தோல் செருப்பு என்பது ரொம்ப நாள் எனக்கு ஒத்து வரவில்லை. தினமும் சைக்கிளில் 6 கிமீ போய் படிக்க வேண்டி இருந்ததால் செருப்பு அடிக்கடி பிய்ந்து விடும். அதனால் அதற்கப்புறம் ரப்பர் செருப்பையே போட்டு வந்தேன். படித்து முடித்து முதன் முதலில் கரூரில் வேலைக்கு சேர்ந்து நான் வாங்கிய 750 ரூபாய் சம்பளத்தில் அப்பாவிற்கு ஒரு வேஷ்டியும் எனக்கு ஒரு செருப்பையுமே முதன் முதலில் வாங்கினேன். 100 ரூபாய்க்கு ஒரு செருப்பு என்பதே அப்பொழுதெல்லாம் ஒரு கனவாக இருந்தது.

பின்பு படிப்படியாக வேலைக்கு போக ஆரம்பித்து எனக்குள்ளே பணம் சேரும்பொழுதெல்லாம் நான் வாங்கும் பொருளில் முதலில் செருப்பே இருக்கும்.

என்னதான் வாசலிலேயே கழற்றிவிடக்கூடியதாக இருந்தாலும் என்னைப்பொருத்தவரை செருப்பு மிக அந்தஸ்தானதே.

கிரிக்கெட்

2010-11-27T11:18:00.001+04:00

தலைப்பை பார்த்ததும் நான் ஏதோ சச்சினை பற்றியோ கங்குலியை பற்றியோ எழுதப்போகிறேன் என நீங்கள் நினைத்தால்.. ஐயாம் சாரி. நான் எழுதப்போவது நம்ம கிரிக்கெட்.

எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாள்முதலாக நான் பார்த்த நம்ம ஊர் கிரிக்கெட்டை பற்றி எழுதப்போகிறேன். ஆனால் இங்கே நான் ஒன்றை குறிப்பிட விரும்புவது என்னவென்றால் நான் 18 வயது வரை மட்டை பிடித்தவன் கிடையாது.. வெறும் பார்வையாளன் தான். அதனால் நான் நிறைய விசயங்களை மனதில் கொண்டவன்.

அனேகமாக கிரிக்கெட் ரத்ததிலேயே ஊறி இருந்தது நம்ம ஸ்ரீராம்க்குதான். சும்மா ஓடி வரும்போது கூட பவுலிங் போடும் ஆக்சன் அவனிடம் இருக்கும். நிறைய புள்ளி விபரங்களையும் விரல் நுனியில் வைத்திருப்பான். அவன் சொல்லித்தான் ஜிம்பாப்வே என்னும் ஒரு நாடு இருப்பதே எனக்கு தெரியும். வெகு ஆரம்ப காலங்களில் ராம்குமார் வீட்டு வாசலில்தான் கிரிக்கெட் நடக்கும். அரச மரம் தாண்டினால் ஃபோர். காம்பவுண்ட் தாண்டினால் இரண்டு. இப்படி நமக்கு நாமே பவுண்டரி லைன் போட்டு விளையாட்டு ஆரம்பிக்கும். முதலில் விருவிருப்பாக நடக்கும் போட்டி முடியும் போது தொய்வாக இருக்கும். ஸ்ரீதர் அண்ணா கூட ஆரம்ப நாட்களில் அங்கு விளையாடி நான் பார்த்திருக்கிறேன்.

அப்புறம் 2 டீம்களாக பிரிந்த நமது நண்பர்கள் ஒரு கட்சி அனல் வீட்டு சைடிலும் அடுத்த பெரிய கட்சி பெரிய கிரவுண்டுக்கும் போனது. முருகேசன் அண்ணா, கிரி அண்ணா குரூப் எல்லாம் அங்கே விளையாடுவார்கள். வருடம் ஒரு முறை தீபாவளிக்கு கிரிக்கெட் போட்டி எல்லாம் நடந்த காலம் ஒன்று உண்டு. மைக் செட் வைத்து பெரிய பெரிய டீம்களை எல்லாம் அழைத்து வந்து மேட்ச் நடத்துவார்கள். அனேகமாக அந்த குரூப்பின் அடுத்த செட்டில்தான் பக்காவாக நடத்தப்பட்டது. அதில் செந்தில்தான் காப்டன். அடேங்கப்பா.. கொஞ்ச ஆட்டமா ஆடுவாரு அவரு.. பேட்டிங்கும் தெரியாது.. பவுலிங்கும் பர்ஃபெக்ட் கிடையாது.. கீப்பிங்கும் சுமார்தான். ஆனால் வாய்... வாய் ஒன்றை மட்டுமே முதலீடாக கொண்டு கேப்டனான பெருமை நம்ம செந்திலுக்குதான். ரூல்ஸ் எல்லாம் விரல் நுனியில் இருக்கும். ரூல்ஸ் மட்டும் தான் தெரியும். எதையும் விவாதத்தில் ஜெயிக்கும் திறமை செந்திலுக்கு உண்டு. முருகன் அண்ணா, சங்கர், பன்னீர்தான் கமெண்ட்ரியில் இருப்பார்கள். ரகுராம் மாமாவும் ஸ்ரீதர் அண்ணாவும் அம்பெயர்களாக இருப்பார்கள். குமாரும், அனலும்தான் வேகப்பந்தில் ஜொலித்தார்கள். ராமசுப்புவும் நல்லாத்தான் பவுலிங் போடுவாப்ல. விடிஆர் லெக் ஸ்பின்னும், ப்ரித்வி & சுமன் ஆப் ஸ்பின்னும் நன்றாக போடுவார்கள். ப்ரித்வி நல்லா பேட்டிங்கும் செய்வான். நான் மனோகர், மணிராஜ் எல்லாம் கடைசி காலகட்டங்களில் டீமில் எண்ட்ரி ஆனோம். மணிராஜ் பேட்டிங்கிலும், நான் பவுலிங்கிலும், மனோகர் பீல்டிங்கிலும் பேர் சொல்லும்படி விளையாடினோம். சூப்பர்னு சொல்ல முடியாமல் போனாலும் சுமாராக நான் ஆப் ஸ்பின் போடுவேன். நிறைய முக்கியமான விக்கெட்களை போல்டாக்கி இருக்கிறேன். என்னை அரவணைத்து சொல்லிக்கொடுத்ததில் விடிஆர்க்கும் அனலுக்கும் பெரும் பங்கு உண்டு.

எரியோட்டில் ஒரு மேட்ச் விளையாடப்போனோம். அதில் தோற்றுப்போனோம். அந்த விளையாட்டில் என்னை ஆட வைப்பதாக கூறி கடைசியில் வெளியில் உட்கார வைத்துவிட்டார்கள். அதற்காகவே அடுத்து திண்டுக்கல்லில் நடந்த லீக் மேட்சில் எனக்கு அனல் சிபாரிசின் பேரில் இடம் கிடைத்தது. அதில் பால்ராஜின் சிறப்பான ஆட்டத்தில் நாம் வென்றோம். அதை சிறப்பாக நீச்சல் குளத்தில் குளித்து கொண்டாடினோம் (அக்சயா வித்யாலயா பள்ளியில்).

தரகம்பட்டி, காணியாளம்பட்டி என நிறைய மேட்ச் ஆடி இருந்தாலும் எதிலும் பெரியதாக ஜெயித்தது இல்லை. ஒருமுறை சேர்வைகாரன்பட்டியில் ஜெயித்தோம்.

பெரிய அளவில் சுந்தரம் நினைவு சுழற்கோப்பை போட்டி குவாரியில் நடந்த போது குளச்சலில் இருந்து சுரேஷின் பெரிய டீம் வந்து விளையாடி கரூர் டீமை இறுதிப்போட்டியில் வென்று கோப்பையை தட்டிச்சென்றது. அது மறக்க முடியாத மேட்ச். டைட்டஸ், ஜாகீர், கான் இப்படி நிறைய நண்பர்களும் நமக்கு கிடைத்தார்கள்.

பெரிய அளவில் சாதிக்கவில்லை எனினும் ஆரம்பத்தில் இருந்தே சுப்பன், பாசித், புஸ் சரவணன், பன்னீர், ஆறுமுகம், ராமசுப்பு, அம்பி என நமது அனைத்து நண்பர்களின் தினசரி வாழ்க்கையில் கிரிக்கெட் இருந்ததை யாரும் மறுக்க முடியாது. என் அண்ணா, சங்கர், மதி அண்ணா, சரவணன் மற்றும் சில நண்பர்கள் ஊருக்கு வரும் சமயங்களில் எல்லாம் விளையாட்டில் கலந்து கொண்டது உண்டு. வெளியூரில் இருந்து நம்ம ஊருக்கு வந்து சிறப்பான விளையாட்டின் மூலம் சுரேஷ் (குளச்சல்), புலியூர் சுரேஷ், புலியூர் சந்திரமோகன் போன்ற நண்பர்களும் நம்மில் இணைந்தது உண்டு.

வேறு எந்த நண்பர்களது பெயர்கள் ஏதேனும் விடுபட்டு போய் இருந்தால் நியாபகப்படுத்துங்கள்.

இன்னும் நமக்கெல்லம் பேட், பேடு முதலிய அனைத்து விளையாட்டு உபரகணங்களையில் வாங்கி கொடுத்து நம்மை ஊக்குவித்த ராமனாதன் சார் மற்றும் கம்பெனியையும் மறக்க முடியாது.

இந்த கட்டுரையை திரு. இராமனாதன் ஐயா (ஜி.எம்) அவர்களுக்கு சமர்பிக்கிறேன்.

உங்களது மேலான கருத்துக்களை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறேன். வழக்கம்போல படித்துவிட்டு அடுத்த சைட்டிற்கு போவதற்கு முன் உங்கள் இடுகைகளை இட்டுவிட்டு செல்லுங்கள். நன்றி.

படித்ததில் பிடித்தது - அம்மாவின் கைகள்

2010-11-22T08:35:00.000+04:00

சில வருடங்களுக்கு முன்பு**, **வெலிங்டனில் உள்ள ராணுவ அதிகாரி ஒருவரின்
வீட்டுக்குச் சென்று இருந்தேன். அவரது வரவேற்பறையில் இரண்டு கைகளின்
புகைப்படம். யாரோ ஒரு புனிதரின் கைகளாக இருக்கக்கூடும் என்று
நினைத்து**,**அதைப்பற்றிக்
கேட்கவே இல்லை. அவரோடு காரில் பயணம் செய்யும்போது**,**அதேபோன்ற கைகளின்
புகைப்படத்தை மறுபடியும் பார்த்தேன். ஆவலில் அது யாருடைய கைகள் என்று கேட்டேன்.
*

*

**அவர் புகைப்படத்தைக் கையில் எடுத்துப் பார்க்கும்படியாகச் சொன்னார்.
புகைப்படத்தை அருகில் தொட்டுப் பார்த்தபோது**, **அது வயதான ஒரு பெண்ணின் கைகள்
என்பதைக் கண்டுகொண்டேன். முதுமையின் ரேகை படிந்த நீண்ட விரல்கள். நகங்கள்
சுத்தமாக வெட்டப்பட்டு இருக்கின்றன. நரம்புகள் புடைத்துத் தெரிகின்றன. யாராக
இருக்கும் என்று மனது ஏதேதோ துறவிகளை**, **ஞானிகளை நினைவுபடுத்திக்கொண்டே
இருந்தது.**

**அவர் அந்தக் கைகளைப் பெருமூச்சுடன் பார்த்து ஆதங்கமான குரலில் அது என்
அம்மாவின் கைகள் என்று சொன்னார். ஆச்சர்யமாக இருந்தது. "எதற்காக அம்மாவின்
கைகளை மட்டும் புகைப்படமாக வைத்திருக்கிறீர்கள்**?" **என்று கேட்டேன்.**

"**அந்தக் கைகள்தான் என்னை வளர்த்தன. என் நினைவில் எப்போதுமே அம்மாவின்
கைகள்தான் இருக்கின்றன. அம்மாவின் முகத்தைவிட**, **அந்தக் கைகளைக்
காணும்போதுதான் நான் அதிகம் நெகிழ்ந்துபோகிறேன்.**

**அம்மா இறப்பதற்குச் சில மணி நேரம் முன்பாக இந்தப் புகைப்படத்தை எடுத்தேன்.
இந்தக் கைகள் இப்போது உலகில் இல்லை. ஆனால்**, **இதே கை களால் வளர்க்கப்பட்டவன்
உங்கள் முன்னால் உட்கார்ந்திருக்கிறேன். என் அம்மா எனக்கு விவரம் தெரிந்த
நாளில் இருந்து ஓய்வு எடுத்ததே இல்லை.**

**அப்பா பொறுப்பற்ற முறையில்**, **குடித்து**, **குடும்ப வருமானத்தை அழித்து**
32**வயதில் செத்துப் போனார்.அம்மாதான் எங்களை வளர்த்தார். நாங்கள் மூன்று
பிள்ளைகள். அம்மா படிக்காதவர். ஒரு டாக்டரின் வீட்டில் பணிப் பெண்ணாக
வேலைக்குச் சேர்ந்தார். பகல் முழுவதும் அவர்கள் வீட்டினைச் சுத்தம் செய்வது**,*
*பாத்திரம் கழுவுவது**, **துணி துவைப்பது**, **நாய்களைப் பராமரிப்பதுபோன்ற
வேலைகள். மாலையில் இன்னும் இரண்டு வீடுகள். அங்கும் அதேபோல் சுத்தம் செய்யும்
வேலைதான். எத்தனை ஆயிரம் பாத்திரங்களை அம்மாவின் கைகள் விளக்கிச் சுத்தம்
செய்து இருக்கும் என்று நினைத்துப்பார்க்கவே மனது கஷ்டமாக இருக்கிறது.**

**இரவு வீடு திரும்பிய பிறகு**, **சமைத்து எங்களைச் சாப்பிடவைத்து
உறங்கச்செய்துவிட்டு அதன் பின்னும் அம்மா இருட்டிலேயே கிணற்றில் தண்ணீர்
இறைத்துக்கொண்டு இருப்பார்கள். சமையல் அறையில்தான் உறக்கம். அப்போதும் கைகள்
அசைந்தபடியேதான் இருக்கும். எங்கள் மூவரையும் பள்ளிக் கூடம் அழைத்துப் போகையில்
யார் அம்மாவின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு நடப்பது என்பதில் போட்டியே இருக்கும்.
**

**அந்தக் கைகளைப் பிடித்துக்கொள்வதில் அப்படி ஒரு நெருக்கம்**, **நம்பிக்கை
கிடைக்கும். அதுபோலவே உடல் நலம் இல்லாத நாட்களில் அம்மாவின் கைகள் மாறி மாறி
நெற்றியைத் தடவியபடியே இருக்கும். அம்மா நிதானமாகச் சாப்பிட்டு நான் பார்த்ததே
இல்லை. தனது சகலச் சிரமங்களையும் அம்மா தன் கைகளின் வழியே முறியடித்து எங்களை
வளர்த்தபடியே இருந்தார். மருத்துவரின் வீட்டில் அம்மா ஒருநாள் ஊறுகாய் ஜாடியை
உடைத்துவிட்டார் என்று அடி வாங்குவதைப் பார்த்தேன். அம்மாவின் கன்னத்தில்
மருத்துவரின் மனைவி மாறி மாறி அறைந்துகொண்டு இருந்தார். அம்மா அழவே இல்லை.**

**ஆனால்**, **நாங்கள் பார்த்துக்கொண்டு இருப்பதைத் தாங்க
முடியாமல்**,**விடுவிடுவென
எங்களை இழுத்துக்கொண்டு அந்த வீட்டில் இருந்து வெளியேறினாள். வழியில் பேசவே
இல்லை. அம்மாவை எந்தக் கைகளும் ஆறுதல்படுத்தவோ**, **அணைத்துக்கொள்ளவோ இல்லை.
அவள் கடவுள் மீதுகூட அதிக நம்பிக்கைகொண்டு இருந்தாள் என்று தோன்றவில்லை.
வீட்டில் சாமி கும்பிடவோ**, **கோயிலுக்குப் போய் வழிபடவோ**, **அதிக ஈடுபாடு
காட்டியதே இல்லை. வேலை... வேலை... அது மட்டுமே தன் பிள்ளைகளை முன்னேற்றும்
என்று அலுப்பின்றி இயங்கிக்கொண்டு இருந்தார்.**

**சிறு வயதில் அந்தக் கைகளின் முக்கியத்துவத்தை நான் புரிந்துகொள்ளவே இல்லை.
ஆசையாகச் சமைத்துத் தந்த உணவைப் பிடிக்கவில்லை என்று தூக்கி வீசி இருக்கிறேன்.
கஷ்டப்பட்டுப் பள்ளியில் இடம் வாங்கித் தந்தபோது படிக்கப் பிடிக்கவில்லை என்று
போகாமல் இருந்திருக்கிறேன். கைச் செலவுக்குத் தந்த காசு போதவில்லை என்று
அம்மாவுக்குத் தெரியாமல் வீட்டில் திருடி இருக்கிறேன். மற்ற சிறுவர்களைப்போல
சைக்கிள் வாங்கித் தர மாட்டேன் என்கிறாள் என்று கடுமையான வசைகளால்
திட்டிஇருக்கிறேன். அம்மா எதற்கும் கோபித்துக்கொண்டதே இல்லை.அம்மா
கஷ்டப்படுகிறாள் என்று தெரிந்தபோதும் யார் அவளை இப்படிக் கஷ்டப்படச் சொன்னது
என்றுதான் அந்த நாளில் தோன்றியது. கல்லூரி வயதில் நண்பர்களோடு சேர்ந்து
சுற்றவும்**, **புதுப் புது ஆடைகள் வாங்கவும் குடிக்கவும் எத்தனையோ பொய்கள்
சொல்லி இருக்கிறேன். என் அண்ணனும் தங்கையும்கூட இப்படித்தான்
செய்திருக்கிறார்கள். ஆனால்**,**அம்மா அதற்காக எவரையும் கோபித்துக்கொள்ளவே
இல்லை.**

**கல்லூரி இறுதி ஆண்டில் மஞ்சள் காமாலை வந்து**, **நோயாளியாக மருத்துவமனையில்
அனுமதிக்கப்பட்டு இருந்தார் அம்மா. அப்போதுதான் அவர் எங்களை எவ்வளவு அக்கறையோடு
**, **ஆதரவோடு காப்பாற்றி வந்திருக்கிறார் என்று புரிந்தது. அதன்
பிறகு**, **என்னைத்
திருத்திக்கொண்டு தீவிரமாகப் படிக்கத் துவங்கி**, **ராணுவத்தில் வேலைக்குச்
சேர்ந்து கடுமையாக உழைத்துப் பதவி உயர்வுபெற்றேன். அம்மாவை என்னுடனே
வைத்துக்கொண்டேன். நான் சம்பாதிக்கத் துவங்கியபோதும்**, **அம்மா ஒருபோதும்
எதையும் என்னிடம் கேட்டதே இல்லை. நானாக அவருக்கு எதையாவது வாங்கித் தர வேண்டும்
என்று நினைத்து**, **தங்க வளையல் வாங்கித் தருகிறேன் என்று அழைத்துப் போனேன்.**

**முதிய வயதில் அம்மா மிகுந்த கூச்சத்துடன்**, '**எனக்கு ஒரே ஒரு வாட்ச்
வேண்டும். சின்ன வயதில் வாட்ச் கட்டிக்கொண்டு வேலைக்குப் போக வேண்டும் என்று
ஆசைப்பட்டேன். ஆனால்**, **அது நடக்கவே இல்லை. அதன் பிறகு**, **எனக்குள் இருந்த
கடிகாரம் ஓடு... ஓடு... என்று என்னை விரட்டத் துவங்கியது. அலாரம் இல்லாமலே
எழுந்துகொள்ளப் பழகிவிட்டேன். இப்போது வயதாகிவிட்டது. சில நாட்கள் என்னை
அறியாமல் ஆறு மணி வரை உறங்கிவிடுகிறேன். இரவு உணவை ஏழு மணிக்குச்
சாப்பிட்டுவிடுகிறேன். ஒரு வாட்ச் வாங்கித் தருவாயா**?' **என்று கேட்டார்.**

**அம்மா விரும்பியபடி ஒரு வாட்ச் வாங்கித் தந்தேன். ஒரு பள்ளிச் சிறுமியைப்போல
அதை ஆசையாக அம்மா எல்லோரிடமும் காட்டினாள். அதை அணிந்துகொள்வதில் அம்மா காட்டிய
ஆர்வம் என்னை நெகிழ்வூட்டியது. அதன் பிறகு அம்மா**, **நான் திருமணம் செய்து
டெல்லி**, **பெங்களூரு என்று வேலையாக அலைந்தபோது கூடவே இருந்தார். டெல்லியில்
எதிர்பாராத நெஞ்சுவலி ஏற்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு இருந்தார்.
நான் கூடவே இருந்தேன்.**

'**நாங்கள் ஏமாற்றியபோது எல்லாம் ஏன் அம்மா எங்களை ஒரு வார்த்தைகூடத் திட்டவே
இல்லை**?' **என்று கேட்டேன். அம்மா**, '**அதற்காக நான் எவ்வளவு அழுதிருக்கிறேன்
என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. ஆனால்**, **அன்று நான் கோபப்பட்டு இருந்தால்**, *
*என் பிள்ளைகள் என்னைவிட்டுப் போயிருப்பார்கள்**' **என்று சொல்லி**, **தன் கையை
என்னுடன் சேர்த்துவைத்துக்கொண்டார்.**

**அப்போதுதான் அந்த முதிய கைகளைப் பார்த் தேன். அது எவ்வளவு உழைத்திருக்கிறது.
எவ்வளவு தூய்மைப்படுத்தி இருக்கிறது. எவ்வளவு அன்பைப் பகிர்ந்து
தந்திருக்கிறது. அதை ஒரு புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றியது.
பிறகு ஒருநாள்**, **எனது கேமராவை எடுத்து வந்து**, **புகைப்படம்
எடுத்துக்கொண்டேன். இன்று அம்மா என்னோடு இல்லை. ஆனால்**, **இந்தக் கைகள் என்னை
வழி நடத்துகின்றன. ஒவ்வொரு நாளும் நான் எப்படி வளர்க்கப்பட்டேன் என்பதை இந்தக்
கைகள் நினைவுபடுத்துகின்றன. இதை வணங்குவதைத் தவிர**, **வேறு நான் என்ன
செய்துவிட முடியும்**?" **என்றார்.**

**ராணுவ அதிகாரியினுடைய முகம் தெரியாத அந்தத் தாயின் கைகளை நானும் தொட்டு
வணங்கினேன். அந்தக் கைகள் யாரோ ஒருவரின் தாயின் கைகள் மட்டும் இல்லை.
உலகெங்கும் உழைத்து ஓய்ந்துபோன தாயின் கைகள் யாவும் ஒன்றுபோலத்தான்
இருக்கின்றன. அவை எதையும் யாசிக்கவில்லை. அணைத்துக்கொள்ளவும்**, **ஆதரவு தரவும்
**, **அன்பு காட்டவுமே நீளுகின்றன. அதை நாம் புறந்தள்ளிப் போயிருக்கிறோம்.
அலட்சியமாகத் தவிர்த்து இருக்கிறோம்.**

**இலக்கு இல்லாத எனது பயணத்தில் யார் யார் வீடுகளிலோ தங்கியிருக்கிறேன்.
சாப்பிட்டு இருக்கி றேன். எனது உடைகளைத் துவைத்து வாங்கி அணிந்து இருக்கிறேன்.
அந்தக் கைகளுக்கு நான் என்ன நன்றி செய்து இருக்கிறேன். ஒரு நிமிடம் என் மனம்
அத்தனை கைகளையும் வணங்கி**, **தீராத நன்றி சொன்னது.**

'**கை விரல்களுக்கு இடையில் இடைவெளி இருப்பது இன்னொரு கைகள் நம்மோடு
சேர்ந்துகொள்ளத்தான்**' **என்று எங்கோ படித்தேன். அதை நிறைய நேரங்களில் நாம்
உணர்வதே இல்லை. நம் மீது அன்பு காட்டும் கைகளுக்கு நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம்**
?

**முடிவு நம்மிடமே இருக்கிறது!*

"Be Happy and Make Others Happy".

List of RTO districts in Tamilnadu

2010-11-18T10:18:00.001+04:00

TN-01 Chennai Central (Ayanavaram} [PIN Codes 600006,07,08,10,23,31,34,81,105]
TN-02 Chennai West (Anna Nagar) [PIN Codes 600029,30,40,49,101,102,106, Mugappair East & West]
TN-03 Chennai North East (Tondiarpet)
TN-04 Chennai East (Basin Bridge) [PIN Codes 600001,03,09,13,19,21,79,81,104,108,112]
TN-05 Chennai North (Vyasarpadi) [PIN Codes 600011,12,38,39,82,99,110,118]
TN-06 Chennai South East (Mandaveli)
TN-07 Chennai South (Thiruvanmiyur) [PIN Codes 600002 (except Anna Salai), 600004,05,18,20,22,25,28,36,42,85,86,90,96,113,28, Palavakkam, Kotivakkam]
TN-09 Chennai West (K.K. Nagar) [PIN Codes 600015,17,24,32,33,35,78,83,89,97,98]
TN-10 Chennai South West (Valasarawakkam) [PIN Codes 600026,87,89,92,93,94,111, Porur, Ramapuram]
TN-18 Red Hills, Chennai
TN-19 Chengalpattu
TN-20 Tiruvallur
TN-21 Kanchipuram
TN-22 Meenambakkam
TN-23 Vellore
TN-24 Krishnagiri
TN-25 Thiruvannamalai
TN-27 Salem Central
TN-28 Namakkal
TN-29 Dharmapuri
TN-30 Salem West
TN-31 Cuddalore
TN-32 VillupuramUlundurpet
TN-33 Erode
TN-34 Thiruchengode
TN-36 Gobichettipalayam
TN-37 Coimbatore South (Attupalam,Podanur,ukkadam,Kuniamuthur,)
TN-38 Coimbatore North([[Chinniampalayam,Kalapatti,, Peelamedu ,Nanjundapuram

Singanallur,Selvapuram,Chinniampalayam,Ramanathapuram,Race cource,Sulur west,Sitra(airport),Nellambur,Somanur,Irugur]])
TN-39 Tiruppur North
TN-40 Mettupalayam
TN-41 Pollachi
TN-42 Tiruppur South, Udumalpet
TN-43 Uthagamandalam, The Nilgiris
TN-45 Tiruchirapalli
TN-46 Perambalur
TN-47 Karur
TN-48 Sri Rangam (Tiruchirapalli)
TN-49 Thanjavur
TN-50 Mannargudi
TN-51 Nagapattinam
TN-52 Sankagiri
TN-54 Salem East
TN-55 Pudukottai
TN-56 Perundurai
TN-57 Dindigul
TN-58 Madurai South & Tirumangalam
TN-59 Madurai North
TN-60 Periyakulam (Theni)
TN-61 Ariyalur
TN-63 Sivagangai
TN-64 Madurai Central
TN-65 Ramanathapuram
TN-66 Coimbatore Central (R S puram,Gandipuram(Cross cut road,Dr.Najappaa road,Bharatiyar road,100 feet road),Flower market,saibaba colony,Sivananda Colony)
TN-67 Virudhunagar
TN-68 Kumbakonam
TN-69 Tuticorin
TN-70 Hosur
TN-72 Tirunelveli
TN-73 Ranipet (Vellore)
TN-74 Nagercoil
TN-75 Marthandam
TN-76 Tenkasi
TN-/N State Transport Undertakings
TN-/G State Government Vehicles

மைனா விமர்சனம்

2010-11-14T20:26:00.000+04:00

ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் ஒரு நல்ல படம். ஆனால் நல்ல படங்களுக்கே உண்டான சோகமான முடிவு. என்ன... நாம் முற்றிலும் எதிர்பாராத கிளைமாக்ஸ்.

குடித்து குடித்து இறந்து போன அப்பாவால் சின்ன வயதிலேயே குடியிருக்கும் வீடு உள்ளிட்ட சொத்துபத்துகளையும், சொந்தபந்தங்களையும் இழந்து நடுத்தெருவில் நிற்கும் நாயகிக்கும், அவரது அம்மாவிற்கும் அடைக்கலம் கொடுக்கிறான் சிறுவயது ஹீரோ.

பனியாரம் சுட்டு விற்று வயிற்றை கழுவும் நாயகியின் அம்மாவால் நன்றாக படித்தும், நாயகியை படிக்க வைக்க முடுியாத சூழல். அதனால் நாயகியை தானே கூலி வேலையெல்லாம் செய்து படிக்க வைக்கும் நாயகனுக்கு, இனம் புரியாத வயதில் இருந்தே நாயகி மீது காதல்! நாயகிக்கும் நாயகன் மீது அதே ரக காதல்!

இது நாயகியின் அம்மாவிற்கு தெரியவருகிறது.அதுவரை வாய்திறந்து ஹீரோவை மருமகனே.. மருமகனே... என அழைத்து வந்த அவர், அதன் பின் காட்டும் ஆக்ஷனும், ஆக்ரோஷமும், அதற்கு ஹீரோ பண்ணும் ரீயாக்ஷனும், அதனால் எழும் பிரச்னைகளும்தான் மைனா படத்தின் மீதிக்கதை!

இதுவரை மனிதர்களின் காலடி கூட படாத இடங்களில் எல்லாம் கேமரா பயணப்பட்டு இருக்கிறது. இந்த படத்தில் யாருமே நடிக்கவில்லை. வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். என்னுடன் வேலை பார்க்கும் ஒரு நண்பனின் ஊர் போடி மெட்டு. அவனின் ஏரியாவில் இந்த படத்தின் கதை நடக்கிறது. கோவைக்காரர்களுக்கு சற்றிலும் குறையாத குசும்புக்காரர்கள் போடிக்காரர்கள். நையாண்டி அவர்களுக்கு கைவந்த கலை. இந்த படத்திலும் அவர்களது நையாண்டியை நன்கு ரசிக்கலாம். சொல்லப்போனால் ஒரு கட்டத்தில் இறுக்கமாக நகரும் கதையை சற்று இயல்பாக்குவதே இவர்கள்.

க்ளைமாக்ஸில் சந்தர்ப்பத்தாலும், சூழ்நிலையாலும் அந்த ஜோடிக்கு ஏற்படும் கொடூரம், படம் முடிந்து நீண்ட நேரமாகியும் நம் நெஞ்சை விட்டு நீங்க மறுப்பது படத்தின் வெற்றிக்கு கட்டியம் கூறும் ப்ளஸ் பாயிண்ட்.

மைனாவின் நாயகராக சுருளி எனும் பாத்திரத்தில் தொட்டுப்பார் விதார்த் நம் மனதை தொடுகிறார். காட்டான் மாதிரி தலைமுடியும், தாடி மீசையுமாக இருந்தாலும், ரசிகர்கள் நெஞ்சை உலுக்கும் நடிப்பில் ஜூனியர் ராஜ்கிரண் என்று பட்டமே தரலாம் இவருக்கு.

அதுவும் தன் காதலுக்காகவும், காதலிக்காகவும் பெற்ற தாய் - தந்தையையே அடிக்க பாயும் இடத்தில் விதார்த் சிறப்பான நடிப்பை விதைத்திருக்கிறார். அதேமாதிரி, விபத்துக்குள்ளான பேருந்தில் தன்னையும், தன் காதலையும் குழி தோண்டி புதைக்க நினைக்கும் சிறைக்காவலர்களை காப்பாற்றும் இடத்திலும் சபாஷ் வாங்கி விடுகிறார் விதார்த்.

மைனாவாகவே வாழ்ந்திருக்கும் அமலா பால், அருமையான நடிப்பால் நம்மை தன்வசப்படுத்தி விடுகிறார். க்ளைமாக்ஸில் அவருக்கு நிகழும் கொடூரம் கல் நெஞ்சக்காரர்களையும் கரைய வைக்கும்.

விதார்த் - அமலா பால் மாதிரியே ஜெயிலர் பாஸ்கராக வரும் சேது, தம்பி ராமையா, செவ்வாளை, கார்த்திக், பூவிதா, மீனாட்சி உள்ளிட்ட சகலரும் தங்கள் பங்கை சரியாய் செய்திருக்கிறார்கள். அதிலும் மைனாவின் சாவிற்கு காரணமான தன் மனைவி உள்ளிட்ட சொந்தபந்தங்களை போட்டுத் தள்ளும் ஜெயிலர் பாஸ்கராக வரும் சேதுவும், சுருளியின் அன்பில் உருகிப் போகும் தம்பிராமையாவும் பிரமாதம்.

இந்த மாதிரி படங்களை எல்லாம் கண்ணை மூடிக்கொண்டு இளையராஜாவிடம் கொடுத்து விட வேண்டும். பின்னி பெடலெடுத்து விடுவார். இமானும் குறைச்சல் இல்லை. ஆனால் மேஸ்ட்ரோவின் கைவண்ணமே தனி. பாடல்கள் நன்கு படமாக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் நல்ல படம்.

எல்லாரும் பாக்கலாம்.

தீபாவளி வந்தாச்சுப்பா…

2010-11-01T16:43:00.000+04:00

“தீபாவளி” இந்த வார்த்தையை கேட்டதும் உடம்பு சிலிர்த்தடங்குவது என்னால் மறக்க முடியவில்லை. கட்டுரை எழுதி நாளாகிவிட்டது. இந்த முறை எழுதிவிடுவது என்கிற முனைப்புடன் பொட்டியை தட்ட ஆரம்பித்தேன்.

ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே சில்லு வண்டுகள் போல அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக ஊசிப்பட்டாசுகள் வெடிக்க ஆரம்பிக்கும்போதே தீபாவளி களை கட்டி விடுகிறது. குவாரி முருகன் டெக்ஸ்டைல்சும், மாஸ் டைலரும் பிஸி என சொல்வது மிக ஆச்சரியமாக நிகழும். நன்கு தைக்க தெரிந்த ஒரே டைலர் என்பதாலும் துபாயில் துணி தைத்தவர் என்பதாலும் அனேகமாக ஊரில் துணி எடுத்து தைக்கும் நபர்களின் ஒரே சாய்ஸ் அவர்தான். துணிக்கடையே இல்லை என்று ஒரு பேச்சு வந்துடக்கூடாதுன்னு நம்ம ஊர் மக்களையும் நம்பி ஒரு துணிக்கடை இருக்குன்னா அது நம்ம முருகன் கடைதான். (கடை பேர்ல ஒரு டவுட் இருக்கு. தெரிஞ்சவங்க கிளியர் பண்ணலாம்).

தீபாவளின்னாலே பட்டாசுதானே! முதலில் கவுண்டர் கடையில் லூஸுல விக்கும் பட்டாசுதான் சக்கை போடு போட ஆரம்பிக்கும். அப்புறம் ஒவ்வொரு கடை வாசலிலும் ஒரு கட்டிலை விரிச்சி பட்டாசு விற்கப்படும். டைலர் மாஸ் கூட பட்டாசு விற்றார். பின்னாளில்தான் எனக்கு தெரியும் பட்டாசு வியாபாரம் கொள்ளை லாபம் என்று. தீபாவளிக்கு முதல் நாள் அதிக பட்சம் ஒரு 100 ரூபாயை எடுத்துக்கொண்டு குஜிலியம்பாறை போய் ஒரு குரூப் பட்டாசு வாங்கும். அனேகமாக என் அண்ணா செட்டில் இருக்கும் அனைவரும் போய் வாங்கி வருவர். ஒரு கூடை நிறைய பட்டாசுடன் வீட்டுக்கு வந்ததும் கண்கள் விரிய அதை எடுத்து தொட்டுப்பார்த்துக்கொள்வேன். காலைலதான் வெடிக்கனும்னு அப்பா சொன்னதும் சிறு முகவாட்டத்துடன் இருந்தாலும் எப்படா விடியும்னு இருப்பேன். எதிர்வீடு ஸ்ரீராம் & கோ ஏற்கனவே 200 ரூபாய்க்கும் மேல் வாங்கிய பட்டாசுடன் காத்திருப்பார்கள். நாங்கள் எங்கள் வீட்டில் எழுந்து கங்கா ஸ்னானம் முடித்து சாமி கும்பிட்டுவிட்டு வெடிக்க வருவதற்குள் ஒரு ரவுண்டு வெடித்து முடித்து காபி குடித்துக்கொண்டு இருப்பர்கள் செல்லப்பா மாமா வீட்டில். அவர்கள் வீட்டு வாசலில் இருக்கும் பட்டாசு குப்பையை எந்த வீடும் மிஞ்சியதில்லை.

ஸ்ரீராம் வீட்டிற்கு ஆப்பக்கூடலில் இருந்து வரும் சொந்தக்காரர்களான ராஜூ, முகுந்த், (இன்னொருத்தர் பேர் மறந்து போச்சே) எல்லாரும் 7 மணி அளவில் பிள்ளையார் கோவிலுக்கு போய் கும்பிட்டுவிட்டு அங்கும் வெடி வெடித்து விட்டு வருவர். அப்பொழுதெல்லாம் சன் டிவி இல்லை என்பதால் டிடி மட்டுமே பொழுதை போக்கி வந்தது. அதிக பட்சம் ஒரு பட்டிமன்றமும், ஒரு சினிமாவும் போட்டுவிட்டு கல்லா கட்டி விடுவர். அதனால் நமக்கு நிறையவே நேரம் இருந்தது. 10 மணி அளவில் அனேகமாக எல்லா பட்டாசும் காலியாகி இருக்கும். பிஜிலி வெடி, ஓலை பட்டாசு மட்டும் கையில் இருக்கும். டொப்பு டொப்புன்னு அதை வெடிக்கிறது தான் ரொம்ப நேரம் நடக்கும். ரயில் வெடி, டபுள் ஷாட், ட்ரிபிள் ஷாட், சரவெடி, டாம்டாம், லட்சுமி வெடி, யானை வெடி, அணுகுண்டு இப்படி ரக பட்டாசுகளே அன்னாளில் பிரசித்தம். இன்று இருப்பது போல வானத்தில் ஜாலங்கள் காட்டும் மத்தாப்பு வகை பட்டாசுகள் அபூர்வம். இதில் குண்டு செந்தில் ஒரு முறை வெடித்த புல்லாங்குழல் வெடி எல்லோரையும் ஆச்சர்யப்படுத்தியது. சுந்தரம் அண்ணா மட்டும் ஒரே ஒரு 1000வாலாவை வெடித்து விட்டு வாசலை குப்பையாக்கிவிடுவார். வெங்காய வெடிகூட ஒரு சில முறை வெடித்து பார்த்தது உண்டு. ஆனால் இது மிக டேஞ்சரான வெடி என்பதால் அரசாங்கம் விற்க தடை விதித்து விட்டது.

எல்லா பட்டாசும் காலியான பின்பு எல்லோர் வீட்டு வாசலில் இருக்கும் வெடிக்காத பட்டாசுகளை எடுத்து வந்து ஒரு பேப்பரில் மருந்தினை கொட்டி நாலு மூலையிலும் நெருப்பு வைத்து அது “புஸ்”னு வருவதை கைகொட்டி ரசித்தது ஒரு காலம். ஒரு துப்பாக்கியும் சில பொட்டு வெடிகளும் இருந்து விட்டால் மனசுக்குள் ஜெய்சங்கர்னு எல்லாருக்கும் நினைப்பு வந்துடும்.

தீபாவளி அன்று சில சமயங்களில் மழை வந்து கெடுத்து விடும். ஒரு வயசு வந்ததும் தீபாவளி அன்று கிரிக்கெட் பிரபலமானது. அது இல்லை எனில் எங்காவது ட்ரிப் போவது (பொன்னனியாறு டேம், அழகாபுரி டேம்) என்.
தீபாவளி அன்று கறிக்கடைகளில் பெரியவர்கள் கூட்டம் அலைமோதும். அன்று அனேகர் வீட்டில் கறிக்குழம்புதான். இன்னும் 4 நாளில் தீபாவளி வரப்போகிறது. இதுவரைக்கும் ஒரு பட்டாசு கூட வெடித்து நான் பார்க்கவில்லை (சத்தம் கேட்கவும் இல்லை). தீபாவளி அன்று கூட காலையில் வெள்ளென எழுந்து மேற்சொன்ன கலாச்சார வடிவில் இங்கு யாருமே கொண்டாடுவதில்லை. தீபாவளி அன்று இரவுதான் வான வேடிக்கைகளை பார்க்க இயலும். டிவி அனேகரது பொழுதுகளை தின்றுவிட்டது. நமது அற்புதமான நேரத்தை கபளீகரம் செய்தது டிவிதான்.

இன்று கண்ணுக்கு அழகாக எவ்வளவு காஸ்ட்லியான வெடிகள் வெடிக்கப்பட்டும் அதை பார்க்கும் எனக்கு சிறு வயதில் டாம் டாம் வெடித்ததின் சிலிர்ப்பு ஏனோ வரவில்லை.

அனைவருக்கும் அட்வான்ஸ் தீபாவளி நல்வாழ்த்துக்கள்.

அப்படி என்னதான் வேலை பார்ப்பீங்க ?"

2010-10-22T11:34:00.002+04:00

அப்படி என்னதான் வேலை பார்ப்பீங்க ?"

நியாயமான ஒரு கேள்வி

"ஏம்பா இந்த கம்ப்யூட்டர் படிச்சவங்க எல்லாம் நிறைய சம்பளம்

வாங்கிட்டு, பந்தா பண்ணிட்டு ஒரு தினுசாவே அலையுறீங்களே? அப்படி என்னதான் வேலை பார்ப்பீங்க ?" –

நியாயமான ஒரு கேள்வியை கேட்டார் எனது அப்பா.

நானும் விவரிக்க ஆரம்பிதேன்.

"வெள்ளைகாரனுக்கு எல்லா வேலையும் சீக்கிரமா முடியனும். அதே மாதிரி எல்லா வேலையும் அவனோட வீட்டுல

இருந்தே செய்யணும். Eதுக்காக எவ்வளவு பணம் வேணுமானாலும் செலவு செய்ய தயாரா இருக்கான்."

"அது சரி பல்லு இருக்குறவன் பக்கோடா சாப்பிடுறான்".

"இந்த மாதிரி அமெரிக்கால்-ல, இங்கிலாந்து-ல இருக்குற Bank,

இல்ல எதாவது கம்பெனி, "நான் செலவு செய்ய தயாரா இருக்கேன்.

எனக்கு இத செய்து கொடுங்க கேப்பாங்க.

இவங்கள நாங்க "Client"னு சொல்லுவோம்.

"சரி"

இந்த மாதிரி Client-அ மோப்பம் பிடிக்குறதுக்காகவே எங்க

பங்காளிக கொஞ்ச பேர அந்த அந்த ஊருல உக்கார வச்சி இருப்போம். இவங்க பேரு "Sales Consultants, Pre-Sales Consultants....".

இவங்க போய் Client கிட்ட பேச்சுவார்த்தை நடத்துவாங்க.

காசு கொடுகுறவன் சும்மாவா கொடுப்பான்?

ஆயிரத்தெட்டு கேள்வி கேப்பான். உங்களால இத பண்ண முடியுமா?

அத பண்ண முடியுமான்னு அவங்க கேக்குற எல்லாம் கேள்விக்கும், "முடியும்"னு பதில் சொல்றது இவங்க வேலை.

"இவங்க எல்லாம் என்னப்பா படிச்சுருபாங்க"?

"MBA, MSனு பெரிய பெரிய படிபெல்லாம் படிச்சி இருப்பாங்க."

"முடியும்னு ஒரே வார்த்தைய திரும்ப திரும்ப சொல்றதுக்கு எதுக்கு MBA படிக்கணும்?" –

அப்பாவின் கேள்வியில் நியாயம் இருந்தது.

"சரி இவங்க போய் பேசின உடனே client project கொடுத்துடுவானா?"

"அது எப்படி? இந்த மாதிரி பங்காளிக எல்லா கம்பெனிளையும்

இருப்பாங்க. 500 நாள்ல முடிக்க வேண்டிய வேலைய 60 நாள்ள

முடிச்சு தரோம், 50 நாள்ல முடிச்சு தரோம்னு பேரம் பேசுவாங்க. இதுல யாரு குறைஞ்ச நாள சொல்றாங்களோ அவங்களுக்கு ப்ராஜெக்ட் கிடைக்கும்"

"500 நாள்ல முடிக்க வேண்டிய வேலைய 50

நாள்ல எப்படி முடிக்க முடியும்? ராத்திரி பகலா வேலை பார்த்தாலும் முடிக்க முடியாதே?"

"இங்க தான் நம்ம புத்திசாலித்தனத்த நீங்க புரிஞ்சிக்கணும். 50 நாள்னு சொன்ன உடனே client சரின்னு சொல்லிடுவான்.

ஆனா அந்த 50 நாள்ல அவனுக்கு என்ன வேணும்னு அவனுக்கும் தெரியாது, என்ன செய்யனும்னு நமக்கும் தெரியாது. இருந்தாலும் 50 நாள் முடிஞ்ச பிறகு ப்ரோஜெக்ட்னு ஒன்ன நாங்க deliver பண்ணுவோம்.

அத பாத்துட்டு "ஐய்யோ நாங்க கேட்டது இதுல்ல, எங்களுக்கு இது வேணும், அது வேணும்னு" புலம்ப ஆரம்பிப்பான்.

"அப்புறம்?" - அப்பா ஆர்வமானார்.

"இப்போ தான் நாங்க நம்பியார் மாதிரி கைய பிசஞ்சிகிட்டே

"இதுக்கு நாங்க CR raise பண்ணுவோம்"னு சொல்லுவோம்.

"CR-னா?"

"Change Request. இது வரைக்கும் நீ கொடுத்த பணத்துக்கு நாங்க வேலை பார்த்துட்டோம்.
இனிமேல் எதாவது பண்ணனும்னா எக்ஸ்ட்ரா பணம் கொடுக்கணும்"னு சொல்லுவோம்.

இப்படியே 50 நாள் வேலைய 500 நாள் ஆக்கிடுவோம்."

அப்பாவின் முகத்தில் லேசான பயம் தெரிந்தது.

"இதுக்கு அவன் ஒத்துபானா?"

"ஒத்துகிட்டு தான் ஆகணும்.

முடி வெட்ட போய்ட்டு, பாதி வெட்டிட்டு வர முடியுமா?"

"சரி ப்ராஜெக்ட் உங்க கைல வந்த உடனே என்ன பண்ணுவீங்க?"

"முதல்ல ஒரு டீம் உருவாக்குவோம்.

இதுல ப்ராஜக்ட் மேனேஜர்னு ஒருத்தர் இருப்பாரு.

இவரது தான் பெரிய தலை.

ப்ராஜெக்ட் சக்சஸ் ஆனாலும், ஃபெயிலியர் ஆனாலும் இவரு தான் பொறுப்பு."

"அப்போ இவருக்கு நீங்க எல்லாரும் பண்ற வேலை எல்லாம் தெரியும்னு சொல்லு."

"அதான் கிடையாது.

இவருக்கு நாங்க பண்ற எதுவும்யே தெரியாது."

"அப்போ இவருக்கு என்னதான் வேலை?" –

அப்பா குழம்பினார்.

"நாங்க என்ன தப்பு பண்ணினாலும் இவர பார்த்து கைய நீட்டுவோம். எப்போ எவன் குழி பறிப்பானு டென்ஷன் ஆகி டயர்ட் ஆகி டென்ஷன் ஆகுறது தான் இவரு வேலை."

"பாவம்பா"

"ஆனா இவரு ரொம்ப நல்லவரு.

எங்களுக்கு எந்த பிரச்னை வந்தாலும் இவரு கிட்ட போய் சொல்லலாம்."

"எல்லா பிரச்னையும் தீர்த்து வச்சிடுவார?"

"ஒரு பிரச்சனைய கூட தீர்க்க மாட்டாரு. நாங்க என்ன சொன்னாலும் தலையாட்டிகிட்டே உன்னோட பிரச்னை எனக்கு புரியுதுனு சொல்றது மட்டும் தான் இவரோட வேலை."

"நான் உன்னோட அம்மா கிட்ட பண்றத மாதிரி?!"

"இவருக்கு கீழ டெக் லீட், மோடுல் லீட், டெவலப்பர், டெஸ்டர்னு நிறைய அடி பொடிங்க இருப்பாங்க."

"இத்தனை பேரு இருந்து, எல்லாரும் ஒழுங்கா வேலை செஞ்சா வேலை ஈஸியா முடிஞ்சிடுமே?"

"வேலை செஞ்சா தானே?

நான் கடைசியா சொன்னேன் பாருங்க...

டெவலப்பர், டெஸ்டர்னு, அவங்க மட்டும் தான் எல்லா வேலையும் செய்வாங்க. அதுலையும் இந்த டெவலப்பர்,வேலைக்கு சேரும் போதே "இந்த குடும்பத்தோட மானம், மரியாதை உன்கிட்ட தான் இருக்குனு" சொல்லி, நெத்தில திருநீறு பூசி அனுப்பி வச்ச என்னைய மாதிரி தமிழ் பசங்க தான் அதிகம் இருப்பாங்க."

"அந்த டெஸ்டர்னு எதோ சொன்னியே? அவங்களுக்கு என்னப்பா வேலை?"

"இந்த டெவலப்பர் பண்ற வேலைல குறை கண்டு பிடிக்கறது இவனோட வேலை.

புடிக்காத மருமக கை பட்டா குத்தம்,

கால் பட்டா குத்தம் இங்குறது மாதிரி."

"ஒருத்தன் பண்ற வேலைல குறை கண்டு பிடிகுறதுக்கு சம்பளமா? புதுசா தான் இருக்கு. சரி இவங்களாவது வேலை செய்யுராங்களா.

சொன்ன தேதிக்கு வேலைய முடிச்சு கொடுத்துடுவீங்கள்ள?"

"அது எப்படி..? சொன்ன தேதிக்கு ப்ராஜக்டை முடிச்சி கொடுத்தா, அந்தக் குற்ற உணர்ச்சி எங்க வாழ்கை முழுவதும் உறுத்திக்கிட்டு இருக்கும். நிறைய பேரு அந்த அவமானத்துக்கு பதிலா தற்கொலை செய்துக்கலாம்னு சொல்லுவாங்க"

"கிளையன்ட் சும்மாவா விடுவான்? ஏன் லேட்னு கேள்வி கேக்க மாட்டான்?"

"கேக்கத்தான் செய்வான். இது வரைக்கும் டிமுக்குள்ளையே காலை வாரி விட்டுக்கிட்டு இருந்த நாங்க எல்லாரும் சேர்ந்து அவன் காலை வார ஆரம்பிப்போம்."

"எப்படி?"

"நீ கொடுத்த கம்ப்யூட்டர்-ல ஒரே தூசியா இருந்துச்சு.

அன்னைக்கு டீம் மீட்டிங்ல வச்சி நீ இருமின,

உன்னோட ஹேர் ஸ்டைல் எனக்கு புடிகலை."

இப்படி எதாவது சொல்லி அவன குழப்புவோம்.

அவனும் சரி சனியன எடுத்து தோள்ல போட்டாச்சு, இன்னும் கொஞ்ச நாள் தூங்கிட்டு போகட்டும்னு விட்டுருவான்".

"சரி முன்ன பின்ன ஆனாலும் முடிச்சி கொடுத்துட்டு கைய கழுவிட்டு வந்துடுவீங்க அப்படித்தான?"

"அப்படி பண்ணினா, நம்ம நாட்டுல பாதி பேரு வேலை இல்லாம தான் இருக்கணும்."

"அப்புறம்?"

"ப்ராஜக்டை முடிய போற சமயத்துல நாங்க எதோ பயங்கரமான ஒன்ன பண்ணி இருக்குறமாதிரியும், அவனால அத புரிஞ்சிக்க கூட முடியாதுங்கற மாதிரியும் நடிக்க ஆரம்பிப்போம்."

"அப்புறம்?"

"அவனே பயந்து போய்,

"எங்கள தனியா விட்டுடாதீங்க. உங்க டீம்-ல ஒரு ஒன்னு, ரெண்டு பேர உங்க ப்ரொஜெக்ட பார்த்துக்க சொல்லுங்கன்னு" புது பொண்ணு மாதிரி புலம்ப ஆரம்பிச்சிடுவாங்க."

இதுக்கு பேரு "Maintenance and Support".

இந்த வேலை வருஷ கணக்கா போகும்.

"ப்ராஜக்ட் அப்படிங்கறது ஒரு பொண்ண கல்யாணம் பண்ணி வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வர்றது மாதிரி.

தாலி கட்டினா மட்டும் போதாது, வருஷ கணக்கா நிறைய செலவு செஞ்சு பராமரிக்க வேண்டிய விசயம்னு" இப்போ தான் கிளைன்டுக்கு புரிய ஆரம்பிக்கும்.

"எனக்கும் எல்லாம் புரிஞ்சிடுப்பா."